Noordzeeduiken | ‘Ja hoor! Gooi het anker maar!’

‘Ja hoor! Gooi het anker maar!’ klinkt uit de kombuis. Dit is het signaal dat Wolter geeft sein om het anker te gooien dat volgens de apparatuur vlakbij het wrak terecht moet komen. Op dat moment wordt het spannend, Remko en Erik springen van het schip en maken de lijnen vast aan het wrak de Swift. Met de overige bemanning kijken we over het water op zoek naar de gele ballon die boven moet komen drijven. ‘Daar is hij!’ wordt geroepen van het dek af. Wolter en Arjen die krijgt het druk, door de race van Max Verstappen zijn er weinig bekende aan boord en moeten de ‘oude rotte’ een tandje bijzetten. Wolter en Arjen gooien de haak richting het anker en de lijn wordt netjes langs de boot gemanoeuvreerd. Wolter geeft het sein om onze uitrusting om te doen en klaar te maken voor de duik.

Ik spring als eerste te water, zoals gewoonlijk staat Wolter bij de deur van het schip en geeft de laatste instructie. ‘Spring niet te ver van de boot he’ klinkt het dan. Mijn buddy komt kort na mij te water, langs de lijn naar beneden voel je stroming en zie je alleen je dieptemeter die afloopt. Elke 5 meter kijk ik even achterom en zie dat mijn buddy goed meekomt. Op 24 meter veranderd de lijn in een dunne gele lijn, dan weet je dat je bijna bij het wrak aangekomen bent. Het eerste dat opvalt is de gigantische hoeveelheid vis. Hele schollen met prachtig leven zwemmen in alle rust door het ruim heen. Dat is het moment waar je even alle dagelijkse drukte vergeet en kan genieten van het mooie leven onderwater. Je kan niet om de vele vislijnen heen met flinke klompen werplood. Mijn buddy heeft zijn mes al in zijn hand om de lijnen los te snijden van het wrak. Ik stop na 10 minuten al mijn zesde klomp lood in mijn zak. We volgen eerst ter verkenning de volglijn die over het wrak uit is gezet. We pakken het lood dat we onderweg tegenkomen en maken wat lijnen vrij die voor het ruim vast zit.

Aangekomen bij het beginpunt zie ik een duiker verwikkeld zitten in vislijn. Ik klop hem aan en draai zijn eerste trap en fles uit de lijnen, en maak de lijnen los bij zijn stap-jack. We hebben 4-6 meter zicht en de stroming is aanzienlijk sterker aan de stuurbord kant van het wrak. Dit maal gaan we langs de onderkant van het schip om daar te kijken naar leven in de ruimen. Als ik mijn lamp naar binnen schijn schieten er allerlei vissen weg van het licht, een enorme kreeft komt tevoorschijn en laat zich zien. Aan bakboord is er geen stroming en kan je even rustig kijken in de holtes van het schip. Daar zit een mooie Zee-donderpad. Ik ben helemaal enthousiast en sein naar mijn buddy. Deze is duidelijk niet onder de indruk van het wezen. Hij heeft dan ook al tig keer dit dier gezien. Na 4 rondjes om het wrak heen wordt de stroming dusdanig dat je tegen het wrak aan geduwd wordt. Je moet je letterlijk naar voren trekken aan de uitstekende delen van het schip. Dat is het moment om het sein te geven om via de ankerlijn weer richting schip te gaan. De weg omhoog zie je al snel het wrak verdwijnen in een blauw groene waas. Op 5 meter doen we een veiligheidsstop. Daar bedenkt ik mij dat Remko en Erik later het water in moeten om de lijnen weer op te ruimen. Gezien de stroming zal dat best nog een uitdaging worden.

Voldaan en onder de indruk van al het leven dat op het leven wrak aanwezig was werden we opgewacht aan de achterkant van het schip om met de lift uit het water gehaald te worden. Arjen was nog op het wrak toen Remko en Erik de lijn gingen ophalen. We zagen even later belletjes komen en zagen dat ook Arjen inmiddels een einde aan zijn duik maakte. Nadat de lijnen en alle touwen weer opgeruimd waren was er een goede stemming. We zijn het er allemaal over eens dat dit een prachtige duikstek was waar veel te zien was. Eén duiker heeft zelfs oog in oog gelegen met een zeehond. Deze kwam even het ruim in en kijken of profiteerde van het behoorlijke aanbod vis.
Op de terugweg ging de pan op het fornuis en worden bolletjes met saté geserveerd, een hertog-jan biertje in de hand, het zonnetje, en Arjen in zijn stoel in de neus van het schip. De inspanning en slechte nachtrust heeft Arjen te pakken. Wolter vaart terug in zijn half afgebroken stoel, waar Robert meer verhaal van weet.

