Zeeland 13 november

Duiken in Coronatijd kan dat?

Ja hoor , dat kan prima als je je maar aan de regels houdt. Dus met niet meer dan 2 duikers, 1,5 m afstand houden, en onder water wel bij je buddy blijven. Mondkapje onder water hoeft dan weer niet!

Individuele duikers van Murene hadden een druk weekend. Vrijdag gingen 6 mannen richting Zeeland om er 2 duiken te maken. De afstand Zaandam- Geersdijk, de eerste duikplaats, is al gauw 2 uur rijden. Dus op tijd in de auto.

Aangekomen op het dijkje kleurde de lucht behoorlijk zwart maar het viel achteraf mee met de regen. Er was wel veel wind. De buddyparen waren al gemaakt (zo makkelijk als je van te voren weet dat je maar met z’n 2-en samen mag zijn). Snel te water. Op het ondiepe gedeelte in het wier heel veel wierslakken en wat dieper kreeften, krabben, grondels en nog veel ander spul. Schitterend helder water, 8 tot 10 meter zicht. Het werd een mooie duik. Na 45 minuten hielden Cor en ik (Arjen) het voor gezien. Al gauw verschenen de andere buddyparen, Ad en Abboed en Remko en Peter W.

Op naar de volgende duikstek, de Zeelandbrug. Harde wind op het handje en een zicht van minder dan een meter volgens duikers die boven kwamen deden ons besluiten om naar de Grevelingen te gaan.

Na een bakkie koffie en een broodje, keurig zelf meegenomen, want ja alles is dicht, te water bij Dreischor, Frans Kok rif. Wederom glashelder water en misschien zelfs nog ietsje meer zicht dan in het Veerse meer. Hier ook niet al te veel leven. Wel krabben, kreeften en ander klein spul. Cor spotte nog wel een zeenaald. Na 45 minuten hadden we het wel gezien. Op naar de meegebracht soep en broodjes worst. Helaas voor Peter W. was zijn pak of seal gaan lekken en was hij koud en kletsnat over de dijk gekropen. Maar na de soep, broodje worst en biertje deed hij weer helemaal mee.

Op de terugweg naar huis bespraken Cor en ik nog de mogelijkheid om zondagochtend een duik te maken in de Toolenburgerplas. Na wat omrijden wist Cor er zondagochtend toch te komen. Daar hadden we meer succes met de vis. Twee kanjers van Meervallen en een snoek van meer dan een meter werden bij een scheepswrakje gespot. Helaas was het zicht bar slecht om even een foto te maken. Cor heeft zijn best gedaan voor dit bewijs maar helaas.

Dat was het weekendje wel. Mijn lucht is op dus maandagavond maar naar de club coronaproof vullen.

Duikverslag | Training 2e ster (vervolg)

Vinkeveen 24 oktober 2020.

“70”, geven de matrixborden bij de Wijkertunnel richting Haarlem aan. Ik laat het gaspedaal iets los en zie de snelheidsmeter langzaam teruggaan. Blijkbaar geldt deze snelheidsbepaling niet voor iedereen. Een groot aantal auto’s schiet mij voorbij. Ach, zeker haast.

Eenmaal de tunnel door mag de snelheid weer omhoog en met ongeveer 100 km/uur vervolg ik mijn weg naar Zandeiland 4, Vinkeveen. Rechts van mij golfbaan Spaarnwoude. Een groep golfers probeert met zo min mogelijk slagen hole 7 van de C baan te spelen. Een par 5 hole van 455 meter vanaf heren geel. Succes. Ik rijd de A9 af, klein stukje A2, afslag Abcoude en richting Zandeiland.

Vandaag gaan we verder met de 2e ster opleiding. “Zoekpatronen en alarmeren in geval een vermiste duiker”. Martin, Aboud, Erik en mijn persoon zijn er klaar voor. In het kader van de instrukteursopleiding van Remko is hij vandaag de instructeur. Ad is de supervisor en Cor neemt de slachtofferrol op zich. Ok, omkleden. Niet veel later sta ik in volledige bepakking klaar en krijg van Remko te horen dat we eerst nog een briefing gaan doen. Nou, daar sta ik dan. Terwijl ik door het gewicht van de uitrusting langzaam wegzak in de vochtige grond, legt Remko uit wat de bedoeling is vandaag. We gaan vandaag een zoekactie doen via het zogenaamde U-profiel.

