Duikverslag | Zeeland

MIDWEEK ZEELAND


3 duikers van duikteam Murene gingen 1 november naar de Zeeuwse wateren. Die ochtend vroeg op
pad richting de Witte Boulevard in Renesse. Daar hadden wij, Peter Weeland, Cor van Es en Arjen
Mantel een huisje gehuurd. Om 13.00 uur konden wij daar in dus vooraf een duik gepland in het
Oostvoornse meer. Ter plekke blies de harde wind ons tegemoet en de temperatuur van 12 graden
nodigde ook niet echt uit om een duik te maken. In de beschutting van de auto’s kleedden we ons
toch maar om en al snel liepen we via de steiger van duikstek Slag Stormvogel naar het zoute water
van het meer. Achter elkaar plonsden we erin en mijn duikcomputer gaf als watertemperatuur
hetzelfde aan als boven water, 12 graden. Bandenrijen en een tunnel parcours gaven de route aan.
Die hoef je niet te volgen maar was wel handig om niet te verdwalen bij het matige zicht van zo’n 3
meter. Na de duik , die zo’n 45 minuten duurde, de kant opgezocht en onder het genot van broodjes
en hete koffie de debriefing gedaan. Veel hadden we niet te zien gekregen. Wat Grondels en een
koppeltje Steenbolken werden bij geschreven in het logboek. Het was toch wel weer leuk duiken in
deze afgedijkte zoutwaterarm van de Zeeland delta waar in het verleden vele schepen hun toevlucht
zochten.


Op maar naar de Witte Boulevard om kwartier te maken. 3 slaapkamers voor 3 man dus er kon
gesnurkt worden zonder overlast voor de buddy’s. De middag was nog lang genoeg dus voor de volgende duik op naar de Kerkweg, duikstek Meeuwenstein. Op de steiger van deze stek gingen mijn gedachten uit naar ons lid Pim Sterk die hier een triest einde vond bij een duikongeluk alweer zo’n 5 jaar geleden. We waren daar volkomen alleen, geen enkele auto of duiker op de stek te vinden. De wind was gaan liggen en het water was glashelder. Het werd een mooie duik. Veel grondels, kreeft, zeenaalden en anemonen waar we volop van genoten. Na de duik terug in de Witte Boulevard na gepraat bij stokbrood en goulashsoep . Daarna even naar de supermarkt om de hoek een paar biertjes halen en proviand.


De volgende morgen al vroeg naar Zoetersbout, aan het einde van de Oosterschelde, waar bijna altijd
buiten de kentering gedoken kan worden. Redelijk zicht en ook hier geen mens te bekennen.
Na zo’n 3 kwartier duiken de auto opgezocht en richting Zeelandbrug. De tweede col van de dag
beklommen maar het zicht was bar slecht dus dan maar richting Dreischor gemaal, ook leuk. ’s Avonds heerlijk aan de mosselen.


Op woensdag nog eens naar de Zeelandbrug. We waren daar een dik uur voor de hoogwater
kentering dus besloten we er een driftduik van te maken. Wel een eind lopen met je duikuitrusting
maar dan heb je ook wat, dacht ik. Nou dat viel vies tegen. Aan de oppervlakte glashelder maar 3
meter lager kon ik mijn computer nauwelijks uitlezen. Peter en ik stonden al een tijdje bovenaan de trap te kijken naar de bellenstroom van Cor die tegen de stroom in de Noordzee probeerde te bereiken. Mijn 1200ste duik ging niet als een geweldige mijn logboek in. ’s Middags nog een duik in de Grevelingen gemaakt bij Frans Kok, wat een verademing, goed zicht dus een mooie heldere duik.


Donderdag alweer de laatste volle dag bij de Witte Boulevard. 2 duiken; de Kabbelaar bij
Scharrendijke. Hier ligt ook de Serpent maar die hebben we niet bezocht! Wel de mooiste duik van
de dag bij de Reefballs. Grote Noordzeekrabben en kreeften gezien, een prachtig aquarium.
De 2 e duik weer bij Zoetersbout. Hier spotte Cor zelfs nog een sepia. Het kostte wat moeite maar hij
staat op de foto!