Door René Janneman.

Sloterplas

Buitenwaterduik | Sloterplas | Ganzeneiland

Zondag 1 december

Eerst even langs Vinkeveen gereden om te kijken naar Remko de Jong en Wim Aafjes die een diepe duik gingen maken volledig uitgerust met dubbel 12 liter en een stage bottle met 50% decogas. Het was een zeer kleine wereld die ochtend na zo’n 50 minuten komen ze weer boven eventjes een praatje hoe het ging en toen naar de club.

Daar was alleen Peter Weeland iedereen had zich inmiddels afgemeld voor de clubduik. Peter wilde nog wel naar het twiske gaan maar ik ging liever naar het ganzeneiland.  We besloten de duik niet door te laten gaan onderweg naar huis belde Wim Aafjes nog op die stond bij ganzeneiland. Ik pakte meteen de afslag voor een duik.

Ganzeneiland het werd een heerlijke duik na het warme water in costa rica weer lekker 8°c glashelder water 40 minuten max diepte 15 meter kortom een fijne duik bedankt Wim!

Eerste buitenduik 1* opleiding | zandeiland 4 | Vinkeveen (2)

Verslag van Niffy Singadji

Na een paar dagen in spanning te hebben gezeten, is de dag van mijn eerste buitenduik aangebroken.

Na een korte introductie op de club werden we gekoppeld aan een duikinstucteur en reden we gezamenlijk naar de Vinkeveense plassen. Eenmaal daar aangekomen konden we ons omkleden op de parkeerplaats. De instructeurs waren erg behulpzaam en hielpen ons waar nodig was.

Samen met Wolter Kroes (mijn instructeur) heb ik de buddy-check uitgevoerd en zijn daarna naar de waterkant gelopen. Na een korte uitleg over de duik zijn we het water ingegaan en heb ik mij laten zakken naar de bodem (ongeveer 2 meter diep). In eerste instantie vond ik het erg spannend maar kon al gauw wennen aan het water. Onder begeleiding van Wolter zijn we een parcours afgegaan, hierbij hebben wij gebruik gemaakt van een touw. Dit heb ik als erg fijn ervaren en gaf mij de rust bij mijn duik.

Tijdens mijn duik heb ik een paar keer mijn oren en bril moeten klaren en dat ging prima en het trimmen ging ook redelijk goed. Uiteindelijk heb ik ongeveer op 7 meter diepte gedoken en heb ik goed zicht gehad onder water.

Wat ik erg leuk vond om te zien was de bus en wrak, helaas geen vissen. Misschien bij de volgende duik! Doordat ik een vin was verloren hebben we de duik helaas iets eerder moeten stoppen, maar kijk uit naar de volgende duik!

Groeten, Niffy

Eerste buitenduik 1* opleiding | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Een verslag van Vera Dubbeld

Zondag 31 maart

Ik vond het al heel de week erg spannend, mijn eerste buitenduik. Maar vandaag was het toch echt zo ver.. Ik had de dag van tevoren alles al klaar gelegd, dus we waren klaar om te gaan. Toen ik buiten kwam scheen gelukkig het zonnetje, waardoor ik er meteen al meer zin in kreeg!

We reden eerst naar het clubhuis om ons daar te verzamelen en de flessen te vullen. Ik kreeg daar te horen dat Remko mijn instructeur is voor de komende duiken, niet geheel een verrassing voor mij haha. Voor mij gaf dit in ieder geval een stuk meer rust! We reden met z’n allen naar Zandeiland 4 bij de Vinkeveense Plassen. Remko liet het water en het parcours even zien en ondanks dat het water naar mijn idee er best wel woest uit zag, was het fijn om er een beeld bij te krijgen.

Tijd om ons aan te kleden..

Samen met Niff ging ik onze set opbouwen en controleren of alles werkte, en dat was het geval! Nu snel naar het water, want aan al dat gewicht moet dit meisje nog wel even wennen haha. Ik ging met Remko aan de waterkant zitten om alles nog even te controleren en we lieten ons in het water vallen. Ik moest even wennen aan het water en gelukkig gaf Remko mij daar de tijd voor. De kou viel mij erg mee! Toen ik onder water moest gaan raakte ik even in paniek, maar Remko pakte mijn hand vast en samen gingen wij rustig naar beneden. Het was even mijn balans zoeken, maar al snel werd ik een stuk rustiger. Klaar om verder te gaan!

