Twiske | Onderwaterpark

ZONDAG 21-11-21

Clubduik Twiske onderwaterpark.

Na veel app verkeer op de avond hiervoor waren er toch nog 5 duikers over gebleven om van de zonnige dag onderwater te genieten.

Peter, Wim, Hans, de min of meer nieuwe duiker Brunolf Kleve, en ik(Arjen).

Op het parkeerterrein was het druk, veel duikers en wandelaars. We konden nog net een parkeerplekje vinden.

Met zo weinig duikers waren de buddyparen snel samengesteld. Peter, Wim en ik gingen met z’n drieën, Hans nam Brunolf onder zijn hoede.

Wij gingen richting de containers. Bij het bos schoten honderden jonge baarsjes de struiken in. Hier en daar loerde een snoek naar zijn eten. Wim spotte nog een paling van giga afmeting en we zagen nog enkele snoeken en snoekbaarzen.

Na een rondje van 40 minuten richting de kant. Onderweg stuitten we nog op een hondenhok dat er zo te zien net was afgezonken.

12m diep, 40 minuten en nog 10 graden. Het was een leuke duik.

Suzanne en Robine Kleve schoten de plaatjes.


Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag 31 oktober Kure-Jan strand

Vannacht de klok een uur teruggezet. 31 oktober 2021, wintertijd! Nog 61 dagen tot 2022. Gaat snel alweer. Over precies 10 weken is de nieuwjaarduik met aansluitend de Nieuwjaarsreceptie. Maar vandaag eerst maar een clubduik. Kure-Jan in het Twiske is de duikstek. Tijd 13:00 uur. Ik besluit er heen te gaan, kan zomaar leuk worden.

Vanaf de A7 zie ik in de verte de laatste opklaringen richting de horizon verdwijnen. Een dik wolkendek schuift langzaam maar zeker vanuit het zuidwesten over ons heen. Hoelang houden we het nog droog?

Via Purmerend, Purmerland en Den Ilp, rijd ik het Twiske binnen. Na het aanbieden van mijn parkeerpas opent de slagboom en geeft mij vrije doorgang. In de verte zie ik een fietshelm, schijnbaar zelfstandig, zich over het riet voortbewegen. Heeft dit te maken met het Halloween weekend? Even later wordt het duidelijk. De helm behoort aan een fietser die door het hoge riet aan mijn ogen was onttrokken. Ik geef hem voorrang, waarna hij even later door een volgende rietkraag wordt opgeslokt. Ik rijd verder naar de duikplaats. Franciska, Peter W en Ad zijn er al. Ik parkeer mijn auto en loop naar ze toe. Het is nog droog, lekker. Ron, Peter J. Arjan, Nanda en Cor zijn intussen ook gearriveerd. Best een leuk aantal mensen. De buddyparen worden ingedeeld. Ad, Ron. Arjan, Peter J. Henk, Peter W. Cor, Franciska.

We gaan ons klaar maken en zachtjesaan loopt iedereen naar de steiger. Peter en ik verdwijnen onder het water en zwemmen naar de lijn. Hier linksaf en we zien wel wat we tegenkomen. Ondertussen worden we ingehaald door Arjan en Peter J. Zeker haast. Rustig zwem ik rechts naast Peter. Er is best veel leven te zien. Een paar serieus grote palingen. Vuistdik en toch gauw tussen de 75 en 90 cm. Ook melden zich een drietal snoeken in ons gezichtsveld. Zeker de moeite waard. Een flink aantal scholen baarsjes maken het plezier in deze duik compleet. Zoetjesaan zijn we weer terug bij de steiger. Nog even moeizaam uit het water zien te komen en terug naar het parkeerterrein. In mijn natpak merk ik wel dat de wintertijd is ingegaan. Snel omkleden en de warme jas aan. Het begint te regenen. Even kort nababbelen en dan naar huis. Ik rijd naar de uitgang waar de slagboom me, na het aanbieden van de kaart, weer een vrije doorgang biedt. Via Purmerland, Purmerend naar de A7. Van de eerdere opklaringen op de heenreis is niets meer te zien. Uit een dicht wolkendek regent het flink door.

Een blik op het klokje in mijn auto leert mij dat ik ook deze nog een uur terug moet zetten.

Zeeland | Hemelvaart

Hemelvaart in Zeeland.

