Duikverslag | Noordzeeduik op de Swift

Zaterdag 31 Augustus 2019 – De weergoden zijn ons weer gunstig gestemd dus wordt weer een Noordzeeduik gemaakt. Net als de vorige week is het vertrek om 9.30 uur vanaf Westzaan. In Westzaan stappen Wolter, Ad, Arjen, Peter, Ruud en ik (Remko) op. In Ijmuiden stappen Robert en Sydney op.

Bij afvaart blijkt er nog een probleem te zijn met de koeling van de bakboord motor. Peter duikt direct de machinekamer in en weet het probleem na 10 minuten onder controle te krijgen. Een zucht van verlichting gaat over het dek, de duik gaat door!

Voordat we de opstappers in Ijmuiden op pikken komen we een iconisch schip tegen. We varen namelijk langes de Rainbow Warrior III. De eerste Rainbow Warrior werd in 1985 door de Franse inlichtingendiensten opgeblazen. De rainbow Warrior II ging door ouderdom met pensioen en toen kwam dit schip er voor in de plaats. Op het Noordzeekanaal scheiden onze wegen omdat wij door de kleine sluis gaan en de Rainbow Warrior III door de grote.

Op zee zijn de omstandigheden iets minder rustig vergeleken met vorige week. Er is iets meer deining en de temperatuur is iets lager wat eigenlijk best wel lekker is. We zijn de laatste pier nog niet voorbij of we kijken tegen de boeg van Lars zijn boot. Robert en Peter maken een praatje met lars en hij vertrekt weer richting zee. Toevallig in de richting van onze bestemming.

Aangekomen bij de coördinaten van de Swift varen we er nog een paar keer overheen voordat we het anker gooien. Direct start er een discussie over de precisie van het gooien van het anker. Ad en ik gaan kijken wie er gelijk heeft en maken meteen van de gelegenheid gebruik om de MS Murene vast te maken aan de Swift. Op de bodem aangekomen blijkt het anker een meter of 10 van de Swift af te liggen. Opzich geen probleem al kost het ontwarren van de ankerlijn een minuut of 5. Nu nog de gidslijn leggen en de klus zit erop.

Tijdens het varen is het speculeren over het zicht onderwater altijd een groot onderdeel van de discussies aan boord. Meestal kom je er pas achter als je op de bodem ligt wat vandaag ook zo is. Het zicht is namelijk slecht te noemen. Hooguit 1,5 meter.

Ondanks het slechter zicht is er toch veel te zien. Er zit zo enorm veel leven op het wrak dat je er niet om heen kan. Tussen de scholen Steenblok door worden er onder andere Gehoornde Slijmvissen, Diverse krabben en schaaldieren. en een hele grote kreeft. Van deze laatste is het volgende bekend: Het oudst geregistreerde schaaldier/kreeftachtige ooit, is een noordzeekreeft van wel 72 jaar oud. Deze leeftijd is wel heel zeldzaam, ze sterven vaak al veel eerder door roofdieren, ziekten of visserij.

Na de duik varen we in een rustig tempo terug naar IJmuiden waar we Robert een Sydney afzetten en koersen richting Westzaan. Ondanks het slechte zicht was het weer een geslaagde duik. het blijft toch altijd weer een feest om op zee te duiken. We zien het dan ook als een mini vakantie.

Door Remko de Jong

Duikverslag | Noordzeeduik op de Breydon

Zondag 25 Augustus 2019 – De weersverwachting was fantastisch dus er werd weer een Noordzeeduik gemaakt. 9.30 uur vertrek uit Westzaan. Ondanks dat een ploeg Murene duikers aan het assisteren was bij de waterspelen in Amsterdam wist Wolter toch een ploeg van 12 mensen op de boot te krijgen. Van Duikteam Murene waren dat Wim, Remko, Daniël, Wolter en ik zei de gek. Ruud was mee als bootsman.

