haarlemmermeersebos

Duikverslag | haarlemmermeerse Bos | Vork & Mes

17 maart 2019

Met een bulderend lawaai vliegt de opstijgende boeiing vlak over mij heen. Even
vraag ik mij af waar hij naartoe vliegt. Een bus en trein geeft deze informatie meestal
wel aan de voor- of zijkant. Als een steeds kleiner wordende stip verdwijnt het
vliegtuig in de ruimte. Ik ben onderweg naar de duikplek in het Haarlemmermeerse
Bos. Een weifelend zonnetje probeert door het wolkendek heen te breken. Zodra dit
even lukt ziet het er gelijk plezieriger uit. Zou het het voorjaar toch nog lukken om uit
te breken?

Een groep zwemmers zwemt met felrode boeien in het meer. Met een dieprood lijf
veroorzaakt door het koude water klauteren zij na verloop van tijd uit het water.
Ondertussen zijn Wolter, Hans, Cor, Martin en ik zich aan het omkleden. Ad blijft als
sleutelbewaarder achter bij de auto’s. Wolter koppelt mij aan Hans, met de opdracht
om trimoefeningen te doen. Martin wordt aan Cor gekoppeld met dezelfde opdracht.
Wolter gaat een en ander vanaf afstand bekijken.

Een vader bekijkt samen met zijn zoontje het tafereel van het moment dat ik in het
water ga. Kan best nog wel een leuk moment aan hun eettafel opleveren.
Stoer laat ik mij vanaf het stuk rots het water inglijden. Eenmaal van de rots af verlies
ik mijn evenwicht, verdwijn zonder automaat in het water, heb nog geen lucht in mijn
vest geblazen, verlies mijn rechter flipper en kom hoestend weer boven. Kortom,
alles onder controle. Ad repareert de flipper en samen met Hans starten we met de
duik. Het begin gaat erg onrustig. Ik heb moeite om stabiel in het water te zweven.
Na enige tijd naar de oppervlakte waar Hans mij een aantal tips en trucks geeft. Met
deze informatie gaat het trimmen gelijk een stuk beter. Wel opvallend dat geen
enkele vis zich laat zien. Ik krijg alle ruimte om te oefenen zonder toeschouwers.
Na een poos weer terug naar de oever en terug naar de auto’s. Cor, Martin en Wolter
waren al terug en aangekleed. Met op de achtergrond het geronk van oefenende
motoren kleed ik mij weer om. Het doorgebroken zonnetje maakt dat het met de kou
best wel meevalt.

Biertje bij de drie Zwanen? Tuurlijk, doen we. Achter elkaar aan rijden we naar Den
Ilp. In het café wordt op een duidelijke manier zichtbaar gemaakt hoe de
verhoudingen liggen. De instructeurs krijgen een mooi groot “De Koning” bierglas.
Martin en ik moeten het met een kinderglaasje doen. Ach, onze tijd komt nog wel.
Terwijl AZ 1-0 scoort tegen Ajax stap ik maar eens op. Weer een fijne duikdag achter
de rug. Tijdens de terugreis voel ik een warm straaltje water uit mijn oor lopen.

Duikverslag | Vork & Mes | Haarlemmermeerse bos

Clubduik zondag 10 februari.

Cor had de koffie klaar en Ad, Abboud, Hans B en Arjen hadden er zin in. Ik was ook weer eens mee, niet vanwege het schitterende weer maar vanwege een verjaardag daar in de buurt. Cor ging niet mee duiken dus op naar de duikstek.

Abboud zat zowat aan een touwtje achter Ad aan te rijden. Wist hij zeker dat hij op de goede plek aankwam. Wolter en Gerald waren er al. Gerald had een mooie installatie achter op zijn auto om het aantrekken van wing en fles makkelijker te maken.

De zwemmers waren er ook en 1 was dolblij met zijn vorige keer vergeten krat , die Wolter weer meegenomen had. De mannen het water in en ik in de auto met een boek. De duik duurde niet lang. Rond het half uur. Het zicht op 4 , 5 meter was goed. Dieper was matig . Onder het platform geen vis te bekennen. Gerald en Hans hadden wel een paling gespot. Watertemperatuur 4 graden.