Martin en Erik vormen een buddypaar en ik vorm met Aboud een buddypaar. Cor verdwijnt onder water en aan Aboud en mij de eer om als eerste paar de zoekactie te starten. Aboud navigeert, ik volg, nauwlettend de omgeving afzoekende naar Cor. Als een torpedo gaat Aboud door het water. Erop gebrand om zo snel mogelijk Cor te vinden. Hier merk je toch het leeftijd verschil. Ik houd hem niet bij. Door de bochten iets af te snijden lukt het mij, zij het met moeite, om bij Aboud in de buurt te blijven. We vinden Cor net achter de botter. Samen pakken we hem op en maken een reddingsopstijging.

Aan de oppervlakte trekken we door te schreeuwen en op het water te slaan de aandacht van mensen op de kant. Ondertussen pakt Aboud Cor zijn vest, zet ik Cor zijn voeten tegen mijn schouders en brengen hem naar de kant. Lood af, vest uit en met behulp van Martin, Erik en Ad trekken we Cor het water uit. Hierna de alarmering procedure. Einde oefening.

Na de analyse van Remko is het de beurt aan Martin en Erik om de oefening te doen. Aboud en ik doen de bepakking af, Cor verdwijnt weer onder water, start oefening. Na verloop van tijd komt de ploeg boven water. Cor is weer gevonden. De gehele procedure wordt opnieuw afgewerkt. Na verloop van tijd is iedereen uit het water. We kleden ons om en onder het genot van de door Ad meegebrachte biertjes evalueren we de gehele oefening. Zo, eer een stap dichterbij de 2e ster.

Tijd om op te stappen. Het was een leuke en leerzame middag in Vinkeveen. Dank je wel, Ad, Remko en Cor voor jullie tijd en kennisoverdracht. Bij de Wijkertunnel richting Alkmaar staat op de matrixborden “70”

Henk Heijnen

Nerderhorst den Berg | Blijkpolder

Duikverslag dinsdag 14 oktober

Door de corona regels leek het erop dat alle sporten eraan geloven moesten. Gelukkig is dat niet zo. In kleine groepen van 3 á 4 personen, met genoeg afstand, mag het gelukkig wel. Dus ging ik met de verneemstok rond en had beet. 5 man sterk, dus splitsen, zou naar een voor ons nieuwe duikstek gaan.

De Spiegelpolder maar dan bij Nederhorst den Berg. Het was even zoeken op de duiken app en op google maps maar gelukkig gevonden. Aan het einde van de Legakker kun je simpel het water in. Vier duikers kwamen er via de nieuwe app(coronaduikers) naar de plas. Peter Weeland, Abboed, Ad  en ik. Ron Raaphorst gaf helaas een af bericht. Peter dook met Ad en ikzelf met Abboed. Abboed had al een tijdje niet gedoken. We stonden te popelen om deze voor ons onbekende stek te onderzoeken. Het was een mooie omgeving om naar de instapplek te lopen. Door de bosjes kwamen we op een hoek die uitzicht bood over de plas met aan de horizon de duikstek waar we al jaren duiken. Kortom dit was nieuw! Nadat ik te water was gegaan in het toch al frisser wordende water zag ik Abboed op zeker 10 meter afstand van mij te water gaan met zijn duiklamp aan.  En verdomd, ik zag hem schijnen op 10 meter afstand, wat wil zeggen dat het bijna een tropenduik was, ZO HELDER!

Om ons heen op zo’n 2, 3 meter diep was het net een modeltuin. Geweldig! We zagen heel veel grondels en kreeftjes, een boomstam vol met mosseltjes en scholen jonge snoekbaars. Even verder doemde een woestijnlandschap van slik en stof op. Dus zijn we maar terug gezwommen naar de heuvels aan de kant waar in het verleden heel veel troep gedumpt is om het verzakken van de wal tegen te gaan. Tientallen betonnen heipalen lagen als spaghetti tegen de hellingen aan. Ideaal voor grote snoeken! En die kwamen we daar dan ook tegen.