Een ploegje van 3 duikers van de Walvis, Ronald Hoogendoorn, Piet de Groen en Jeroen Albrecht en En de familie Bouwma uit Gorum. Met nieuwe duikers wordt het meestal de Breydon, een compleet wrak is wel zo mooi voor hen. De sets werden opgebouwd en de duik kon beginnen. Tot mijn schrik was ik mijn automaat vergeten (leeftijd?) maar de familie Bouwma had gelukkig een reserve exemplaar mee. Gelukkig kon ook ik duiken.

Het anker werd gegooid en Remko en Willem gingen vastmaken. Na enige tijd kwamen ze weer boven, geen wrak te vinden. Dat was vreemd! Een tweede keer gegooid en deze keer goed op het wrak. Ik ging met Daniël als eerste te water om de gidslijn uit te zwemmen om de nieuwe duikers de weg naar de ankerlijn te wijzen. De andere buddyparen volgden al snel. Na wat rondscharrelen bij de stuurhut zag ik iets wits op de bodem van het wrak. Dus ik erop af. Het bleek een porseleinen isolator te zijn. Het zicht was daar door mijn gewroet ter plekke nul geworden, dus de volgende keer de boel maar eens goed bekijken. Het zicht was overigens verder fantastisch, tegen de 10 meter aan. We zagen bijzonder veel rondvis, Pitvisjes, Botervisjes, Gehoornde Slijmvissen en krabben. De laatsten heb ik deze duik maar met rust gelaten. Weer aan dek was iedereen vol van de duik. Prachtig zicht, veel gezien en een zeewater temperatuur van 21 graden! Dat heb ik nog nooit meegemaakt.

Op naar Westzaan, uitgezwaaid door een viertal zeehonden die het wrak nu weer voor zichzelf hadden en genoeg te snacken hadden met zoveel vis. Tegen 8 uur voeren we de haven van Westzaan binnen. Het was weer een zeer geslaagde Noordzee duik dag. Alle bewondering voor het werk van de vastmakers. Drie keer naar het wrak duiken om 2 keer vast en 1 keer los te maken vraagt wel wat van je. Remko en Wim het was weer oké! Bedankt allemaal voor de fijne duikdag.

Door Arjen Mantel

Noordzeeduik

Noordzeeduik | 3e pinksterdag

Verslag Noordzeeduik 3e Pinksterdag. Op 22 mei een duikje op de Noordzee gemaakt met Wolter, Ad, Remco, Wim, Robbert en dekknecht Ruud. Het vertrek vanaf Westzaan was 9.30 uur, een mooie tijd. Het zonnetje moest er toen nog doorkomen. Die zagen we pas op de Noordzee.Het doel was de Hondschbos. Na een mijltje of wat werd het anker uitgegooid. Grote hilariteit, het bleek de Swift te zijn. Het kan zomaar gebeuren in het doolhof van wrakken.

Snel anker ophijsen en koers richting Hondschbos. Wim en Remko maakten vast op het wrak. Aan de oppervlakte leek het helder maar dat viel helaas tegen. Het zicht was niet veel meer dan 1 1/2 tot 2 meter. Maar met een bijziende blik en een goeie lamp is zo’n wrak met allerlei vis , heremietkreeftjes en mooie Pitvisjes elke keer weer leuk. Voor mij was het na 40 minuten op 23 meter bij een temperatuur van 12 graden mooi geweest. Toch wel koud dus de boot weer op om een bakkie soep te maken. Een geslaagd dagje Noordzee. Om 18.00 uur was ik weer thuis. Nu maar hopen dat het a.s. zondag wat helderder is.

Door Arjen Mantel

Breydon

Eerste Noordzeeduik van Duikteam Murene op de Breyden Widgeon

Zondag 8 april 2018. Zaterdagmiddag wandelde Wolter Kroes Sr. over de pier van IJmuiden en vroeg zich af waarom er morgen niet gedoken werd. Het beloofde een prachtige dag te worden en een vlakke zee. Kortom, rede om er een berichtje aan te wagen in de WhatsApp groep…

Zowaar hadden meerdere duikers zin. De 7 graden watertemperatuur was voor velen geen belemmering. Zondag 8:30 vertrekken vanaf Westzaan, waar Arjen Mantel, Ad Appelman, Wim Aafjes, Peter Weeland met Wolter koers uitzetten richting de sluizen van IJmuiden, waar Robbert van der Hoek, Sindney van der Hoek met vriendin Rebecca en ik opstapten. De sluizen gingen open en er werd koers gezet naar het wrak de Breyden Widgeon.