Vinkeveen baars

Duikverslag | Vork & Mes | Haarlemmermeersebos

ZONDAG 13 januari 2019

Een miezerige dag vandaag maar om uit de sleur te zijn toch maar even een duikje maken. Op de agenda stond de Haarlemmermeerseplas. Wel weer eens leuk, ik was er zelf al een tijd niet geweest.

Bij het clubhuis waren slechts drie personen aangekomen die het waarschijnlijk thuis binnen ook niet uit hielden. Dus op naar de duikstek. Daar stonden Wolter en Hans Bodewes al te popelen op het parkeerterrein. Nog even een praatje gemaakt met wat koud water zwemmers die zoals gewoonlijk ook te warer gingen. De buddyparen werden zoals gewoonlijk door Wolter samengesteld. Marco en Hans, Cor en AD en Wolter en ik.

Team Wolter ging richting het paviljoen, de anderen richting het wrakje. Al gauw was Wolter mij kwijt, hij was zijn klokje vergeten. Dus ik solo onder het paviljoen door richting busje en wrakje. Slechts één baarsje liet zich aan mij zien, wel één van 30 cm.voor de rest slechts stof en een matig zicht van zo nu en dan 5 meter. Na het wrakje opgezwommen met Marco en Hans naar de thuishaven.

Met zo’n 30 minuten en 6 graden hield ik het voor gezien. Wolter was net uit het water. Hij had toch nog een duikje gemaakt en was nog verbaasd over 2 meerkoeten die hem onder water gezelschap hadden gehouden. Marco vond naast zijn auto nog het zwemkistje van de zwemmers dat zij vergeten waren. We zien ze wel over een week of 3, dan zijn we er weer.

Wolter, Ad en ik hielden een na briefing in de Zwanen waar we nog net Sven Kramer voor de 10e keer Europees Kampioen zagen worden.

Arjen Mantel

PS: Mochten de koud waterzwemmers op onze Facebook side kijken. ZWEMKIST met handdoek, boei, zwembril, badmuts. Stuur even een Pb.

Haarlemmermeersebos

Duikverslag | Vork & Mes | Haarlemmermeersebos

Aanwezig: een behoorlijke groep deze keer.
Wolter,Remko, Ad, Hans B, Wim, Robert, Arjen, Abboed, Martin en Henk.

Maar liefst 10 duikers waren aanwezig op deze koude zondagmiddag. 4 graden boventemperatuur en 8 graden watertemperatuur. Dus snel omkleden en het water in. Dat scheelde toch 4 graden! De 3 duikers die voor hun brevet te water gingen waren niet te benijden in hun nat pak. Maar niet aanstellen mannen er waren ter plekke een aantal zwemmers in badkleding die zo rood als een kreeft het water uitkwamen dus dan valt een nat pak wel mee😂.

Ikzelf dook met Hans en de instructeurs namen de cursisten onder hun hoede. Het zicht was, om voorzichtig te zeggen, slecht. Een lamp was zeker niet overbodig. Helaas had ik die in de kofferbak laten liggen. Hans bracht gelukkig uitkomst, hij had een perfecte backup lamp in zijn pak. Zo was ik gered.

Onder het paviljoen was wat vis en een flinke snoek. Een dikke paling stak zijn snuit net uit de bagger en een meter verder zagen we het puntje van zijn staart. Ik kon het niet laten er even aan te trekken. Het gevolg……een grote klap en het zicht was nul. Na het paviljoen buiten om naar het wrakje. Door het slechte zicht was het niet makkelijk te vinden. Maar het lukte ons toch. Daarna op naar de auto. Die bleef helaas onvindbaar.

