Haarlemmermeersebos

Duikverslag | Haarlemmermeersebos

Zondag 10 november 2019 – Het oplichtend scherm van de telefoon trekt mijn aandacht. WhatsApp? Ach, ik lees het straks wel. Toch wint de nieuwsgierigheid het van het negeren. Wat is dat toch, dat het voor bijna iedereen onmogelijk is om een gestuurd bericht, waarvan je weet dat het binnengekomen is, te negeren. Een onbedwingbaar gevoel zorgt ervoor om het toch zo snel mogelijk te lezen. Zonder veel bezwaar overigens geef ik me over en lees het eerste bericht van Murene betreffende de clubduik van zondag 10 november. Er volgen meer berichten.

Vandaag naar het Haarlemmermeerse bos “Vork en Mes”. Door het raam naar buiten kijkend ziet het er qua weer hartstikke goed uit. Een prettig stralende zon vanuit een vrijwel onbewolkte lucht. Bijna geen wind. Lekkere omstandigheden voor een duik. In de garage naast mijn huis wacht de duikuitrusting op wat komen gaat. Zachtjesaan begin ik de spullen in mijn auto te laden. Alles erin, starten, rijden en bij het eerste verkeerslicht rechtsaf. Plotseling realiseer ik mij dat de duikfles nog in de garage staat. Dus even later, starten, rijden en bij het eerste verkeerslicht rechtsaf. Zo, nu via de A9 naar de duikstek. Bij Haarlem-noord eraf richting Haarlemmermeerse Bos.

Ik maak aanstalten om de voor mij rijdende auto in te halen, kijk in mijn linkerbuitenspiegel en zie dat een boeiing 737 van Transavia hetzelfde van plan is bij mij. Even krijg ik de neiging om terug te sturen, maar bemerk al snel dat er toch wel serieus veel afstand tussen ons is. Met donderend geraas gaat hij mij voorbij om later, met een rookpluim vanaf de wielen, aan te geven weer terug te zijn op aarde.

Het is druk op de parkeerplaats. Zittend op de rand van de kofferbak zit Wim van het zonnetje te genieten. Ik parkeer mijn auto op de lege plek naast de auto van Wim, maak even een praatje en maak de uitrusting klaar. De schaars aanwezige lege parkeerplekken worden even later opgevuld door Wolter, Ad, Hans, Marco, Martin, Erik en Lotte. Ik duik vandaag met Hans. De laatste handelingen bij de rots en dan naar beneden richting paviljoen. De eerste meter laat het water zich van zijn beste kant zien. Maar al snel wordt het erg stoffig en neemt het zicht af. Tussen de palen is een grote school baarsjes bezig. Een mooi gezicht. Verderop neemt het zicht verder af en heb moeite om Hans te blijven zien. De vage lichtstreep van zijn lamp geeft me net genoeg zijn aanwezigheid aan. Over en langs de kleiblokken terug. Een groot aantal vissen heeft bezit genomen van een afgezonken bestelauto. Alle deuren staan uitnodigend open, maar ik vrees dat er niet veel kopers geïnteresseerd zijn. Er schijnt water in de carburateur te zitten. Bij het strand weer het water uit, napraten en snel omkleden. Toch wel frisjes met je natte lijf op de parkeerplaats.

Een aantal gaat naar de Drie Zwanen, nog even napraten onder het genot van een “Bolleke de Koning” warme chocomelk met slagroom en voor de liefhebber een broodje kroket. He, gezellig. Zo, nog even afrekenen en naar huis.

Onderweg naar huis licht het scherm van mijn telefoon op. Een WhatsApp bericht. Ik kan mijn nieuwsgierigheid nu ook niet bedwingen. Met een schuin oog lees ik een berichtje van mijn vrouw, “of ik op tijd thuis ben voor het eten”

Door Henk Heijnen

Haarlemmermeersebos Snoek

Duikverslag | Haarlemmermeersebos

6 oktober 2019.

De dag is vandaag zo druilerig dat er maar vier duiker aan de waterkant staan. Maar echt letterlijk vier duikers wat er waren ook geen andere duikers dan die van Murene. Zelfs de koudwaterzwemmers zijn thuis gebleven. Die zijn er anders altijd.

