Twiske | Onderwaterpark

Duikverslag 15 januari 2023 Onderwaterpark Oostzaan.

Een striemende hagelbui breekt los als ik mijn auto parkeer bij het onderwaterpark te
Oostzaan. Bij het duikinfo bord staat een aantal mannen met de handen diep in de zakken
en de muts ver over de oren heen getrokken. Even later zie ik dat het Remko, Peter en Cor
zijn. “Voor jij kwam was het nog droog” klonk het verwijtend. De komische ondertoon
hieronder ontging me niet. Met z’n vieren lopen we naar de camper van de zojuist
gearriveerde Ad. De achterklep gaat open en dicht bij elkaar schuilen we hieronder. Ja hoor,
“is het wel een goed idee om nu te gaan duiken, zullen we maar meteen naar de 3 zwanen
gaan, ik doe maar net of ik mijn pak vergeten ben”. Dit zijn zomaar enkele opmerkingen die
worden gemaakt.

Is duiken eigenlijk wel een leuke hobby in de winter? Wel hoor!
Intussen is Hans ook gearriveerd. We gaan optuigen. Tijden het omkleden laten de buien ons
even met rust. Wel kleine speldenprikjes, maar dit is goed te doen. Ad deelt de buddyparen
in. Peter gaat met Remco, Ad gaat met Hans, ik ga met Cor. Hoelang gaan we? Vraagt Cor.
“Hooguit een half uur”. Antwoord ik. Ok, zegt Cor, dan ga ik met jou.

Vanuit het paviljoen komt een aantal jonge vrouwen onze kant op. Gaan jullie duiken?
Vraagt een van hen. Tja, waar lijkt het op als je een duikpak aan hebt met 14 kilo lood om je
middel, 10 liter lucht op je rug, een trimvest aan en een duikbril op. Voor kippenwitten heb
je een heel andere uitrusting nodig. Vriendelijk geeft Ad een bevestigend antwoord. Er
ontstaat een gesprek over een of andere schat die onder water ligt en die wij wel even gaan
zoeken. Kortom, gezellig.


Intussen zijn we klaar om te water te gaan. Peter en Remko gaan als eerste, Cor en ik als
tweede, Ad en Hans completeren het geheel.
Met Cor links van mij zwemmen we richting de containers. Even rustig beginnen. Klaren en
zachtjesaan naar beneden. Na een paar meter zien we de eerste snoek. Niet al te groot,
maar wel een mooi exemplaar. Bij de containers een tweede en een derde. In een van de
containers zit een groot aantal klein vis. Ik denk dat het voorentjes zijn. Een snoek laat zich
deze lekkernij lekker smaken. Mooi hoe deze jager door dit luilekkerland heen zwemt.
We laten de containers achter ons en zwemmen een deel van het parcours. Onderweg
komen we nog een aantal snoeken tegen. Blijft toch een mooi gezicht hoe deze dieren
volledig uitgetrimd roerloos in het water liggen.

De kou begint zijn tol te eisen. We besluiten terug te gaan naar het strandje. Eenmaal boven
zien we dat Remco en Peter ook boven water zijn. Na ons volgen Ad en Hans.

Naar de auto’s en omkleden. De buien komen nu met een grotere regelmaat naar beneden.
Na een korte afterdive besluiten we om maar snel de warme kachel op te zoeken.

k bied ik mijn parkeerkaart bij de slagboom aan, deze opent zich voor mij en in een
striemende hagelbui verlaat ik het Twiske.
Henk Heijnen

Aankondiging reanimatiecursus

In december wordt er een reanimatiecursus gegeven in het clubhuis. De cursus is verplichte kost voor de instructeurs. Ook clubleden die de 2*-opleiding willen gaan doen dienen bekend en vaardig te zijn in reanimeren. Reanimatie is een onderdeel van de opleiding. Verder is de cursus toegankelijk voor elk lid van Murene. Een ieder die zich wil bekwamen in reanimeren of weer opgefrist wil worden in de kennis en vaardigheid is welkom.