Ook dit jaar geen traditioneel Murene Hemelvaart kamp in Zeeland. Wederom gooide Corona roet in het eten. Vier leden van Murene wilden toch proberen de sepia’s die elk jaar naar de delta zwemmen , te spotten. Peter Weeland, Ad Appelman, Cor en Elly van Es en Nanda en Arjen Mantel. Peter,Cor en Arjen waren woensdagmiddag al aangekomen op onze vaste stek, camping ‘t Hoge  Zand in Sirjansland. Woensdagmiddag werd er meteen een proefduik gemaakt in de Grevelingen bij Dreischor gemaal. Cor verzamelde een aardig maaltje mosselen. Dat leverde hem behoorlijk wat kritiek op van een aanwezige Belgische duiker. Wat deed die eigenlijk in Zeeland tijdens deze Corona tijd?

De volgende  morgen tegen 10 uur op naar de Zeelandbrug om sepia’s te scoren. Helaas het water was nog maar 12 graden en dat was voor de sepia’s nog te koud om aan het liefdesspel te beginnen. Het werd toch een mooie duik en het was trouwens niet druk bij de brug. De Belgen mochten officieel Zeeland niet in en de Nederlanders bleven lekker bij de kachel zitten.

Ad arriveerde en ook Peter Janneman kwam langs en dook 2 keer mee.  Bij de Oesterdam was het ook  rustig en ook daar helaas geen glimp van de zeekatten. Wel waren hier en daar eitjes van de pijlinktvissen op de riettentjes te zien. Vrijdag  kwamen  Henk en Martin richting Zeeland. Tussen de middag werden de mosselen van Cor soldaat gemaakt.

Er volgden de nodige duiken , Grevelingen en Oosterschelde en iedere keer qua weer hetzelfde, zon, regen,zon,regen.

De pakken wilden niet echt drogen maar we bleven volhouden. De gezamenlijke lunches en BBQ’s waren in ieder geval zeker geslaagd. Ondanks het koude weer was het gezellig en hebben we het heerlijke Brand bier dat door het bestuur beschikbaar was gesteld, goed laten smaken.

Volgend jaar hopelijk weer met een grote ploeg als we het Corona virus achter ons hebben gelaten.

Wij hebben in ieder geval veel plezier gehad.

Arjen Mantel

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 9 mei

Vanuit de verte is zachtjes de donder hoorbaar. De vochtige lucht hangt als een broeierige deken om ons heen. Het groen in de bomen zie je groeien, een merel geeft luidkeels blijk van haar aanwezigheid. Het Twiske zelf geniet van deze warme dag. Vanuit het niets verschijnt er een aantal fietsers om verderop weer in het niets te verdwijnen. Ouders met kinderen vermaken zich op de strandjes. Een hond rent hard achter een weggeworpen bal aan. In een wolk van opgestoven zand wordt de bal gevangen en blij en trots rent de hond terug naar zijn baas die hem uit dankbaarheid gelijk weer wegwerpt. Onvermoeibaar rent de hond er weer achteraan.

Op het parkeerterrein is een aantal mannen bezig zich om te kleden. Ad, Cor, Peter, Peter, Arjan, Martin en Henk. Murene clubduik 9 mei 2021. Kurejanstrand “Het Twiske”. Arjan gaat met de Peters, Ad gaat met Martin en ik ga met Cor.

Cor stelt voor om naar het 22 meter platform te gaan. Vandaaruit een gecontroleerde opstijging naar 5 meter, 3 minuten blijven hangen en weer afdalen naar beneden. Een mooie oefening voor de 2e ster opleiding. Vanaf de steiger gaan we het water in en ik zwem achter Cor aan richting het platform. Bij het platform is weinig zicht. Toch genoeg om de aanwijzingen van Cor op te volgen. We doen de opstijging, blijven 3 minuten hangen en dalen weer af. Oefening geslaagd. Via het touw zwemmen we naar de duikklok. Hoewel Cor op 1,5 meter bij mij vandaan zwemt heb ik moeite om hem te zien. Het vele stof zorgt ervoor dat ik nog heel vaag het schijnsel van zijn lamp zie. Gaandeweg wordt het zicht beter. Bij de duikklok worden we aangenaam verrast door 2 snoekbaarzen. 1 zweeft doodstil boven het platform. Perfect uitgetrimd. Cor benaderd hem tot een halve meter. De snoekbaars is niet echt onder de indruk en laat het gelaten toe. Nog even een bedorven luchtje scheppen in de klok en dan terug naar de kust. Rustig zwemmen we terug en lopen bij het strandje het water uit naar de auto’s. Een mooie duik gemaakt.