Wolter, Cor, Abboed, Marco en ik bouwen de setjes op om zo snel mogelijk het water in te gaan. Daar zijn de omstandigheden altijd beter vergeleken met dit herfstweer.

Na het checken van de duikgids app had ik geen hoge verwachtingen van het zicht. Het laatste bericht was van 15 september met als zicht een meter. Aan de kant ziet het er best oké uit. Ik zwem samen met Abboed richting het restaurant ‘Vork & Mes’. Hoe dieper we komen hoe bonkende het wordt. Onder het restaurant is het pikkedonker. Toch zien we hier een grote snoek. Onder de 8 meter is het zicht niet om over naar huis te schrijven. Toch schrijf ik het hier wel. Boven de 8 meter varieert het tussen 3 en 5 meter.

Vanaf het restaurant wil ik naar het zeilbootje ook al verwacht ik niet dat ik het zal vinden. Onder weg naar het bootje zien we een paar grote palingen. Dit is eigenlijk wel typerend voor deze locatie. Op ander plekken zie je alleen met nachtduiken paling. Plots doemt het zeilbootje op. Toch gevonden! Het bootje zit vol met kleine Baarsjes. Hopelijk zien we deze volgend jaar iets groter terug.

Ondanks het slecht weer hebben we een heerlijk duikje gemaakt.

Haarlemmermeersebos Snoek

Duikverslag | Haarlemmermeersebos en afronding 1-sters.

5 mei 2019. Nederland viert bevrijdingsdag. In het hele land zijn feesten en evenementen georganiseerd om dit kracht bij te zetten. Een dag om even stil te staan dat wij allerlei dingen in vrijheid kunnen doen. Ik koester dit gegeven.

Haarlemmermeersebos

5 mei staat ook op de agenda voor een clubduik. Deze keer in Haarlem bij “Vork en Mes”. Een koude noordenwind zorgt voor een gematigde temperatuur. Gelukkig breekt regelmatig de zon door wat de gevoelstemperatuur veraangenaamd.

Martin meldt zich om 12:00 uur bij mij thuis en samen rijden wij naar Haarlem. Niet echt druk op de weg, dus rijden wij na niet al te lange rijtijd het parkeerterrein bij Vork en Mes op. Vrolijk zwaaiend verwelkomt Gerald ons. Even tijd voor een praatje. In het meer is een aantal zwemmers bezig. De oranje boeivlagjes als stuurloos baken met zich mee slepend.

Haarlemmermeersebos

Tijd om me klaar te maken voor het duiken. 1e trap op de fles aansluiten en de KORAAL routine uitvoeren. Ondertussen komen Robbert, Wolter, Ad, Aboud, Peter, Arjen en Nanda, en nog een aantal mensen waarvan ik de naam nog niet weet, (Sorry) ook aanrijden. Tijdens het omkleden komt Wolter naar mij toe om uit te leggen wat vandaag de bedoeling is. Een aantal oefeningen doen die horen bij de

1e ster opleiding. “Ga niet ongecontroleerd omhoog” is zijn verzoek. Ik zeg hem er alles aan te doen om dit te voorkomen.

Alles klaar en het water in. Ik lig al geruime tijd in het water te wachten terwijl Wolter zich klaarmaakt. Eenmaal in het water vraagt Wolter zich hardop af waar ik ben. Op amper 2 meter afstand laat ik weten dat ik er al een poosje in het water lig. Lach momentje.

Samen onder water. Fijn om met de nestor van Murene te duiken. Gewoon genieten hoe hij zich onder water op zijn gemak voelt. We gaan een aantal oefeningen doen. Gecontroleerd opstijgen en afdalen. Met de octopus van je buddy terug naar de kant. Ging best goed. Lekker. Toch nog een keer een niet geplande opstijging. Verdorie!

Wolter ziet het gelaten aan. Raar dat ik met mijn hoofd lager dan mijn benen zwem. “Probeer horizontaal te zwemmen” geeft Wolter aan. Ik ga mijn best doen.

Uit het water en om kleden. Ik krijg een hand van Wolter en hoor dat de opleiding erop zit. “Ik blijf nog wel achter je aan zwemmen om te kijken of je horizontaal blijft” zegt hij. Ik ga maximaal mijn best doen.

Door Heijnen, 1e ster duiker.