Op weg naar de helling weinig leven bespeurd maar het onderwater landschap is echter wel mooi op deze stek. Uit het water kwam de geur van snert ons al tegemoet. Robbert had zijn bus omgetoverd tot keuken. Op een brander tussen zakken houtskool en flessen propaangas stond de verse snert te pruttelen. Je moet maar durven😱. Compliment Robbert, het was heerlijk!
Daarna nog even evalueren bij de Zwanen. Het was weer een heerlijke duikdag.
Arjen

haarlemmermeersebos

Duikverslag | Vork & Mes | Haarlemmermeersebos

Wordt er nog gevuld? riep Mark, terwijl hij gehaast om kwart over twaalf binnen kwam lopen en verwachtingsvol keek wie er op zou staan. Ik nam net een hap van de overheerlijke krentenoliebol die Robert geregeld had en bedacht me dat het hier niet om eten ging. Tja, Arjen had wel kunnen vullen, die zit bij de vulploeg, maar laat die toch net in de Filipijnen zitten om daar walvishaaitjes te bekijken. De rest van de mannen achter de bar keken mij aan, hoe zou ik dit gaan oplossen?

Ik legde (weer) uit dat er eigenlijk op de maandag gevuld wordt en dat dat op zondag wel regelmatig gebeurd omdat er meestal wel iemand van de vulploeg aanwezig is die niet te beroerd is om even de handen uit de mouwen te steken. Nou, daar had nog niemand van gehoord. Gelukkig bleek Mark geroepen te hebben voordat hij gecheckt had. Er bleek nog 150 bar is zijn fles te zitten en dat was wel voldoende voor het komende duikje. Er werd nog even op zijn Murenes gemord. Er moest maar uitbreiding komen van de vulploeg was een van de oplossingen die geopperd werden. Tja, een puntje voor de jaarvergadering dan maar? Ja, dat was een goed plan, vond men, het probleem daarmee verplaatsend naar een duistere plek in de toekomst.

Vandaag werd er gedoken in de Haarlemmerplas, een locatie die door Wolter was gekozen om ook de nieuwelingen mee te laten duiken. En inderdaad, Martin en Henk hadden hun weg terug van Verweggistan naar Murene kunnen vinden en waren van de partij. Abboed zou met mij een aantal vaardigheden gaan oefenen. De bubblecheck (wat een onzin) en de gecontroleerde opstijging en afdaling. Ik had hem een berichtje gestuurd met het advies de filmpjes van te voren te bekijken en enthousiast als hij is berichtte hij mij dat hij dat inmiddels gedaan had.

Een grijze, maar wel droge dag. In november moet je dan niet klagen. Wolter maakte een indeling en enthousiast werd er met de duik begonnen. Met Abboed maakte ik vanaf 6 meter een opstijging. Met zijn inflator in de ene hand, de computer in de andere hand begon hij een opstijging met een vinslag waar zelfs Lodewijk jaloers op zou zijn. Na enige tijd vroeg ik mij af welk filmpje hij gezien had. Ervaringsleren ,mijmerde ik ,terwijl Abboed in rap tempo zijn plezier in de duiksport aan het verliezen was, is een heel goede leermethode, maar soms lijkt het op een lijdensweg. Toen hij eindelijk boven was en voordat ik wat gezegd had al begon met Ja, maar, wist ik dat er heel wat meer nodig was om hem te ontmoedigen. Natuurlijk kwam er een tweede kans en door nu zijn BCD te gebruiken en zijn vinnen slechts om het evenwicht te bewaren ging het een stuk beter en kwam hij als een gelukkig man boven.

Nadien hebben we nog een kleine ronde gemaakt en beëindigden we de duik. Oefenen neemt veel tijd, de meesten liepen al omgekleed rond toen we eruit kwamen. Wat was er gezien? Dieper dan 7 a 8 meter moest je niet zijn; daar was het stoffig. Onder het restaurant veel klein spul en een flinke snoek. Ondanks het soms beperkte zicht had een ieder een leuke duik gehad. Er werd geen Zwaans kwartiertje gedaan. Onze Nestor had een verjaardag en moest op tijd bij zijn vrouw zijn. Leuk! De een na de ander ging de rest van de zondag op eigen wijze invullen en ook dat kan een leuke afsluiting zijn.