De cursus bestaat uit twee uitgangsniveaus en is daarom verdeeld in twee lesavonden. Er is de basiscursus die op donderdag, 8 december gegeven wordt. Deze wordt gegeven aan een ieder die nog geen basiscursus gevolgd heeft. Aan de orde komt alarmeren, leren reanimeren, beademen en het gebruiken van een AED. De andere cursus is een vervolgcursus; daar wordt wat dieper op de vaardigheden ingegaan en de stabiele zijligging wordt aangeleerd. De vervolgcursus is op donderdag, 15 december. Ieder die eerder een cursus gevolgd hebben bij Murene of ergens anders zijn op deze cursus welkom. De cursusavonden beginnen om 20.00 uur. Bij goed gevolg wordt de cursus bijgeschreven inmijn brevetten’ van de NOB. Ook krijg je een certificaat. De cursus wordt gegeven door Ad Appelman en Cor van Es. Je kunt je aanmelden bij Theo. duikteammurenezaandam@gmail.com

Duikverslag | De Panda (Grevelingen)

Een weekend met duikschip ‘de Panda’

We mochten tussen acht uur een half negen inschepen, zo stond in de mail vermeld. Niet te vroeg
komen, want de bemanning kon ook pas vertrekken na hun werk. Ik was om vijf uur die middag
vertrokken en inderdaad, bij Hoofddorp en even later bij Leiden werd het al langzaam rijdend
verkeer. Ik mijmerde even terug naar de totstandkoming van deze reis. De clubduiken op de zondag
worden maar matig bezocht. Er wordt veel in aparte groepjes gedoken, maar voor nieuwkomers en
pas gebrevetteerden is het belangrijk dat er een gezamenlijk moment is waarop zij kunnen
aansluiten. In een PR-vergadering werd dan ook gesuggereerd dat promoten niet alleen wenselijk
was buiten onze vereniging, maar dat er binnen ook wel wat geactiveerd mocht worden. We
kwamen overeen om dan om de twee maanden een evenement te organiseren waar men van de
voren op kon intekenen. Dit met de bedoeling meer gezamenlijke duikactiviteit in de vereniging te
krijgen. Een bootduik op Vinkeveen had al eerder plaatsgevonden en was succesvol verlopen. Bij dit
weekend met de Panda, waarbij gedoken werd op de Grevelingen hadden uiteindelijk negen mensen
ingeschreven. Een mooi aantal en bemoedigend genoeg om enthousiast te blijven.

Ruw werd ik uit mijn gedachten gehaald door een invoegende auto die ik nog maar net kon
ontwijken. Koppie erbij houden jochie, zei ik tegen mezelf, onderwijl driftige gebaren makend naar
mijn nieuwbakken voorganger. De reis met het naar huis rijdende forensenverkeer van Nederland op
vrijdagmiddag verliep dus traag. Om kwart voor acht kwam ik in Den Osse , de aanlegplaats van de
Panda, aan. Arjen, Peter W. , Peter J. en Remko waren al driftig hun spullen aan het uitladen. Hans en
Joey waren er bijna en de gebruikelijke hekkensluiters Erik en Lotte waren net Brielle gepasseerd. De
Panda is een groot schip. Alle gemeenschappelijke ruimtes waren groot en er was plaats genoeg om
20 man te herbergen. Die waren er ook, we hadden gezelschap van een club uit Alphen aan de Rijn,
Atlantis. Hoewel gescheiden aan de eettafels, je gaat toch bij de je bekende mensen zitten, was ook
dat een gezellig clubje mensen met wie het prima toeven was.
Nog die avond was er een duik gepland en plonsde ik met Remko en Peter J. te water. Bij een oneven
aantal gaat dat dan zo. We lagen net buiten de haven. Het water was buitengewoon helder, het zicht
was prachtig. De kreeften liepen bijna over elkaar heen. Peter spotte kleine sepia die dansend en
druk zwemmend door het water ging, waarschijnlijk om aan het felle lamplicht te ontsnappen. De
kop was eraf, zegt men dan en het was een mooi begin. In de ruime kantine werd nog een lekker
biertje gedronken. Zo ruim als het overal in het schip was, zo kleinbehuisd was de kamer die met vier
man gedeeld moest worden. Een ruimte van twee bij tweeëneenhalve meter waar twee
stapelbedden in stonden. Ik zag een moeilijke nacht aankomen en nam nog maar een extra biertje
om beter door te kunnen slapen.
De volgende dag werd er opnieuw bij den Osse gedoken Er was geen briefing; de duikstekken werden
als bekend verondersteld. Het voordeel was daarmee dat er geleidelijk aan werd omgekleed en
gedoken. Met kleine groepjes werd het dus geen gekrioel op het dek. De sprong in het water zonder
dat je vooraf zwaar vermoeid raakte dor het geklim over de dijken was een verademing. Ook
vanmorgen was het weer spathelder met een prachtige onderwaterwereld waar je geen genoeg van
kreeg.

