Nerderhorst den Berg | Blijkpolder

Duikverslag dinsdag 14 oktober

Door de corona regels leek het erop dat alle sporten eraan geloven moesten. Gelukkig is dat niet zo. In kleine groepen van 3 á 4 personen, met genoeg afstand, mag het gelukkig wel. Dus ging ik met de verneemstok rond en had beet. 5 man sterk, dus splitsen, zou naar een voor ons nieuwe duikstek gaan.

De Spiegelpolder maar dan bij Nederhorst den Berg. Het was even zoeken op de duiken app en op google maps maar gelukkig gevonden. Aan het einde van de Legakker kun je simpel het water in. Vier duikers kwamen er via de nieuwe app(coronaduikers) naar de plas. Peter Weeland, Abboed, Ad  en ik. Ron Raaphorst gaf helaas een af bericht. Peter dook met Ad en ikzelf met Abboed. Abboed had al een tijdje niet gedoken. We stonden te popelen om deze voor ons onbekende stek te onderzoeken. Het was een mooie omgeving om naar de instapplek te lopen. Door de bosjes kwamen we op een hoek die uitzicht bood over de plas met aan de horizon de duikstek waar we al jaren duiken. Kortom dit was nieuw! Nadat ik te water was gegaan in het toch al frisser wordende water zag ik Abboed op zeker 10 meter afstand van mij te water gaan met zijn duiklamp aan.  En verdomd, ik zag hem schijnen op 10 meter afstand, wat wil zeggen dat het bijna een tropenduik was, ZO HELDER!

Om ons heen op zo’n 2, 3 meter diep was het net een modeltuin. Geweldig! We zagen heel veel grondels en kreeftjes, een boomstam vol met mosseltjes en scholen jonge snoekbaars. Even verder doemde een woestijnlandschap van slik en stof op. Dus zijn we maar terug gezwommen naar de heuvels aan de kant waar in het verleden heel veel troep gedumpt is om het verzakken van de wal tegen te gaan. Tientallen betonnen heipalen lagen als spaghetti tegen de hellingen aan. Ideaal voor grote snoeken! En die kwamen we daar dan ook tegen.

Enthousiast kwamen we bij de auto’s terug om onze ervaringen te delen en die was toppie. Het is zeker een stek voor herhaling. Ik vond het prachtig. Ad, Peter en Abboed waren het er mee eens.

Diepte; 7,3 meter, Duiktijd; 43 min., temperatuur 14 graden.

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 11 oktober

Aanwezig: Wolter, Ad, Hans Bodewes, Peter Janneman, Cor, Wim Aafjes, Robert, Hans Spierenburg, Joey, Ron, Arjen.

Door alle corona strubbelingen is het alweer een half jaartje geleden dat ik een verslagje van een clubduik heb gemaakt.  Maar nu moet het toch maar weer even. Tussen alle buien door van de laatste dagen zijn we toch gaan duiken. En hoe.  Velen van de club waren het schijnbaar zat om achter de geraniums te blijven zitten, dus op naar het Twiske.  

Door alle Corona maatregelen niet verzamelen bij de club met een gezellig bakje koffie vooraf , maar rechtstreeks naar de duikplaats. We waren met 13 duikers(zie boven), hopelijk ben ik niemand vergeten! Kortom een overweldigend stel duikers.  Zoals van ouds deelde Wolter de buddyparen in.  Hij moest er zelfs het notitieboekje bijnemen.  En dat is heeeeel lang geleden dat dat nodig was.  

Schuilend onder de camperluifel van Ad werden de duikers verdeeld.  Ik zou met Cor duiken. Wolter bleef alleen over en sloot zich bij ons aan. Inmiddels was de regen gestopt dus op naar de steiger.  Cor en ik zouden bovenlangs richting platform gaan. Maar ruggelings lopend en zwemmend struikel ik over een duiker die op de terug weg was richting de steiger. Hans B was vergeten zijn kompas te stellen. “pijltje is doel, haventje is terug”, Hans dat weet je toch. Cor en ik doken keurig richting de lijn die de weg wijst naar het platform. Met een halve meter zicht en alleen een oranje touw was dat zelfs moeilijk. Wolter waren we al snel kwijt, of hij ons, net hoe je het bekijkt.

Onderweg nog de fietsenstalling bekeken die al aardig begroeid was met mosselen. Bij het platform aangekomen ontwaardde ik Ad met buddy Peter Janneman. In het bijna duistere en stoffige water ontdekten we nog een paar snoekbaarzen en een grote school jongbroed, baarsjes, voorntjes en dat soort spul. Ook nog even bij de catamaran rond gekeken. Cor maakte het gebaar; we gaan terug. Om de terugweg wat te bekorten, het kompas strak naar de haven gericht, gingen we op pad.

Al gauw werd het alsmaar kouder en mijn diepte meter gaf 20.8 meter aan en 8 graden! Maar even flink doorzwemmen dan krijg ik het wel warmer dacht ik. Ik ben nog nooit zo diep geweest daar in al die jaren. Door het hoge tempo kon Cor mij niet meer bijhouden en tot de steiger aan toe heb ik hem niet meer gezien. Maar tot mijn verbazing kwamen we toch gelijk aan, goeie timing toch! Met een duiktijd van 43 minuten was het toch weer een leuke duik.

