Vinkeveen kreeft

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

Met 6 duikers, waaronder twee instructeurs en twee 2-ster cursisten, Martin, Henk, Cor en mijzelf gingen het water in. Wolter en Ad gingen met Henk en Martin oefenen. Cor en ik gingen rechts buiten de parcours af en langs de bonken. Het is daar minder stoffig en als de zon scheen was het zicht wel 15 meter en met een wolk voor de zon leek het wel nacht. Een prachtig gezicht!

Daarna terug naar het parcours en de stoffigheid weer in. Daar was het zicht ongeveer 5 meter . We gingen langs de botter en de bus verder naar de baggerschuit. Op wat klein spul en wat kreetjes weinig leven. We gingen op ongeveer 5 a 6 meter terug om misschien nog wat leven te zien en ja hoor, we kwamen nog een snoekbaars tegen! Na 53 minuten naar boven en daar stonden de rest al aangekleed te wachten.

Snel omkleden en naar huis om te kijken naar de eerste formule 1 race van dit jaar. Jammer dat Max snel uit de race lag maar de race was erg spectaculair dus mijn dag was erg geslaagd Het clubhuis is vanaf maandag weer open en ook de clubduiken komen vanaf zondag weer vanuit het clubhuis.

Door Marco de Wolff

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

Geen duiken in clubverband op het moment dus ook geen duikverslagen. Dan maar een duikverslag uit de oude doos!

Zondag 7 april 2019 Zandeiland 4 Vinkeveen

Met een metalen klik valt het muntstuk in de muntproever. Even later stroomt met een sissend geluid zuurstof de fles in. 2 muntstukken verder geeft de naald van de manometer trillend 200 bar aan. Het hendeltje wordt op vrij gezet en ergens achter de wand geeft het geluid van ontsnappend lucht aan dat de fles ontkoppelt kan worden. De oproep in de jaarvergadering, om vroeger te gaan duiken, is niet onopgemerkt
gebleven. Bijna wereldwijd is op 31 maart de klok een uur vooruitgezet zodat 13:00 uur in principe een uur vroeger valt.

Een prettig voorjaarszonnetje schijnt over de gezellig drukke parkeerplaats van Zandeiland 4 met daarop een aantal uit- en/of aankledende mensen. De een maakt zich klaar om te duiken, een ander heeft net gedoken. Her en der zijn er voorzichtig signalen die aangeven dat het zomerseizoen eraan zit te komen. Boten worden te water gelaten, een zeilwedstrijd op het water. Kom maar op zomer!

Tijd om het duikpak aan te trekken. De zon maakt het best een warm klusje. Bij Gerald loopt de temperatuur zo hoog op, dat hij een afkoelmoment nodig heeft. Druipend meldt hij zich even later weer bij de auto. In volledige bepakking lopen we naar de steiger. Vinnen onder, Bril op, handschoenen aan en te water. Toch wel een rilmoment als het water van 9 graden mijn pak binnenstroomt. Op kompas zwemmen we richting de bus. Als een schaduw doemt hij in de verte op, wachtend op passagiers die niet meer komen. In de bus alleen staanplaatsen, behalve voor de streep en niet spreken met de bestuurder. Om de bus heen en een gecontroleerde opstijging doen, gevolgd door een gecontroleerde afdaling. Gaat beide goed. Het stof in het water filtert de zonnestralen en geeft de bodem een grillig aanzien. Op kompas terug naar de steiger. Nog niet helemaal vlekkeloos, maar gaat wel goed komen. Uit het water en weer omkleden. Robbert heeft tafel, stoelen en bier mee.

Deze middag geen drie zwanen, maar gewoon een drankje op de parkeerplaats. Een paar slokjes bier maakt de stem lekker los en deze vult meer en meer de leeglopende parkeerplaats. Tijd om op huis aan te gaan. Wegrijdend kom ik langs de fles vul automaat. Vul ik de fles nu hier? Nee, morgenavond in het clubhuis maar doen.

vinkeveen kreeft

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

Met enige moeite probeert de zon aan te geven dat de voorjaarsmaand is aangebroken. Echter, met een stevig koude wind en striemende hagelbuien geeft de winter zich niet zomaar gewonnen. Toch lijkt deze zijn langste tijd te hebben gehad. De vooruitzichten zijn hoopvol.

Een bijna verlaten parkeerterrein in Vinkeveen. Leeg wachten de parkeervakken op auto’s die misschien gaan komen. Voor slechts een enkel parkeervak wordt dit wachten beloond. Toch nog een paar mensen die het wagen om te duiken.

Als ik aan kom rijden bij Zandeiland 4 staat de zwarte bus van “Van der Hoek Brandstoffen” al geparkeerd. Ik zet mijn auto ernaast en stap uit, Robbert stapt uit de bus en we lopen samen naar de steiger. De wind is stevig en zorgt voor een redelijke golfslag op het meer. Toch ziet het er niet ongunstig uit. Het water is redelijk helder. Het geluid van naderende auto’s doet ons opkijken. De witte bus van Wolter draait het parkeerterrein op. Even later gevolgd door de auto’s met Ron, Peter, en Marco. Zij parkeren op de rijkelijk aanwezige lege parkeerplekken en de samenscholing vooraf aan de duik begint.

