Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 11 oktober

Aanwezig: Wolter, Ad, Hans Bodewes, Peter Janneman, Cor, Wim Aafjes, Robert, Hans Spierenburg, Joey, Ron, Arjen.

Door alle corona strubbelingen is het alweer een half jaartje geleden dat ik een verslagje van een clubduik heb gemaakt.  Maar nu moet het toch maar weer even. Tussen alle buien door van de laatste dagen zijn we toch gaan duiken. En hoe.  Velen van de club waren het schijnbaar zat om achter de geraniums te blijven zitten, dus op naar het Twiske.  

Door alle Corona maatregelen niet verzamelen bij de club met een gezellig bakje koffie vooraf , maar rechtstreeks naar de duikplaats. We waren met 13 duikers(zie boven), hopelijk ben ik niemand vergeten! Kortom een overweldigend stel duikers.  Zoals van ouds deelde Wolter de buddyparen in.  Hij moest er zelfs het notitieboekje bijnemen.  En dat is heeeeel lang geleden dat dat nodig was.  

Schuilend onder de camperluifel van Ad werden de duikers verdeeld.  Ik zou met Cor duiken. Wolter bleef alleen over en sloot zich bij ons aan. Inmiddels was de regen gestopt dus op naar de steiger.  Cor en ik zouden bovenlangs richting platform gaan. Maar ruggelings lopend en zwemmend struikel ik over een duiker die op de terug weg was richting de steiger. Hans B was vergeten zijn kompas te stellen. “pijltje is doel, haventje is terug”, Hans dat weet je toch. Cor en ik doken keurig richting de lijn die de weg wijst naar het platform. Met een halve meter zicht en alleen een oranje touw was dat zelfs moeilijk. Wolter waren we al snel kwijt, of hij ons, net hoe je het bekijkt.

Onderweg nog de fietsenstalling bekeken die al aardig begroeid was met mosselen. Bij het platform aangekomen ontwaardde ik Ad met buddy Peter Janneman. In het bijna duistere en stoffige water ontdekten we nog een paar snoekbaarzen en een grote school jongbroed, baarsjes, voorntjes en dat soort spul. Ook nog even bij de catamaran rond gekeken. Cor maakte het gebaar; we gaan terug. Om de terugweg wat te bekorten, het kompas strak naar de haven gericht, gingen we op pad.

Al gauw werd het alsmaar kouder en mijn diepte meter gaf 20.8 meter aan en 8 graden! Maar even flink doorzwemmen dan krijg ik het wel warmer dacht ik. Ik ben nog nooit zo diep geweest daar in al die jaren. Door het hoge tempo kon Cor mij niet meer bijhouden en tot de steiger aan toe heb ik hem niet meer gezien. Maar tot mijn verbazing kwamen we toch gelijk aan, goeie timing toch! Met een duiktijd van 43 minuten was het toch weer een leuke duik.

Omkleden en richting de Zwanen voor de debriefing. Schrik, mijn portemonnee vergeten! En iedereen was al op weg naar de poort. En voor het parkeerkaartje moet je betalen anders mag je onvrijwillig overnachten of lopend naar huis. Dan maar als caravan achter de bus van Robert aan dacht ik. Bij de poort aangekomen was Robert er al door en hingen er 3 caravans achter de bus van Wolter. Als dat maar lukt dacht ik  Als 4e caravan moest ik er door. Gas geven en duimen maar. Gelukkig kwam ik er zonder deuken langs.

Bij de Zwanen was het niet echt corona proef. Maar met wat geschuif van de stamtafel kwam alles toch goed. Het was weer een lekker middagje.

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslagje zondag 21 juni

Lekker duikje gemaakt aan de kant van Den Ilp. 4 Mooie snoeken en 1 snoekbaars en bij het platform miegelde het van klein spul je zag bijna het platform niet zoveel!! Ik lekker met Cor, Adje mocht met Robert en Marco met Facebook loze Hans B.

Groet P😁

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 19 januari

Het zonnetje scheen lekker en het zag er goed uit. Benieuwd hoeveel duikers het toch wel koude water zouden trotseren. In het Twiske bleken we met 7 duikers te zijn; Cor, Ad, Wolter, Remko, Peter, Wim en ik. Bij het koffiedrinken in het clubhuis kwam ik erachter dat ik mijn lamp was vergeten. Ik hoefde niet nog even terug naar huis want Remko had een reservelamp mee.

Tijdens het omkleden in het Twiske bleek dat ik niet de enige was die wat vergeten was. Maar duikers staan voor niks en met wat improvisatie kon de duiker zonder loodgordel toch mee het water in. Wolter deelde de buddyparen in en op naar de waterkant.