Dank je wel, Wolter, Ad, Harmen, Remko, Hans, Martin en alle andere Duikteam Murene leden die mij hierin hebben geholpen.

haarlemmermeersebos

Duikverslag | haarlemmermeerse Bos | Vork & Mes

17 maart 2019

Met een bulderend lawaai vliegt de opstijgende boeiing vlak over mij heen. Even
vraag ik mij af waar hij naartoe vliegt. Een bus en trein geeft deze informatie meestal
wel aan de voor- of zijkant. Als een steeds kleiner wordende stip verdwijnt het
vliegtuig in de ruimte. Ik ben onderweg naar de duikplek in het Haarlemmermeerse
Bos. Een weifelend zonnetje probeert door het wolkendek heen te breken. Zodra dit
even lukt ziet het er gelijk plezieriger uit. Zou het het voorjaar toch nog lukken om uit
te breken?

Een groep zwemmers zwemt met felrode boeien in het meer. Met een dieprood lijf
veroorzaakt door het koude water klauteren zij na verloop van tijd uit het water.
Ondertussen zijn Wolter, Hans, Cor, Martin en ik zich aan het omkleden. Ad blijft als
sleutelbewaarder achter bij de auto’s. Wolter koppelt mij aan Hans, met de opdracht
om trimoefeningen te doen. Martin wordt aan Cor gekoppeld met dezelfde opdracht.
Wolter gaat een en ander vanaf afstand bekijken.

Een vader bekijkt samen met zijn zoontje het tafereel van het moment dat ik in het
water ga. Kan best nog wel een leuk moment aan hun eettafel opleveren.
Stoer laat ik mij vanaf het stuk rots het water inglijden. Eenmaal van de rots af verlies
ik mijn evenwicht, verdwijn zonder automaat in het water, heb nog geen lucht in mijn
vest geblazen, verlies mijn rechter flipper en kom hoestend weer boven. Kortom,
alles onder controle. Ad repareert de flipper en samen met Hans starten we met de
duik. Het begin gaat erg onrustig. Ik heb moeite om stabiel in het water te zweven.
Na enige tijd naar de oppervlakte waar Hans mij een aantal tips en trucks geeft. Met
deze informatie gaat het trimmen gelijk een stuk beter. Wel opvallend dat geen
enkele vis zich laat zien. Ik krijg alle ruimte om te oefenen zonder toeschouwers.
Na een poos weer terug naar de oever en terug naar de auto’s. Cor, Martin en Wolter
waren al terug en aangekleed. Met op de achtergrond het geronk van oefenende
motoren kleed ik mij weer om. Het doorgebroken zonnetje maakt dat het met de kou
best wel meevalt.

Biertje bij de drie Zwanen? Tuurlijk, doen we. Achter elkaar aan rijden we naar Den
Ilp. In het café wordt op een duidelijke manier zichtbaar gemaakt hoe de
verhoudingen liggen. De instructeurs krijgen een mooi groot “De Koning” bierglas.
Martin en ik moeten het met een kinderglaasje doen. Ach, onze tijd komt nog wel.
Terwijl AZ 1-0 scoort tegen Ajax stap ik maar eens op. Weer een fijne duikdag achter
de rug. Tijdens de terugreis voel ik een warm straaltje water uit mijn oor lopen.

Duikverslag | Vork & Mes | Haarlemmermeerse bos

Clubduik zondag 10 februari.

Cor had de koffie klaar en Ad, Abboud, Hans B en Arjen hadden er zin in. Ik was ook weer eens mee, niet vanwege het schitterende weer maar vanwege een verjaardag daar in de buurt. Cor ging niet mee duiken dus op naar de duikstek.

Abboud zat zowat aan een touwtje achter Ad aan te rijden. Wist hij zeker dat hij op de goede plek aankwam. Wolter en Gerald waren er al. Gerald had een mooie installatie achter op zijn auto om het aantrekken van wing en fles makkelijker te maken.

De zwemmers waren er ook en 1 was dolblij met zijn vorige keer vergeten krat , die Wolter weer meegenomen had. De mannen het water in en ik in de auto met een boek. De duik duurde niet lang. Rond het half uur. Het zicht op 4 , 5 meter was goed. Dieper was matig . Onder het platform geen vis te bekennen. Gerald en Hans hadden wel een paling gespot. Watertemperatuur 4 graden.