Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

DUIKVERSLAG 14 maart 2021, VINKEVEEN
Het was een beroerde week qua weer om één van mijn buddy’s te appen of zij trek hadden om een duik te maken. Zij dachten er hetzelfde over. Maar zondagmorgen leek het oké om een duik te maken, traditioneel een clubduik, coronaproef, in Vinkeveen. Maar bij zandeiland 4 aangekomen waren de wind en de golven sterk toegenomen en op het randje.

Slechts 3 duikers waren komen opdagen; Ad Appelman, Cor van Es en ikzelf, Arjen Mantel. Wel jammer dat zo weinig clubleden de weergoden durfden te trotseren. Pak aangetrokken en het water in. De stroming langs de steiger was zo sterk dat ik in de sprint moest om bij mijn buddy’s te komen. In wat dieper water was dat probleem niet meer zo erg en konden we rustig een rondje speeltuin afmaken. Terug, stroompie mee, lekker driften en de wal op gezocht. Helaas een weinig enerverende duik met weinig zicht en geen leven gezien. Dat was anders toen ik de trap opklom en verwelkomt werd door de bulldog van Robert. Robert schoot een paar mooie plaatjes van ons. Op de parkeerplaats was geen mens te zien, dus het was super coronaproef. De debriefing werd er één met een dropje.

Toch een leuke middag gehad. Maar kom op clubleden, we zijn een duikclub!!! Zo slecht kan het weer niet zijn om geen duik te maken. Onder water is het altijd mooi en zo rustig! Na een half uur duiken en 14 meter en 5 graden weer naar huis. Robert van de Hoek bedankt voor de mooie foto’s!

twiske

Duikverslag | Winterpret

DUIKVERSLAG 12 en 14 februari 2021 TWISKE

De clubduik van 14 februari was gepland in het Twiske , Kure Jan strand. Door het afblazen van de ijsduikcursus werd het een ieder buddy paar voor zich duikweekend. Vrijdag hadden Peter W, Remko en ik al een voorproefje genomen in het koude water van het Twiske. Bij het onderwaterpark was het ijs van de donderdag als sneeuw voor de zon verdwenen door de sterke N.O wind. Alleen de boothelling was nog dik bevroren. Eerst maar een rondje park en dan ff onder her ijs van de boothelling. Na een meter of 3 kon ik nog net keren en in een wolk van stof de steiger opzoeken. Na 10 meter en 30 minuten werd ik door het aanwezige publiek(Cor en Nanda) de steiger op geholpen. Peter, Remko en ik hebben toch een leuke duik gemaakt. Het was boven water wel erg koud door de straffe wind. De warme chocolademelk was een goede afsluiting.


Door de oproep van Peter W, het kan best nog een ijsduik worden, werd ik toch geprikkeld om zondag weer naar het Twiske te gaan, Kure Jan strand. Slechts Peter Janneman kwam opdagen. Hij was teleurgesteld dat de cursus niet door ging en wilde graag toch even onder het ijs. Hij had er tenslotte vrij voor genomen. Bij de check van de duikstek bleek dat het water vanaf de steiger tot het strand bevroren was. Peter W. zorgde voor de lijn en had gelukkig zijn camera bij zich. Hij zou op het droge blijven. Snel in het pak en het water in, camera mee. Voor ons lag een prachtige ijsplaat met aan het strand een open stuk water. Irene kwam ook nog even een kijkje nemen. Aangezien ze zaterdag al 2 x onder het ijs was geweest voor haar brevet ( Vinkeveen) liet ze het vandaag voor bij gaan. Peter J. kreeg het touw aan zijn pols. Na een paar meter zwommen we onder het ijs. We maakten een rondje van oost naar west. Het touw was niet lang genoeg om helemaal door te zwemmen dus terug naar de steiger. Peter wilde nog een keer duiken, dus we besloten onder de plaat door naar het open water bij het strand te zwemmen. Dat was een beetje tricky daar het naar het strand steeds ondieper werd. Maar met goed oogcontact en met de buik schuivend over het zand haalden we het strand. Met een maximum diepte van 2 meter en 40 minuten was het een prachtduik en redelijk helder. Top. Geen vis, wel grote zoetwater mossels. De debriefing op de parkeerplaats met glühwein en cola was een goede afsluiter.