Foto’s door Sydney van der Hoek

Onderweg probeerde het zonnetje nog wat door te breken, maar dat lukte niet echt. Het mocht de pret niet drukken, want het water zag er prima helder uit. De navigatiecomputer was voor onderhoud van boord gehaald, dus moest het wrak gevonden worden met traditionele apparatuur. Duikteam Murene is een zeer regelmatige bezoeker van dit wrak en we verbaasde ons er alle over, waarom Wolter ‘m niet kon vinden met zijn ogen dicht.

Eenmaal in de buurt van het wrak had Wolter slechts met een beetje hulp van de sidescan het wrak in één keer gevonden. Prima kapitein! Ad en Wim maakte zich klaar om de lijn vast te leggen en gingen te water.

De Breyden Widgeon is altijd al een prachtig begroeid wrak, maar deze keer leek het wel meer overweldigend dan voorheen. Prachtige! Een mooie eerste duik van het seizoen op de Noordzee. Na zo’n 40 minuten was iedereen wel met zijn opstijging begonnen of al aan boord. De 7 graden watertemperatuur eist zijn tol. Koude handen!

Wim en Ad daalde nog een keer af om de Murene los te maken van de Breyden Widgeon. Er kwam een dichte mist opzetten en binnen 15 minuten was het zicht minder dan 100 meter. Op de terugreis waren we weer aangewezen op de vaardigheden van Wolter, ter weten dat de computernavigatie niet aan boord was… Ondanks wat “spanning” bij Wolter heeft hij ons weer veilig de haven van IJmuiden terug geloodst en kijken we terug op een mooie duik.

Door Erik Stein

Breydon Widgeon Noordzee

Noordzeeduik | Breydon Widgeon | 23 september 2017

Duikverslag van de Noordzeeduik 23 september 2017 – De verwachtingen waren hoog gespannen. Zou het van het weekend wat worden met het weer en zo ja zouden er voldoende deelnemers zijn? Helaas het bleef spannend! Gelukkig toch 6 duikers voor deze ingelaste clubduik, te weten; Wolter, Ad, Cor, Remco, Marco en ik en dekknecht Ruud. Wat weinig maar het kon zei Wolter.

10.30 uur voeren we uit Westzaan vandaan en in IJmuiden pikten we Cor en Remco op. Die konden nog een half uurtje uitslapen! De sluizen duurden wat lang maar rond 2 uur konden we dan toch de Noordzee op.

Breydon Widgeon NoordzeePrachtig weer, geen golfje te bekennen en volle zon. Het werd de Breydon Widgeon. Hoe kan het ook anders. Laat weg, weinig duikers, dan heb je wegens de kosten ook weinig te vertellen.

Op de stek werd bij een glad zeetje het anker gegooid en aan de scan te zien, vlak bij het wrak. Toch nog ¾ uur wachten op het sein; jullie kunnen vastmaken. Het was snel klaar maken want met springtij heb je nu eenmaal niet zo’n lang duikvenster.

Remco en Marco gingen te water om de klap aan het wrak vast te maken en dat ging snel. Alles liep op rolletjes dankzij de dekknecht! Buddyparen waren  Cor en Ad, Arjen en Wolter. Het was genieten bij een zicht van af en toe 5 tot 6 meter konden we het wrak goed verkennen.

Het blijft mooi dit wrak ook al hebben de meesten hier al tientallen keren gedoken. Ik heb zelden zo veel vis gezien. Het leek wel een tropische beetbol. Ongelofelijk. Ik zelf kon niet de verleiding weerstaan een paar krabben te vangen en een zak mosselen voor zondag mee te nemen.

Na 51 minuten en 24 meter hield ik het voor gezien. Het was een prachtduik. Jammer dat er niet meer leden mee waren. Ze hebben wat gemist. Na de sluizen  waren we om ongeveer 20.00 uur weer in Westzaan. Het was een prachtige duik, zeiden we allemaal.

Door Arjen Mantel