13:00 uur. Tijd om de duikpakken aan te trekken. Wolter stelt de buddyparen samen. Peter en Marco, Robbert en Ron, Wolter en Henk. Na elkaar verdwijnen we via de steiger onder water. Wat een heerlijke rust na de wind en de golfslag boven op het water. Rustig zwemmen Wolter en ik een parcours af. Langs de lijn naar het wrak en de bus. Het zonlicht geeft door de breking van de golven een mooi wisselend beeld op de bodem. 

De kou krijgt vat op mij. Na ongeveer 20 minuten geeft het natpak het op om mij warm te houden. Toch nog rustig naar de kant. Na een lichte hinder van het onstuimige water de kant op en omkleden. De andere mannen houden het ook voor gezien en snel trekken we de warme droge kleding aan.

Na nog een kort samenzijn gaat ieder zijn weg om verder te gaan met de zondag. Het was leuk om na een flink aantal weken weer eens een duik te maken.

Door Henk Heijnen

vinkeveen kreeft

Duikverslag | Vinkeveen

“Volgende keer moet je enkel lood nemen” zei Wolter vorige keer tegen mij. Daar stond ik dan, zondag 27 oktober 2019 in Vinkeveen, gekleed in enkel lood. Verontwaardigd beent Wolter op mij af. Nee joh, “ik bedoelde enkellood”. Krijg nou wat.

Niet waar natuurlijk. Ik zwem te veel met mijn benen omhoog. Door de tip van Wolter en de in bruikleen van Ad gekregen 2 kilo enkellood heb ik een fijne horizontale duik gemaakt in Vinkeveen.

Zondag 27 oktober, de wintertijd is ingegaan. De temperatuur heeft zich aangepast. Een stevige koude wind waait over de parkeerplaats. Ondanks deze omstandigheden zijn veel Murene leden naar Vinkeveen gekomen.

Een witte camper draait het parkeerterrein op. Nonchalant worden de speciaal vrijgemaakte parkeerplekken vooraan genegeerd. Een ijselijke kreet vanuit een zwarte bus doet iedereen verschrikt opkijken. De rechterbuitenspiegel van de witte camper raakt net niet de achterdeur van de zwarte bus. De witte camper wordt geparkeerd en stoïcijns negeert de bestuurder het geschreeuw om hem heen. “Het ging toch goed?” Stelt hij nuchter vast. Niet veel later keert de rust terug op het parkeerterrein.

Wolter stelt de buddyparen samen en zachtjesaan gaat iedereen naar de steiger om even later onder water te verdwijnen. Ik ga met Wolter. Gewoon even via de ketting een parcours volgen. Het gaat hartstikke goed. Het enkellood zorgt ervoor dat ik lekker horizontaal in het water lig en kan genieten van het onder water zijn. Af en toe is er een schooltje baarsjes zichtbaar. Veel vis is er echter niet te zien. Vanuit het niets komen duikers tevoorschijn om even later weer in het niets te verdwijnen.

Tijd om terug te gaan. Rustig zwemmend komen we aan bij het trappetje, doen de vinnen af en klauteren via de treden omhoog. Toch altijd een apart moment als de zwaartekracht weer vat op je krijgt.

Omkleden op de parkeerplaats. Sterke verhalen, wie nou de grootste vis heeft gezien. Heerlijk. Nog even nababbelen en even later gaat eenieder zijn eigen kant op. Wolter, Ad, Arjen, Aboud, Cor en ik gaan nog even een gelagje halen bij “De Drie Zwanen” Gewoon even gezellig nababbelen. Na een poosje ga ik op huis aan. Achterin in de plastic koffer liggen 2 stuks enkellood.

Henk Heijnen

Vinkeveen

Tweede buitenduik 1* opleiding | zandeiland 4 | Vinkeveen

Zondag 7 april 2019 – De tweede duikdag van de 1-sters opleiding bij Duikteam Murene. Het beloofde een zonnige dag te worden en dat was ook zo. De temperatuur liep op tot wel 20 graden! Vorige week waren de beginnende duikers aan een instructeur gekoppeld en ook vandaag zou deze instructeur hun buddy zijn. Remko was vandaag door een andere duikactiviteit afwezig, waardoor Vera zich zorgen maakte of ze misschien alleen zou moeten duiken, maar gelukkig was vervangbuddy Jimte van de partij en vergezelde Vera onderwater.

De beginnende duikers, Selma, Niffy ,Vera, Barry, Erik, Martin en Henk waren deze week al veel minder gespannen dan vorige week. De meesten hadden immers vorige week al ruim 30 minuten onderwater ervaring kunnen opdoen en wisten vandaag precies wat te verwachten. Iedere duiker had zich voorgenomen om vandaag de focus te leggen op het uittrimmen tijdens de duik. Enkele tips en tricks werden nog uitgewisseld en we maakte ons klaar voor de duik.

Het omkleden en het gereed maken van de uitrusting verliep soepel, als ware pro’s in spe. Eén voor één gingen de buddyparen naar de waterkant en na een laatste check verdwenen ze uit het zicht van de kijkers aan de kant. Mijn buddy was Selma. Selma en ik koerste richting de botter, de bus naar het onderwaterhuis. Onderweg kwamen we veel eierstrengen van baarzen tegen, maar hoe leg je onderwater uit was dat is hé. Onthouden en aan de oppervlakte maar uitleggen wat deze bijzondere vormen waren.

100 bar, tijd om terug te gaan. Langs het sloepje, tonnetjes en het platform naar de kant. Diepte: 10 meter. Duiktijd: 45 minuten. Watertemperatuur: 8 graden. Selma weer een beetje ervaring er bij. Fijn gedoken.

Door Erik Stein