Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslagje zondag 21 juni

Lekker duikje gemaakt aan de kant van Den Ilp. 4 Mooie snoeken en 1 snoekbaars en bij het platform miegelde het van klein spul je zag bijna het platform niet zoveel!! Ik lekker met Cor, Adje mocht met Robert en Marco met Facebook loze Hans B.

Groet P😁

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 19 januari

Het zonnetje scheen lekker en het zag er goed uit. Benieuwd hoeveel duikers het toch wel koude water zouden trotseren. In het Twiske bleken we met 7 duikers te zijn; Cor, Ad, Wolter, Remko, Peter, Wim en ik. Bij het koffiedrinken in het clubhuis kwam ik erachter dat ik mijn lamp was vergeten. Ik hoefde niet nog even terug naar huis want Remko had een reservelamp mee.

Tijdens het omkleden in het Twiske bleek dat ik niet de enige was die wat vergeten was. Maar duikers staan voor niks en met wat improvisatie kon de duiker zonder loodgordel toch mee het water in. Wolter deelde de buddyparen in en op naar de waterkant.

De temperatuur viel toch wel tegen al waaide het gelukkig niet. De watertemperatuur was 6 graden. Na een klein half uurtje was iedereen weer terug. Onder water waren snoekbaarzen en een grote gewonde snoek gespot. Het was wisselend helder.  Gauw omkleden en op naar Wil voor de debriefing. Het was weer gezellig.

twiske

Duikverslag | Twiske

Zondag 24 november – Twiske. De winterduiken zijn weer begonnen. Het is altijd afwachten hoeveel duikers er zullen zijn. Bij de club waren er 6, geen slecht begin. Maar op de parkeerplaats in ’t Twiske breidde het aantal zich nog uit. Zo’n 10 duikers zagen het wel zitten met het mooie weer. Robbert, Martin, Ad, Jimpte, Wolter, Wim, Cor, Peter, Marco en ik. Martin kon niet te water want die had bereikbaarheidsdienst. Het Twiske lag er glad bij in een heerlijk zonnetje. De duikbuddy’s werden zoals gewoonlijk samengesteld door Wolter. Achteraf bleek het een duik met veel hindernissen te worden voor de diverse duikers.

Mijn buddy Peter lag als eerste te water. Maar die dacht dat dat ook wel met zijn leesbrilletje op kon. Niet dus. Snel omwisselen. Ikzelf was na mijn duiktrip naar Bonaire vergeten de inflatorslang  terug te zetten. Dat werd trimmen op mijn stepjack. Dat ging niet helemaal lekker. Bleek onderweg ook de batterij van mijn computer leeg te zijn. (onderwater vloeken hoort gelukkig niemand). Het kompas was oké. Vacuüm gezogen ging het richting platvorm. Na zo’n 5 minuten was ik Peter al kwijt en moest ik de duik alleen afmaken. Bij het Murenebos nog 2 mooie snoeken gespot. Daarna de duik maar beëindigd.

Gelijk met mijn buddy Peter klom ik de steiger op na 25 minuten en een diepte van zo’n 12 meter. Door het vacuüm in mijn pak wist het water toch langs mijn seal te komen. Beetje nat dus. Abboud en Remko kwamen door autopech later nog aan en zijn alsnog te water gegaan. De debriefing in de Zwanen werd druk bezocht en de verhalen over de laatste vakantietrips, Bonaire en Costa Rica,  werden onder het genot van een hapje en een drankje uitgewisseld. De grote vraag was: Waar gaan we volgend jaar naar toe? Het was ondanks alle missers een geslaagde duikdag.

Door Arjen Mantel

twiske kure jan

Duikverslag | ‘t Twiske

Flarden muziek worden door de wind meegenomen over het Twiske. De afstand en de ontbrekende niet door de wind meegenomen muziek maakt het onmogelijk om te bepalen welke muziek er te horen is. Het “Lente Kabinet Festival 2019” is in volle gang.

Achter mij komt een groep hardlopers uit het bos tevoorschijn. Hun felgekleurde outfit huilt tegen elkaar aan. Rustig keuvelende wandelaars worden gedwongen opzij te gaan doordat de snelheid van de hardlopers 2 tot hooguit 3 km per uur hoger ligt. Als ware marathonkampioenen denderen zij door. Hun blik gericht naar de verte. Hopend dat de overwinningskrans klaar hangt.