Enthousiast kwamen we bij de auto’s terug om onze ervaringen te delen en die was toppie. Het is zeker een stek voor herhaling. Ik vond het prachtig. Ad, Peter en Abboed waren het er mee eens.

Diepte; 7,3 meter, Duiktijd; 43 min., temperatuur 14 graden.

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 11 oktober

Aanwezig: Wolter, Ad, Hans Bodewes, Peter Janneman, Cor, Wim Aafjes, Robert, Hans Spierenburg, Joey, Ron, Arjen.

Door alle corona strubbelingen is het alweer een half jaartje geleden dat ik een verslagje van een clubduik heb gemaakt.  Maar nu moet het toch maar weer even. Tussen alle buien door van de laatste dagen zijn we toch gaan duiken. En hoe.  Velen van de club waren het schijnbaar zat om achter de geraniums te blijven zitten, dus op naar het Twiske.  

Door alle Corona maatregelen niet verzamelen bij de club met een gezellig bakje koffie vooraf , maar rechtstreeks naar de duikplaats. We waren met 13 duikers(zie boven), hopelijk ben ik niemand vergeten! Kortom een overweldigend stel duikers.  Zoals van ouds deelde Wolter de buddyparen in.  Hij moest er zelfs het notitieboekje bijnemen.  En dat is heeeeel lang geleden dat dat nodig was.  

Schuilend onder de camperluifel van Ad werden de duikers verdeeld.  Ik zou met Cor duiken. Wolter bleef alleen over en sloot zich bij ons aan. Inmiddels was de regen gestopt dus op naar de steiger.  Cor en ik zouden bovenlangs richting platform gaan. Maar ruggelings lopend en zwemmend struikel ik over een duiker die op de terug weg was richting de steiger. Hans B was vergeten zijn kompas te stellen. “pijltje is doel, haventje is terug”, Hans dat weet je toch. Cor en ik doken keurig richting de lijn die de weg wijst naar het platform. Met een halve meter zicht en alleen een oranje touw was dat zelfs moeilijk. Wolter waren we al snel kwijt, of hij ons, net hoe je het bekijkt.

Onderweg nog de fietsenstalling bekeken die al aardig begroeid was met mosselen. Bij het platform aangekomen ontwaardde ik Ad met buddy Peter Janneman. In het bijna duistere en stoffige water ontdekten we nog een paar snoekbaarzen en een grote school jongbroed, baarsjes, voorntjes en dat soort spul. Ook nog even bij de catamaran rond gekeken. Cor maakte het gebaar; we gaan terug. Om de terugweg wat te bekorten, het kompas strak naar de haven gericht, gingen we op pad.

Al gauw werd het alsmaar kouder en mijn diepte meter gaf 20.8 meter aan en 8 graden! Maar even flink doorzwemmen dan krijg ik het wel warmer dacht ik. Ik ben nog nooit zo diep geweest daar in al die jaren. Door het hoge tempo kon Cor mij niet meer bijhouden en tot de steiger aan toe heb ik hem niet meer gezien. Maar tot mijn verbazing kwamen we toch gelijk aan, goeie timing toch! Met een duiktijd van 43 minuten was het toch weer een leuke duik.

Omkleden en richting de Zwanen voor de debriefing. Schrik, mijn portemonnee vergeten! En iedereen was al op weg naar de poort. En voor het parkeerkaartje moet je betalen anders mag je onvrijwillig overnachten of lopend naar huis. Dan maar als caravan achter de bus van Robert aan dacht ik. Bij de poort aangekomen was Robert er al door en hingen er 3 caravans achter de bus van Wolter. Als dat maar lukt dacht ik  Als 4e caravan moest ik er door. Gas geven en duimen maar. Gelukkig kwam ik er zonder deuken langs.