We staken de Grevelingen over en voeren naar Preek Hil. Het weer was fantastisch voor eind
oktober, zeventien graden in het zonnetje, weinig wind . De locatie is mooi, maar de wandeling van
vijfhonderd meter er naar toe is zwaar. Ik val in herhaling, maar vanaf een boot gaat het dus een stuk
makkelijker. De Grevelingen wordt sinds enige tijd beter ververst met water uit de Noordzee. Dat is
merkbaar. De zeebodem op wat grotere diepte is niet meer bedekt met een witte schimmel laag .

Bij Preek Hil waren er nog enkele plekken te zien, maar veel minder dan de laatste keer dat ik daar dook,
toch al weer enkele jaren geleden.
Er werd koers gezet naar Dreischor en ook daar werden een nachtduik en een ochtendduik gemaakt
Kreeften, krabben, grondels slakken en kwallen in verschillende grootten en maten bewogen zich in
het water in een wederom spatheldere plas, die soms door wat duikersstof werd ontsierd.
Onze laatste duik was bij de Muur , duikstek vlak bij Den Osse. Het rif ligt wat dieper, waardoor en
meer leemstof op de bodem en het rif lag. Daardoor minder kleurrijk maar desondanks een mooie
duiklocatie.


Het was inmiddels zondagmiddag geworden en de Panda voer terug naar zijn vertrouwde plek in de
haven van Den Osse. Een enkeling onder ons, zoals Joey , was een unieke ervaring rijker omdat het
de eerste keer was dat hij in de Zeeuwse wateren dook. Voor anderen was het een bezoek aan
duikstekken die ze inmiddels veel vaker hadden gezien, maar nu zonder de ongemakken die het
duiken in dit gebied normaal geven. We waren met negen mensen, de Panda kan er twintig
herbergen. Ik denk dat het mogelijk moet zijn om volgend jaar een boot vol te krijgen met alleen
duikers van Murene.

Duikverslag | Noordzeeduik – de Swift

Noordzeeduik 4 september duikteam Murene Zaandam


Het ziet er goed uit om de zee weer op te gaan. Kapitein Wolter zit achter het stuurwiel bij vertrek uit West zaan. We gaan naar de Swift, dat is een mooi klein wrakje. Een viskotter voor Bloemendaal, alleen de laatste keer konden we hem niet meer vinden😱. Eerst nog even naar IJmuiden Robert en Sydney oppikken.


De sluis uit. Alles ziet er goed uit tot plotseling de stuurboord motor uit valt. Brommend en vloekend start Wolter de motor hij slaat aan en weer uit. Wim en Theo gaan de machinekamer in en binnen een paar minuten loopt de motor weer als een naaimachine 🤗. De zee ligt er mooi bij. Klein beetje heiig en een waterig zonnetje. Na anderhalf uur komen we aan op de plaats waar de Swift moet liggen. Eerste rondje geen Swift hoe kan dat? Grrr nog een keer en net als we het willen opgeven een heel vaag beeld op de sidescan. die ligt verzand zei Wolter. Het anker ligt er ongeveer 10 mtr vanaf en je komt er alleen achter als je gaat kijken dus plonzen maar. Remko en Ad gaan vast maken daarna volgen Wim en Simon, een vriend van Remko, en als laatste Sydney en Robert en Theo na zo’n 50 minuten komen ze weer boven. Een top duik, mooi wrakje in een diepe kuil (Duitser😂) heel veel vis en een paar zeer bijzondere bewoners , een zeer grote rode spinkrab die vrij zeldzaam is in de Noordzee en een grote tepelslak, zie je ook niet vaak. Kortom een top duik .


Martin was mee om de sfeer te proeven die heeft ook een mooie dag gehad. Het water was erg warm (21°c) het zicht redelijk 3mtr diepte 20,5mtr duiktijd 50 minuten 💪

Robert