Op vrijdag 5/11/2021 koffers pakken en nog een keer naar Meeuwenstein. Ook hier weer prachtig
helder. We konden alle Reefballs zien liggen. Veel kreeften, anemonen en zeenaalden gepot. Die
zochten na ons bezoek allemaal snel hun schuilplekken op want de parkeerplaats liep al weer aardig
vol met onze zuiderburen. Om ongeveer 13.00 uur richting Zaanstreek.
Het was een mooi midweekje in rustig Zeeland. Regen, wind en zon, alles gehad. Nu maar weer bij de
houtkachel. Nagenieten van de mooie foto’s van Peter en Cor.
Arjen Mantel

Sepia

Duikverslag | Zeeland

DUIKVERSLAG 28 april 2021
Peter, Cor, Robbert, Aboud en ik(Arjen) vertrokken vroeg uit Zaandam om een dagje in Zeeland te
gaan duiken. Het beloofde een mooie dag te worden. Blauwe lucht en een zonnetje. Jimte was in
Zeeland op een camping en kwam samen met zijn vrouw ook naar de Zeelandbrug. Maar hoe dichter
we bij de Zeelandbrug kwamen hoe meer de zon, die we al dagen hadden, achter de wolken
verdween.

De temperatuur daalde en de wind werd kouder. We gingen voor een duik bij de
Zeelandbrug te water. Hopende het tafereel van parende sepia’s te kunnen volgen maar helaas het
water was nog te koud. Slechts 10 graden en de sepia’s hadden er nog geen zin in. Toch werd het een
mooie duik waarin veel zeebewoners werden gespot. Er was veel leven en zeker bijzonder was een
zeenaald van 35 cm.

In de middag de tweede duik in de Grevelingen gemaakt bij Dreischor. Daar was
het zicht uitzonderlijk goed en hebben we de duikdag met hapjes en een drankje afgesloten.
Thuis heb ik nog maar even mijn sepia foto’s van een aantal jaren terug bekeken. Misschien treffen
we het met Hemelvaart beter.

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

DUIKVERSLAG 14 maart 2021, VINKEVEEN
Het was een beroerde week qua weer om één van mijn buddy’s te appen of zij trek hadden om een duik te maken. Zij dachten er hetzelfde over. Maar zondagmorgen leek het oké om een duik te maken, traditioneel een clubduik, coronaproef, in Vinkeveen. Maar bij zandeiland 4 aangekomen waren de wind en de golven sterk toegenomen en op het randje.

Slechts 3 duikers waren komen opdagen; Ad Appelman, Cor van Es en ikzelf, Arjen Mantel. Wel jammer dat zo weinig clubleden de weergoden durfden te trotseren. Pak aangetrokken en het water in. De stroming langs de steiger was zo sterk dat ik in de sprint moest om bij mijn buddy’s te komen. In wat dieper water was dat probleem niet meer zo erg en konden we rustig een rondje speeltuin afmaken. Terug, stroompie mee, lekker driften en de wal op gezocht. Helaas een weinig enerverende duik met weinig zicht en geen leven gezien. Dat was anders toen ik de trap opklom en verwelkomt werd door de bulldog van Robert. Robert schoot een paar mooie plaatjes van ons. Op de parkeerplaats was geen mens te zien, dus het was super coronaproef. De debriefing werd er één met een dropje.

Toch een leuke middag gehad. Maar kom op clubleden, we zijn een duikclub!!! Zo slecht kan het weer niet zijn om geen duik te maken. Onder water is het altijd mooi en zo rustig! Na een half uur duiken en 14 meter en 5 graden weer naar huis. Robert van de Hoek bedankt voor de mooie foto’s!

vinkeveen kreeft

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

Zondag 12 juli 2020 – In een rustig tempo stuur ik mijn auto naar het parkeerterrein van Zandeiland 4 in Vinkeveen. Aan mijn rechterkant het parkeerterrein van de duikwinkel. Een groep duikers keert net terug van een duiktocht op de plas. Aan de picknicktafel bij de duikwinkel worden de ervaringen uitgewisseld. Ik rijd verder en draai linksaf het parkeerterrein op. Wat een drukte! Grote groepen duiker staan klaar om naar het water te gaan. Anderen komen druipend terug. Een mooie dag om de lessen, die door het Coronavirus waren uitgesteld, weer op te pakken. Ergens achter op het parkeerterrein vind ik een plekje. Doordat Robbert als een volleerd parkeer-boa een en ander in goede banen leidt, vindt eenieder toch een parkeerplek. Een plekje hier, een plekje daar. Even doorschuiven, zo alles voor elkaar.

Ik duik vandaag met Cor. We spreken af om naar het 18 meter platform te gaan. Vandaaruit een opstijging maken en 5 minuten stil blijven hangen. Ja, ja, ga er maar aan staan. Omkleden en naar het water. Ik doe mijn flippers om en breek de enkelband van mijn rechterflipper af. Nou is het best lastig om met 1 flipper te zwemmen, of je moet rondjes willen zwemmen. Zo, “dan maar niet onder water”. Nou, daar dacht Cor heel anders over. Heeft hij natuurlijk wel een reserve enkelband bij zich. Diana helpt mij bij het monteren van de enkelband en met 2 flippers maak ik mij klaar voor het avontuur met Cor. Vlak voor iedereen in het water gaat, meldt Aboud zich hijgend aan de waterkant. Te laat. Toch strijkt Wolter met zijn hand over zijn hart en wacht tot Aboud klaar is om onder water te gaan.