Vandaag een clubduik in Het Twiske. Ab, Marco, Peter, Cor, Aboud, Henk en Martin melden zich op het parkeerterrein. Terwijl de wind aanwakkert vormt Ad de buddy paren. Cor, Martin. Marco, Henk. Peter, Aboud en Ad als supervisor achter de groep aan. De duikpakken worden aangetrokken en de voetreis naar de steiger kan beginnen. Tijdens het aantrekken van de flippers e.d. bemerken wij dat het water er niet echt helder uitziet. Toch maar naar beneden en hopen dat het verderop helderder wordt. Met Marco zwem ik naar het touw om zo richting platform te gaan. Het begin was erg stoffig. Met moeite kon ik in de buurt van Marco blijven. Gelukkig werd het verderop redelijk helder. Helaas, eenmaal bij het touw aangekomen nam de helderheid weer snel af. Regelmatig zag ik af en toe alleen het licht van Marco’s lamp. Het maakte mij onzeker. Doordat ik mij niet op de bodem kon concentreren begon ik ongecontroleerd te stijgen en dalen. Toch een stuk ervaring die ik nog mis.

Marco kreeg dit in de gaten en last een rustmoment in. Even acclimatiseren. Nou, daar hang ik dan op 12 meter onder water. Vreemd genoeg voelde het goed. Even rust. Zo nu rustig langs het touw terug naar de kust. Onderweg komen we Peter en Aboud tegen. He, gezellig.

Met de, door de nog meer aangewakkerde wind, aangevoerde muziekflarden lopen we terug naar de parkeerplaats. Marco geeft mij nog een aantal tips en tricks mee. Fijn, gaat best goed komen. Terwijl het Lente Kabinet festival de registers nog even opentrekt, drinken wij nog een biertje bij “De Drie Zwanen”

Door Henk Heijnen

Buitenwaterduik | ‘t Twiske | Kure Jan Strand

12 mei 2019

Een vlinder landt naast mij in het gras. Heel voorzichtig probeer ik hem in de holte van mijn samengevouwen handen te vangen. Helaas voor mij denkt de vlinder hier heel anders over. Hij vliegt op. Hoger en hoger, tot hij wordt opgeslokt door een streep zonlicht dat zich door het bladerdak van de bomen boort.

Wat een tegenstelling:

Een vlinder, vederlicht omhoog zwevend naar de boomtoppen. Een duiker, met 12 kilo lood, superzwaar omlaag zakkend naar de bodem. Ach, zomaar een overpeinzing van mij terwijl ik zit te wachten op de rest van het duikteam.

Een camper rijdt het parkeerterrein op, Wolter. Hierna volgen de auto’s van Michel, Peter, Aboud en Ad. Martin is al voor mij gearriveerd. Clubduik in het Twiske.

Voor mij de eerste keer als 1 e ster. Geen oefeningen, maar een plezierduik. Waarbij ik natuurlijk moet zeggen dat ik het opleidingsduiken ook als zeer plezierig heb ervaren. Maar, misschien toch net even anders. Wolter pijnigt zich het hoofd over de te vormen buddyparen. Keuzes maken. Martin en Ad, Michel Peter en Aboud, Wolter en Henk. Wolter en Henk niet als instructeur/leerling, maar als 2 buddy’s.

Een snoek bekijkt vanaf een afstand hoe wij met z’n allen onder water gaan. Misschien verbeeld ik het mij, maar straalt zijn blik iets van hooghartigheid uit? Als wij onder water zijn zwemt hij weg op een manier van, “nou, het zal wel” Ach, we zijn in zijn habitat en zullen ons als zijn gast gedragen.

Het licht van de schijnwerper reikt niet ver. Het bodemstof geeft zoveel dichtheid dat ik een overeenkomst zie met zwarte gaten in het heelal. Al het licht verdwijnt erin. Dan, plotseling er doorheen. Het door het water gebroken zonlicht geeft een machtig schouwspel op de bodem. Genietend zwemmen we samen door.

De manometer geeft keihard aan dat we terug moeten. Genoeg lucht voor de terugweg dus rustig langs de bodem en de steenmassa langs de oever terug naar de steiger. Geen enkele vis laat zich zien. Zeker jaloers op onze uitstekende zwemcapaciteit. Nou, het zou wat.

In de, door de tijd verplaatste, streep zonlicht verzorgt lichtjes glimlachend een vlinder haar vleugels.

Henk Heijnen