We besluiten op een biertje te halen op het terras van Wil. Blij verrast is zij om ons te zien. He, lekker weer eens een biertje op het terras. We laten het ons goed smaken.

Terwijl ik na het afrekenen naar huis rijd, klinkt uit de verte zachtjes het gerommel van de donder.

Henk Heijnen

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag zondag 11 oktober

Aanwezig: Wolter, Ad, Hans Bodewes, Peter Janneman, Cor, Wim Aafjes, Robert, Hans Spierenburg, Joey, Ron, Arjen.

Door alle corona strubbelingen is het alweer een half jaartje geleden dat ik een verslagje van een clubduik heb gemaakt.  Maar nu moet het toch maar weer even. Tussen alle buien door van de laatste dagen zijn we toch gaan duiken. En hoe.  Velen van de club waren het schijnbaar zat om achter de geraniums te blijven zitten, dus op naar het Twiske.  

Door alle Corona maatregelen niet verzamelen bij de club met een gezellig bakje koffie vooraf , maar rechtstreeks naar de duikplaats. We waren met 13 duikers(zie boven), hopelijk ben ik niemand vergeten! Kortom een overweldigend stel duikers.  Zoals van ouds deelde Wolter de buddyparen in.  Hij moest er zelfs het notitieboekje bijnemen.  En dat is heeeeel lang geleden dat dat nodig was.  

Schuilend onder de camperluifel van Ad werden de duikers verdeeld.  Ik zou met Cor duiken. Wolter bleef alleen over en sloot zich bij ons aan. Inmiddels was de regen gestopt dus op naar de steiger.  Cor en ik zouden bovenlangs richting platform gaan. Maar ruggelings lopend en zwemmend struikel ik over een duiker die op de terug weg was richting de steiger. Hans B was vergeten zijn kompas te stellen. “pijltje is doel, haventje is terug”, Hans dat weet je toch. Cor en ik doken keurig richting de lijn die de weg wijst naar het platform. Met een halve meter zicht en alleen een oranje touw was dat zelfs moeilijk. Wolter waren we al snel kwijt, of hij ons, net hoe je het bekijkt.

Onderweg nog de fietsenstalling bekeken die al aardig begroeid was met mosselen. Bij het platform aangekomen ontwaardde ik Ad met buddy Peter Janneman. In het bijna duistere en stoffige water ontdekten we nog een paar snoekbaarzen en een grote school jongbroed, baarsjes, voorntjes en dat soort spul. Ook nog even bij de catamaran rond gekeken. Cor maakte het gebaar; we gaan terug. Om de terugweg wat te bekorten, het kompas strak naar de haven gericht, gingen we op pad.

Al gauw werd het alsmaar kouder en mijn diepte meter gaf 20.8 meter aan en 8 graden! Maar even flink doorzwemmen dan krijg ik het wel warmer dacht ik. Ik ben nog nooit zo diep geweest daar in al die jaren. Door het hoge tempo kon Cor mij niet meer bijhouden en tot de steiger aan toe heb ik hem niet meer gezien. Maar tot mijn verbazing kwamen we toch gelijk aan, goeie timing toch! Met een duiktijd van 43 minuten was het toch weer een leuke duik.

Omkleden en richting de Zwanen voor de debriefing. Schrik, mijn portemonnee vergeten! En iedereen was al op weg naar de poort. En voor het parkeerkaartje moet je betalen anders mag je onvrijwillig overnachten of lopend naar huis. Dan maar als caravan achter de bus van Robert aan dacht ik. Bij de poort aangekomen was Robert er al door en hingen er 3 caravans achter de bus van Wolter. Als dat maar lukt dacht ik  Als 4e caravan moest ik er door. Gas geven en duimen maar. Gelukkig kwam ik er zonder deuken langs.

Bij de Zwanen was het niet echt corona proef. Maar met wat geschuif van de stamtafel kwam alles toch goed. Het was weer een lekker middagje.