Arjen

Duikverslag | Toolenburgerplas

DUIKVERSLAG VRIJDAG 5 februari 2021


Woensdag 3 februari, de app ging…….Hoe gaat het met de patiënt? (Peter). Kun je vrijdag alweer duiken? De rug voelde weer als vanouds, iets minder beroerd. Cor en Ron kunnen ook. En zo waren we op vrijdag met 4 duikers om 11.00 uur aanwezig bij de Toolenburgerplas. Het kon allemaal nog net voor koning winter echt zou losbarsten.

De pakken snel aan gedaan en op de plas af. Strak het kompas gezet om bij het wrakje uit te komen. Helaas lukte dat niet. Na wat omzwervingen langs een autowrakje, kanon, rifbols en wat andere obstakels richting de kant.
Bij het sloepje met de korf nog even een grote school jonge baarsjes gespot en na 33 minuten , 14 meter en 4/5 graden stond ik weer op de parkeerplaats.


De regen viel inmiddels met bakken uit de lucht. Onder de achterklep van Peter een kop warme chocolademelk gedronken en de duik geëvalueerd. Al gauw kwamen we op de clubduik van a.s. zondag. Het zou kunnen dat het erg slecht weer gaat worden maar een ijsduik????????


VERSLAG ZONDAG 7 FEBRUARI.
Zondagmorgen , de sneeuw stond bij mij 40 cm hoog tegen de serre deuren en de wind uit het oosten was bar. Al gauw kwamen de appjes binnen over de duik. De één na de ander haakte af. In de loop van de week is de hoop gevestigd op ijsduiken. Ik ben bang dat dat tegen gaat vallen. Het waait zo hard, de sloten liggen nog helemaal open. Maar je weet het nooit! Cor en Peter hadden in de Toolenburgerplas toch nog een paar fotootjes van de meerval weten te maken.

Arjen

Duikverslag | Nachtduik Twiske

Twiske onderwaterpark 20 januari 2021

Serieus donker. 2 rode kruisen en 2 groene pijlen geven in de verte de ingang van het Twiske aan. Ik rijd erheen en meld mij aan op de door een lantaarnpaal vaag verlichte parkeerautomaat. Na een druk op de knop spuugt deze automaat een parkeerticket uit. Op het scherm verschijnt een “Welkom” en geruisloos gaat de slagboom omhoog. Ik rijd het donkere Twiske in.

Door het licht van de koplampen ontstaan lange schaduwen achter de aangelichte bomen. Wel opletten op de weg en de juiste richting proberen aan te houden. Een haas schiet vlak voor mijn auto te weg over. Rustig rijd ik naar de duik locatie bij het paviljoen. Ik parkeer de auto stop de motor en doe de lichten uit. De duisternis valt als een zwarte deken over mij heen.

Ik open het portier en stap uit. Vanuit de verte komt een drietal schaduwen mijn kant uit. Even blijf ik staan en wacht af. De drie schaduwen zijn duikers die net een duik hebben gemaakt. Na een kort hallo en hoe was het, begin ik mijn spullen te pakken en de duikuitrusting klaar te maken. In de verte nadert een auto. Dichterbij gekomen zie ik dat het Remko is, mijn buddy voor vanavond.

Samen kleden wij ons om en maken ons gereed voor een avondduik in het Twiske. Eenmaal omgekleed loop ik naar het water. Licht golvend en diffuus verlicht door een halvemaan wacht het water mij op. Mooi hoe het maanlicht ervoor zorgt dat alle kleur verdwijnt en het geheel als een zwart/wit plaatje zichtbaar is. Vroeger mocht ik van mijn ouders nooit na het donker naar de waterkant. “Als je daar staat, komt vanuit de diepte de bullebak, neemt jou mee en eet jou op met huid en haar” was hun waarschuwing en bangmaker.