Omkleden en richting de Zwanen voor de debriefing. Schrik, mijn portemonnee vergeten! En iedereen was al op weg naar de poort. En voor het parkeerkaartje moet je betalen anders mag je onvrijwillig overnachten of lopend naar huis. Dan maar als caravan achter de bus van Robert aan dacht ik. Bij de poort aangekomen was Robert er al door en hingen er 3 caravans achter de bus van Wolter. Als dat maar lukt dacht ik  Als 4e caravan moest ik er door. Gas geven en duimen maar. Gelukkig kwam ik er zonder deuken langs.

Bij de Zwanen was het niet echt corona proef. Maar met wat geschuif van de stamtafel kwam alles toch goed. Het was weer een lekker middagje.

vinkeveen kreeft

Duikverslag | Training 2e ster

Precies vijftig kilometer. Dat is de afstand van mijn huis tot de parkeerplaats bij Zandeiland 4. Tenminste, als ik over de A9 ga. Best wel een stukje rijden, maar de moeite waard om bij een mooie duikplek te komen. Voor de 2e ster opleiding staat vandaag 10 oktober 2020 een instructie dag ingepland. DBSM oplaten tussen 8 – 10 meter zonder bodemcontact en navigeren met het kompas. Een driehoek en een vierkant zwemmen. Nou spannend. Als ik het parkeerterrein oprijd valt mij onmiddellijk de redelijke drukte op. Een aantal duikers is bezig om zich klaar te maken om te gaan duiken terwijl een ander aantal klaar is en nog nazit na de duik. Ad, Cor en Martin zijn er al en snel parkeer ik mijn auto op een lege plek in de buurt van ons groepje. Ik stop de motor, stap uit en loop naar de mannen. Even hallo zeggen met de elleboog. Het blijkt dat Martin en ik de enige cursisten zijn vandaag. Wel prettig, een 1 op 1 training met de instructeur.

Ab legt uit wat de bedoeling van deze dag is. DBSM oplaten onder toezicht en begeleiding van Cor. Kompas navigeren onder toezicht en begeleiding van Ad. Na de vraag van Ad of wij een DBSM hebben aangeschaft laat ik trots de mijne zien. Heb je er geen reel bij? Vraagt Ad. Tsja, daar sta ik dan met m’n spoeltje. “Probeer dat maar eens op te winden onder water met je handschoenen aan”. Hoorde ik iemand zeggen. Even was ik sprakeloos. Gelukkig mocht ik de reel van Ad gebruiken. Snel frommelde ik mijn spoeltje uit hun gezichtsveld. OK, zegt Ad, hoe gaan we het kompas zwemmen doen. We zwemmen eerst een driehoek en als we op de juiste plaats zijn teruggekeerd zwemmen we een vierkant. Na een korte uitleg van het kompas en de bijbehorende gradenschaal was ook dit theoriegedeelte achter de rug.

Even moest ik terugdenken aan mijn diensttijd. De sergeant zei dat wij ons moesten opstellen in een cirkel van 180 graden. Een soldaat uit ons peloton vertelde de sergeant dat een cirkel 360 graden is. Geheel onbewogen zei de sergeant dat het hier om een kleine cirkel ging. Maar dit terzijde.

Omkleden en naar de waterkant. Ad en Martin gaan beginnen met het kompas. Ik ga met Cor naar de botter om het DBSM oplaten te oefenen. Eerst maar vanaf de bodem. Best wel een dingetje. DBSM uitrollen, vastmaken aan de reel, inflatorslang loskoppelen en de DBSM volblazen. Ik zat serieus te wroeten onder water om dit alles goed te laten verlopen. Veel sneller dan ik verwachte schoot de DBSM naar boven. Ik ga niet alles opschrijven, maar helemaal goed ging het allemaal niet. “Nog maar een keer proberen” zei Cor. De 2e keer was ik iets beter voorbereid op de dingen die komen, maar de eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik nog wat oefening nodig heb. Terug naar de kant en klaarmaken voor de kompasoefening. Martin verdwijnt met Cor onder water voor zijn DBSM oefening. Ik ga met Ad navigeren. Zowel de driehoek als het vierkant zwemmen gaat hartstikke goed. Beide keren kom ik op dezelfde plek terug. Tijdens het terugzwemmen naar de kant kruist een snoekbaars ons voorlangs. Verbeeld ik het me of kijkt hij mij echt aan met een blik van “Goed gedaan jochie”.

Het giet van de lucht als wij uit het water komen en ons gaan omkleden. Het regent zo hard dat ik bijna de neiging krijg om mijn ademautomaat in te houden.

Nog even een biertje bij Ad in de camper en de beide oefeningen evalueren. Ook namens Martin. “Dank je wel Ad en Cor voor jullie moeite en instructies deze dag”

Terwijl ik in mijn auto stap, deze start en wegrijd van het parkeerterrein denk ik, “Zo, over precies 50 kilometer ben ik weer thuis”.