Bij de Zwanen was het niet echt corona proef. Maar met wat geschuif van de stamtafel kwam alles toch goed. Het was weer een lekker middagje.

vinkeveen kreeft

Duikverslag | Training 2e ster

Precies vijftig kilometer. Dat is de afstand van mijn huis tot de parkeerplaats bij Zandeiland 4. Tenminste, als ik over de A9 ga. Best wel een stukje rijden, maar de moeite waard om bij een mooie duikplek te komen. Voor de 2e ster opleiding staat vandaag 10 oktober 2020 een instructie dag ingepland. DBSM oplaten tussen 8 – 10 meter zonder bodemcontact en navigeren met het kompas. Een driehoek en een vierkant zwemmen. Nou spannend. Als ik het parkeerterrein oprijd valt mij onmiddellijk de redelijke drukte op. Een aantal duikers is bezig om zich klaar te maken om te gaan duiken terwijl een ander aantal klaar is en nog nazit na de duik. Ad, Cor en Martin zijn er al en snel parkeer ik mijn auto op een lege plek in de buurt van ons groepje. Ik stop de motor, stap uit en loop naar de mannen. Even hallo zeggen met de elleboog. Het blijkt dat Martin en ik de enige cursisten zijn vandaag. Wel prettig, een 1 op 1 training met de instructeur.

Ab legt uit wat de bedoeling van deze dag is. DBSM oplaten onder toezicht en begeleiding van Cor. Kompas navigeren onder toezicht en begeleiding van Ad. Na de vraag van Ad of wij een DBSM hebben aangeschaft laat ik trots de mijne zien. Heb je er geen reel bij? Vraagt Ad. Tsja, daar sta ik dan met m’n spoeltje. “Probeer dat maar eens op te winden onder water met je handschoenen aan”. Hoorde ik iemand zeggen. Even was ik sprakeloos. Gelukkig mocht ik de reel van Ad gebruiken. Snel frommelde ik mijn spoeltje uit hun gezichtsveld. OK, zegt Ad, hoe gaan we het kompas zwemmen doen. We zwemmen eerst een driehoek en als we op de juiste plaats zijn teruggekeerd zwemmen we een vierkant. Na een korte uitleg van het kompas en de bijbehorende gradenschaal was ook dit theoriegedeelte achter de rug.

Even moest ik terugdenken aan mijn diensttijd. De sergeant zei dat wij ons moesten opstellen in een cirkel van 180 graden. Een soldaat uit ons peloton vertelde de sergeant dat een cirkel 360 graden is. Geheel onbewogen zei de sergeant dat het hier om een kleine cirkel ging. Maar dit terzijde.

Omkleden en naar de waterkant. Ad en Martin gaan beginnen met het kompas. Ik ga met Cor naar de botter om het DBSM oplaten te oefenen. Eerst maar vanaf de bodem. Best wel een dingetje. DBSM uitrollen, vastmaken aan de reel, inflatorslang loskoppelen en de DBSM volblazen. Ik zat serieus te wroeten onder water om dit alles goed te laten verlopen. Veel sneller dan ik verwachte schoot de DBSM naar boven. Ik ga niet alles opschrijven, maar helemaal goed ging het allemaal niet. “Nog maar een keer proberen” zei Cor. De 2e keer was ik iets beter voorbereid op de dingen die komen, maar de eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik nog wat oefening nodig heb. Terug naar de kant en klaarmaken voor de kompasoefening. Martin verdwijnt met Cor onder water voor zijn DBSM oefening. Ik ga met Ad navigeren. Zowel de driehoek als het vierkant zwemmen gaat hartstikke goed. Beide keren kom ik op dezelfde plek terug. Tijdens het terugzwemmen naar de kant kruist een snoekbaars ons voorlangs. Verbeeld ik het me of kijkt hij mij echt aan met een blik van “Goed gedaan jochie”.

Het giet van de lucht als wij uit het water komen en ons gaan omkleden. Het regent zo hard dat ik bijna de neiging krijg om mijn ademautomaat in te houden.

Nog even een biertje bij Ad in de camper en de beide oefeningen evalueren. Ook namens Martin. “Dank je wel Ad en Cor voor jullie moeite en instructies deze dag”

Terwijl ik in mijn auto stap, deze start en wegrijd van het parkeerterrein denk ik, “Zo, over precies 50 kilometer ben ik weer thuis”.

Henk Heijnen