Terwijl ik daaraan terugdenk hoor ik geplons achter mij. Ik draai mij om en zie dat Remko ook klaar is. Duikbril op, vinnen aan en naar beneden. Even een schrikreactie als het koude water mijn pak instroomt. We gaan beginnen. Rustig zwemmen we naar beneden richting de containers. Het klaren van mijn oren gaat niet lekker. Na een paar keer lukt het dan toch en kunnen we verder. Als zwarte vlakken doemen de containers voor ons op. Een heel ander plaatje dan overdag. De containers aangelicht door onze lampen geven een sinister beeld tegen de zwarte achtergrond van het donkere water. Vanuit de ruimte tussen 2 containers zwemt een flinke snoekbaars ons tegemoet. Hij laat zich niet afschrikken en zwemt rustig van ons weg. Overal zijn baarzen. Er is een flink aantal vis te zien.

Ik begin het koud te krijgen. Niet heel verwonderlijk bij een watertemperatuur van 5 graden. Ik geef het aan Remko aan en gaan terug naar de wal. Kan het zijn dat de kou je coördinatie aantast? Het lijkt wel alsof ik niet goed meer kan concentreren. Fijn dat Remko vlakbij is. Ik blijf dicht in zijn buurt en samen bereiken wij de wal. Met moeite kom ik uit het water omhoog. De kou zit flink in mijn lijf. Snel omkleden.

Nog even napraten over de leuke duik en dan naar huis. Geduldig wacht de betaalautomaat op mijn parkeerticket en betaalpas. “OK” geeft hij na het betalen aan. De uitrijautomaat bij de uitgang vreet gulzig mijn parkeerticket op en op het scherm verschijnt “Tot Ziens”. De slagboom gaat omhoog en ik laat het donkere Twiske achter mij.

Henk Heijnen

Zeeland 13 november

Duiken in Coronatijd kan dat?

Ja hoor , dat kan prima als je je maar aan de regels houdt. Dus met niet meer dan 2 duikers, 1,5 m afstand houden, en onder water wel bij je buddy blijven. Mondkapje onder water hoeft dan weer niet!

Individuele duikers van Murene hadden een druk weekend. Vrijdag gingen 6 mannen richting Zeeland om er 2 duiken te maken. De afstand Zaandam- Geersdijk, de eerste duikplaats, is al gauw 2 uur rijden. Dus op tijd in de auto.

Aangekomen op het dijkje kleurde de lucht behoorlijk zwart maar het viel achteraf mee met de regen. Er was wel veel wind. De buddyparen waren al gemaakt (zo makkelijk als je van te voren weet dat je maar met z’n 2-en samen mag zijn). Snel te water. Op het ondiepe gedeelte in het wier heel veel wierslakken en wat dieper kreeften, krabben, grondels en nog veel ander spul. Schitterend helder water, 8 tot 10 meter zicht. Het werd een mooie duik. Na 45 minuten hielden Cor en ik (Arjen) het voor gezien. Al gauw verschenen de andere buddyparen, Ad en Abboed en Remko en Peter W.

Op naar de volgende duikstek, de Zeelandbrug. Harde wind op het handje en een zicht van minder dan een meter volgens duikers die boven kwamen deden ons besluiten om naar de Grevelingen te gaan.

Na een bakkie koffie en een broodje, keurig zelf meegenomen, want ja alles is dicht, te water bij Dreischor, Frans Kok rif. Wederom glashelder water en misschien zelfs nog ietsje meer zicht dan in het Veerse meer. Hier ook niet al te veel leven. Wel krabben, kreeften en ander klein spul. Cor spotte nog wel een zeenaald. Na 45 minuten hadden we het wel gezien. Op naar de meegebracht soep en broodjes worst. Helaas voor Peter W. was zijn pak of seal gaan lekken en was hij koud en kletsnat over de dijk gekropen. Maar na de soep, broodje worst en biertje deed hij weer helemaal mee.

Op de terugweg naar huis bespraken Cor en ik nog de mogelijkheid om zondagochtend een duik te maken in de Toolenburgerplas. Na wat omrijden wist Cor er zondagochtend toch te komen. Daar hadden we meer succes met de vis. Twee kanjers van Meervallen en een snoek van meer dan een meter werden bij een scheepswrakje gespot. Helaas was het zicht bar slecht om even een foto te maken. Cor heeft zijn best gedaan voor dit bewijs maar helaas.

Dat was het weekendje wel. Mijn lucht is op dus maandagavond maar naar de club coronaproof vullen.