Henk Heijnen

Clubhuis Duikteam Murene

Maatregelen Covid-19

Gisteravond heeft de Regering nieuwe maatregelen afgekondigd om het Covid-19 virus terug te dringen. Zo ook geldt dit voor onze vereniging dat wij maatregelen moeten nemen om aan dat verzoek te voldoen. 

Wat betekent dit voor ons als Duikteam Murene, de komende 3 weken zal het clubhuis gesloten zijn voor alle activiteiten, behalve voor het vullen van de duikflessen. Op de maandagavonden zal vanaf 19.00 uur tot 20.00 uur de mogelijkheid zijn om je flessen te laten vullen volgens dezelfde procedure zoals die we voorheen hanteerde. 

De BBQ, van a.s. zondag zal geen doorgang vinden omdat het clubhuis gesloten is. 

We hebben nog geen bericht ontvangen van het zwembad De Slag dat zij maatregelen opgelegd hebben gekregen dat wij geen gebruik van het zwembad kunnen maken. Dus we gaan er vanuit dat we maandags gewoon de zwemconditie trainingen kunnen voortzetten. 

Hou de komende tijd de Murene Whatsapp en Facebook goed in de gaten voor plotseling aangekondigde berichten die betrekking hebben op onze activiteiten.

Met vriendelijke groet, Het bestuur. 

Noordzeeduik vanuit Haven IJmuiden

Noordzeeduik op het wrak De Telegraaf…

Noordzeeduik 8 augustus – Erg warm was het al dagen maar zaterdag kon er gedoken worden op de Noordzee en dat zou wel wat verkoeling geven!
Een avond tevoren was ik terug gereden naar huis vanuit Chaam om mijn spullen in orde te maken. Het was vroeg opstaan op zaterdagochtend, 6.30 uur zou de fluit gaan op M.S. Murene. Tot grote schrik van Wolter wilde het aggregaat niet starten, dus geen navigatie en compressor. En dat kan niet want dan kan er ook niet gevuld worden. Na technische hulp van Wim Aafjes die met de accu’s aan de gang ging konden we toch van wal. Dat ging ook mis want de landstroomkabel was niet losgekoppeld. Met een klap werd die stuk getrokken. Dat was bijna de druppel voor Wolter. Zullen we maar kappen?! Nou dat werd het gelukkig niet. We lossen het wel op als we terug zijn en Wolter was eventjes gerust gesteld.

Met flink wat vertraging ging het richting IJmuiden waar Wim Winter, Erik Stein, Robert van der Hoek en Sydney van der Hoek al op ons stonden te wachten. Het schutten ging gelukkig voorspoedig en zo voeren we het zeegat uit richting Loodsboot of de Telegraph. Het werd de laatste, maar zouden we het halen voor de kentering? Er werd flink doorgevaren en netjes op tijd kwamen we op de duikspot aan. Ruud had de ankerlijn al klaarliggen en die werd op commando gooien gedumpt. Zoals altijd de twijfel of hij wel op het wrak terecht is gekomen. Maar dat was ie. Remko de Jong en Erik Stein hebben vastgemaakt en toen kon ook voor de rest van de mannen het duiken beginnen.

Ik was al heel lang niet op de Telegraph geweest en het leek of het wrak, “wrakkiger” was geworden. Dat was zeker zo in vergelijking met mijn eerste Noordzee duik met Reen Reurslag zo’n 15 jaar geleden. De enorme stroppen en touwen van een tevergeefse berging lagen er nog wel. Ertussen zaten veel Noordzee krabben die Reen toen over het hoofd heeft gezien.( ze waren nauwelijks gegroeid). Op mijn ronde op het wrak veel leven gezien, donderpadjes, botervisjes, enkele kleine kabeljauwen, veel andere vis, 2 grote kreeften en veel Noordzee krabben. (nu een paar minder) en een stuurboordwand vol stoffige mosselen (nu ook een paar minder, bedankt Remko!)

Na zo’n 3/4 uur de ankerlijn opgezocht en de opstijging kon beginnen.
De kentering was net begonnen en de ankerlijn hing er als een slappe vaatdoek bij. Na 50 minuten en een max diepte van 19 meter stond ik weer in de lift. Het wachten was op de losmakers en de reis naar IJmuiden kon beginnen. Helaas deze reis geen bruinvissen, tuimelaars of zeehonden gezien. Tot aan de sluis hebben we lekker geluncht , soep, broodje saté,snacks, worst en een verfrissend biertje. Aan de kade van IJmuiden Wim, Robert, Sydney en Erik afgezet. En op naar Westzaan. Onder het genot van een biertje hebben we besproken wat te doen met de kapotte landstroomkabel. Wim had de oplossing en daar gaat aan gewerkt worden. Al met al een mooie duikdag.

De ploeg bestond uit; Wolter, Ad, Arjen, Wim Aafjes, Wim Winter, Robert, Sydney, Remko, Erik en bootsman Ruud. (P.s missing zakje saté lag nog in de vriezer🙈)

Door Arjen Mantel