 

 

Het eerste stukje bleef ik nog even aan de hand van Remko. Ik voelde dat we dieper gingen en mijn oren moest klaren, ook dit ging gelukkig goed. Het was aardig helder en ging een beetje  om mij heen kijken, alhoewel ik ook nog wel veel bezig was met het trimmen. Het is toch even zoeken hoe je zo goed mogelijk getrimd blijft. Gelukkig voelde ik mij steeds meer op mijn gemak en begon ik er van te genieten. Ik ben nog 1x naar boven gegaan omdat mijn bril vol begon te lopen en ik het klaren nog erg spannend vind, maar voor de rest ging het voor mijn gevoel goed.

Vooral leuk om te zien wat je allemaal tegen komt en de wereld zo eens van beneden te bekijken.

De tijd was om, fles was bijna leeg en mijn tenen werden koud, dus klaar om er weer uit te gaan. En dan doet ook meteen de zwaartekracht weer zijn werk, wat een gewicht haha.

Leuk om te zien hoe opgewekt iedereen is en de verhalen van de anderen te horen. Natte pak uit en omkleden! Toch een beetje trots dat het mij is gelukt en het goed is gegaan. Voor mijn eerste keer viel het reuze mee! Toch wel weer spannend als ik aan de volgende keer denk haha. Hopelijk dan wel met een visje…  ?

Meer verslagen volgen!

duikverslag | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Duikverslag Zondag 24 maart

Heerlijk snort het dieselmotortje onder de motorkap. Af en toe laat het zonnetje zich zien tussen de wolken. Niet echt serieus druk op de weg. Gewoon even lekker opweg naar Vinkeveen. Het voorjaar doet van alles opengaan. Bloemknoppen, boombloesems zelf de spitsstrook op de A9. Robbert spot een zwaan op de vluchtstrook. Die laat zich de geopende spitsstrook natuurlijk niet ontnemen. Zeker niet in de buurt van Schiphol. Keurig in de rij staan daar de zwanen te wachten op vertrek.

Zo, bij Abcoude de snelweg af en via de parallelweg naar Zandeiland 4. Best druk op het parkeerterrein. Een flinke hoeveelheid duikers is hiernaartoe gekomen voor een opleiding- of plezierduik. Martin en Ik halen nog even een jaarvergunning op in het duikcentrum en kunnen nu een jaar legaal duiken in Vinkeveen. Terug van het duikcentrum blijkt een flink aantal Mureneleden de weg naar Vinkeveen te hebben gevonden. Martin, Ad, Wolter, Mark, Arjen en Nanda, 2x Hans, Aboud, Gerald, Robbert, Jimte en Henk. Wolter deelt de buddyparen in en ieder maakt zich klaar voor onder water. Moeten we lootjes trekken voor wie eerst mag, of passen we er allemaal tegelijk in? Het laatste, we passen er allemaal tegelijk in.

Een lange rij duikers zit als een skyline tegen de blauwe lucht op de steiger. Zachtjesaan verdwijnt de groep onder water. Ik ga met Wolter naar beneden. Op ongeveer 8 meter gaan we een redding opstijging doen. Wolter wordt niet goed (zal de leeftijd zijn) en Henk gaat hem naar boven brengen. Het droog oefenen op de wal ging best goed. Onder water gaat het toch net even anders. De aanpak en opstijging ging redelijk goed. Misschien even te snel, maar toch? Voor een eerste keer. Boven gekomen pomp ik Wolter zijn vest vol. Zo die blijft wel drijven. Helaas kan ik mijn inflator niet op tijd vinden om mijn vest op te blazen en zink terug naar de bodem. “Leer momentje.” Na een aantal nuttige aanwijzingen van Wolter weer verder met de duik. Op de een of andere manier lukt het mij niet om de rust te vinden. Mijn lampsnoer raakt in de knoop met mijn luchtslang en tot 2 keer toe trek ik mijn automaat uit mijn mond. Een felle pijnscheut trekt door mijn linker kuit. Kramp. Even rustig aan de flipper trekken. Snel neemt de kramp af. Weer verder. Ik begin om mijn lengteas te draaien. De loodgordel is losgeraakt en gedraaid. Het gewicht zorgt ervoor dat ik op mijn zij draai. Rustig laat ik mij naar de bodem zakken om een en ander in orde te maken en tot rust te komen. Wolter houdt alles in de gaten. Ik probeer weer te zwemmen, maar het gevoel is weg. Ik geef aan Wolter aan om de duik af te breken en naar boven te gaan. Rustig naar de steiger toe en het water uit. Jammer, maar het was zeker niet mijn dag vandaag. Terwijl ik mij omkleed komt
zoetjesaan iedereen het water uit.

Een aantal mannen gaat naar de Drie Zwanen, of waren het er twee? Een zat er toch op de vluchtstrook? Een ander aantal geniet op de parkeerplaats van het door Robbert meegenomen biertje en/of frisdrankje. Een zonnetje verwarmt dit gezellige tafereel.

Heerlijk snorrend brengt het dieselmotortje mij weer naar huis.