De temperatuur viel toch wel tegen al waaide het gelukkig niet. De watertemperatuur was 6 graden. Na een klein half uurtje was iedereen weer terug. Onder water waren snoekbaarzen en een grote gewonde snoek gespot. Het was wisselend helder.  Gauw omkleden en op naar Wil voor de debriefing. Het was weer gezellig.

twiske

Duikverslag | Twiske

Zondag 24 november – Twiske. De winterduiken zijn weer begonnen. Het is altijd afwachten hoeveel duikers er zullen zijn. Bij de club waren er 6, geen slecht begin. Maar op de parkeerplaats in ’t Twiske breidde het aantal zich nog uit. Zo’n 10 duikers zagen het wel zitten met het mooie weer. Robbert, Martin, Ad, Jimpte, Wolter, Wim, Cor, Peter, Marco en ik. Martin kon niet te water want die had bereikbaarheidsdienst. Het Twiske lag er glad bij in een heerlijk zonnetje. De duikbuddy’s werden zoals gewoonlijk samengesteld door Wolter. Achteraf bleek het een duik met veel hindernissen te worden voor de diverse duikers.

Mijn buddy Peter lag als eerste te water. Maar die dacht dat dat ook wel met zijn leesbrilletje op kon. Niet dus. Snel omwisselen. Ikzelf was na mijn duiktrip naar Bonaire vergeten de inflatorslang  terug te zetten. Dat werd trimmen op mijn stepjack. Dat ging niet helemaal lekker. Bleek onderweg ook de batterij van mijn computer leeg te zijn. (onderwater vloeken hoort gelukkig niemand). Het kompas was oké. Vacuüm gezogen ging het richting platvorm. Na zo’n 5 minuten was ik Peter al kwijt en moest ik de duik alleen afmaken. Bij het Murenebos nog 2 mooie snoeken gespot. Daarna de duik maar beëindigd.

Gelijk met mijn buddy Peter klom ik de steiger op na 25 minuten en een diepte van zo’n 12 meter. Door het vacuüm in mijn pak wist het water toch langs mijn seal te komen. Beetje nat dus. Abboud en Remko kwamen door autopech later nog aan en zijn alsnog te water gegaan. De debriefing in de Zwanen werd druk bezocht en de verhalen over de laatste vakantietrips, Bonaire en Costa Rica,  werden onder het genot van een hapje en een drankje uitgewisseld. De grote vraag was: Waar gaan we volgend jaar naar toe? Het was ondanks alle missers een geslaagde duikdag.

Door Arjen Mantel

twiske kure jan

Duikverslag | ‘t Twiske

Flarden muziek worden door de wind meegenomen over het Twiske. De afstand en de ontbrekende niet door de wind meegenomen muziek maakt het onmogelijk om te bepalen welke muziek er te horen is. Het “Lente Kabinet Festival 2019” is in volle gang.

Achter mij komt een groep hardlopers uit het bos tevoorschijn. Hun felgekleurde outfit huilt tegen elkaar aan. Rustig keuvelende wandelaars worden gedwongen opzij te gaan doordat de snelheid van de hardlopers 2 tot hooguit 3 km per uur hoger ligt. Als ware marathonkampioenen denderen zij door. Hun blik gericht naar de verte. Hopend dat de overwinningskrans klaar hangt.

Vandaag een clubduik in Het Twiske. Ab, Marco, Peter, Cor, Aboud, Henk en Martin melden zich op het parkeerterrein. Terwijl de wind aanwakkert vormt Ad de buddy paren. Cor, Martin. Marco, Henk. Peter, Aboud en Ad als supervisor achter de groep aan. De duikpakken worden aangetrokken en de voetreis naar de steiger kan beginnen. Tijdens het aantrekken van de flippers e.d. bemerken wij dat het water er niet echt helder uitziet. Toch maar naar beneden en hopen dat het verderop helderder wordt. Met Marco zwem ik naar het touw om zo richting platform te gaan. Het begin was erg stoffig. Met moeite kon ik in de buurt van Marco blijven. Gelukkig werd het verderop redelijk helder. Helaas, eenmaal bij het touw aangekomen nam de helderheid weer snel af. Regelmatig zag ik af en toe alleen het licht van Marco’s lamp. Het maakte mij onzeker. Doordat ik mij niet op de bodem kon concentreren begon ik ongecontroleerd te stijgen en dalen. Toch een stuk ervaring die ik nog mis.

Marco kreeg dit in de gaten en last een rustmoment in. Even acclimatiseren. Nou, daar hang ik dan op 12 meter onder water. Vreemd genoeg voelde het goed. Even rust. Zo nu rustig langs het touw terug naar de kust. Onderweg komen we Peter en Aboud tegen. He, gezellig.

Met de, door de nog meer aangewakkerde wind, aangevoerde muziekflarden lopen we terug naar de parkeerplaats. Marco geeft mij nog een aantal tips en tricks mee. Fijn, gaat best goed komen. Terwijl het Lente Kabinet festival de registers nog even opentrekt, drinken wij nog een biertje bij “De Drie Zwanen”

Door Henk Heijnen