Ondertussen zijn Cor en ik, terwijl wij toegang kregen van een snoekbaars, vertrokken naar het platform. Verbeelde ik het me, of glimlachte de snoekbaars minzaam naar ons? Vanaf het platform opstijgen. Ik probeer de tips van Cor uit te voeren. “Houd het stof in de gaten!” “Als het stof stijgt, ga jij naar beneden, als het zakt, ga jij omhoog”. Na een poosje lukt het mij om mij te concentreren. Ging eigenlijk best wel goed. Okay, rustig terug via het parcours naar de steiger. Onderweg komen we een aantal duikers tegen die net zijn begonnen. Ik krijg een flashback naar vorig jaar. Is het nog maar zo kortgeleden dat ik ook zo lag te spartelen onder water? Een driewerf hoera voor de instructeurs die mij hebben gekregen waar ik nu ben. Met een tevreden gevoel beëindigen Cor en ik de duik. Omkleden en melden bij Robbert die klaar staat met een welverdiende versnapering.

Een poosje later stap ik in mijn auto en rijd het nu grotendeels verlaten parkeerterrein af. Op de picknicktafel bij de duikwinkel staan nog wat restanten van de duikgroep die hier begin van de middag bij elkaar zat. Ik laat het verder links liggen en sla over de brug linksaf naar huis.

Door Henk Heijnen

Vinkeveen baars

Duikverslag | Vinkeveen, Zandeiland 4

Gelaten ondergaat de muur van mijn garage de geseling van een door de wind wild schuddende boomtak. Samen met de gestaag naar beneden komende motregen zorgt dit voor een triest aanblik wat ik door de mij net geopende gordijnen aanschouw. Verderop in de straat laat een man zijn hond uit. Zijn gehele bovenlichaam bijna geheel verstopt in een glimmende regenjas, de handen weggestopt in de zakken. Vanaf zijn pet loopt een straaltje water op zijn linkerschouder. Aan de blik van de man is te zien dat het uitlaten niet snel genoeg gaat. Zijn hond trekt zich hier echter weinig van aan en laat de natuur rustig zijn werk doen. Beide lopen de hoek van de straat om en verdwijnen uit mijn gezichtsveld. Langzaam gaan mijn gedachten naar de middag. Straks om 13:00 uur verzamelen op Zandeiland 4 te Vinkenveen voor het vervolg op de 2e ster opleiding. Buienradar geeft aan dat het dan droog zal zijn. Een bleek waterig zonnetje breekt voorzichtig door als ik rond 12 uur Krommenie uitrijd. Een vlagerige wind schudt mijn auto soms stevig heen en weer.

Om 12:00 uur rijd ik het parkeerterrein bij Zandeiland op. Parkeer mijn auto en stap uit. Martin is al aanwezig. Het is droog en bij een stevig blazende wind arriveren ook Ad, Wolter, Cor en Marco. Ad duikt met Martin, Cor duikt met Marco en Wolter duikt met mij. In het kort wordt doorgenomen wat de instructeurs van ons verwachten. De wind laat het niet toe dat er spannende dingen worden geoefend. Wolter en ik besluiten om naar de bus te zwemmen en daar een paar trimoefeningen te doen. Terwijl wij ons omkleden breekt ook in Vinkeveen het zonnetje voorzichtig door. Met mijn vliezen, duikbril en handschoenen in mijn hand loop ik naar de steiger. Met zijn benen bungelend in het water zit Wolter al te wachten. Ik maak mij klaar en ga met Wolter onder water. De eerste meters wijst een kreeftje ons de weg. Rustig zwemmen we naar de bus. Onder toeziend oog van Wolter zwemmen we om de bus, door de buis en naar de botter. Af en toe houden we stil om het stil blijven hangen te oefenen. Niet geheel vlekkeloos, maar ook niet heel slecht sla ik mij er doorheen. De manometer geeft aan dat we terug moeten. Op de terugweg worden we begeleidt door 2 serieus grote snoekbaarzen. Perfect uitgetrimd blijven zij voor ons liggen. Kan ik best jaloers op worden. Zover zal ik wel nooit komen. Rustig aan verder naar de steiger.

De stevige wind maakt het uit het water klimmen best wel lastig. Toch staan we even later druipend op de kant. Gek, maar ik moest even denken aan die man met z’n hond vanmorgen. “Vanaf zijn pet loopt een straaltje water op zijn linkerschouder.”

Door Henk Heijnen