noordzeeduiken

Noordzeeduik op het wrak “De Telegraaf”

Zondag 22 september 2019 – Er was goed weer voorspeld, het beloofde een mooie dag te worden om weer te duiken op de Noordzee. Met z’n zessen stapten wij aan boord in IJmuiden om samen met de anderen door de sluizen te varen.

Aangekomen bij het wrak De Telegraaf was de zee wat onrustig en werd besloten de boot niet vast te leggen. Ad en Erik S. gingen te water om de lijnen uit te leggen en al snel konden wij ook te water. Wim was mijn buddy vandaag. Samen afgedaald, de bodem kwam in zicht en daarna doemde ook het wrak op. Even op adem komen van het afdalen en toen kon onze duik echt beginnen.

Een hoop vissen, zeesterren en krabben gezien. Na ongeveer 30 minuten was het voor mij tijd om de duik te beëindigen en begonnen Wim en ik rustig aan de opstijging via de lijn.

Helaas verloor ik mijn drijfvermogen tijdens de opstijging en belandde ik ondersteboven in het water. Geprobeerd het lucht uit de voeten van mijn droogpak te krijgen, maar tevergeefs. De rest van de opstijging verliep op de kop. Met mijn vinnen flapperend aan de oppervlakte slaagde ik erin om mezelf weer rechtop in het water te krijgen en het ‘oké’ teken te geven aan de mensen op de boot.

Eenmaal aan boord was het tijd om de setjes weer af te bouwen en te genieten van een mok erwtensoep met een broodje. En met trots kon ik vertellen dat ik na deze duik officieel mijn NOB wrakduikcursus heb afgerond. De eerste vier Noordzeeduiken voor de cursus zitten erop, en hopelijk nog vele mooie duiken te gaan!

Door Lotte Ruiter

Klik hier voor de foto’s, door Hans Spierenburg

Reisverslag | Van Penang naar Langkawi

Beste vrienden,

De zeilreis naar mijn voorlopige eindbestemming, een werf in de buurt van Langkawi zit erop. De voortzetting van de reis met naast Frank, Eric en Harry uit Kota Kinabalu aan boord, bracht weer mooie avonturen!

Klik hier en lees er meer over in het volgende verslag.

Ik lig nog even in Kuah voor anker tot alle materialen die ik voor de werfbeurt nodig heb aan boord zijn…

Door Hans van Rijn

Reisverslag | Malacca Strait met Frank

Beste vrienden,

De reis door Malacca Strait zit erop. Tot mijn verrassing hebben we mooi kunnen zeilen maar voor mooie foto’s moet je in dit seizoen niet in Malacca Strait zijn. We varen nu al weken in zeer slecht zicht vanwege de jaarlijkse bosbranden in Sumatra en Borneo. Afgelopen week scoorde Langkawi de hoogste API (Air Pollution Index) van dit deel van de wereld! Samen met Frank hebben we desondanks een mooie trip gemaakt met de nodige spannende momenten. Klik hier om meer te lezen.

Door Hans van Rijn

Duikverslag | Noordzeeduik op de Swift

Zaterdag 31 Augustus 2019 – De weergoden zijn ons weer gunstig gestemd dus wordt weer een Noordzeeduik gemaakt. Net als de vorige week is het vertrek om 9.30 uur vanaf Westzaan. In Westzaan stappen Wolter, Ad, Arjen, Peter, Ruud en ik (Remko) op. In Ijmuiden stappen Robert en Sydney op.

Bij afvaart blijkt er nog een probleem te zijn met de koeling van de bakboord motor. Peter duikt direct de machinekamer in en weet het probleem na 10 minuten onder controle te krijgen. Een zucht van verlichting gaat over het dek, de duik gaat door!

Voordat we de opstappers in Ijmuiden op pikken komen we een iconisch schip tegen. We varen namelijk langes de Rainbow Warrior III. De eerste Rainbow Warrior werd in 1985 door de Franse inlichtingendiensten opgeblazen. De rainbow Warrior II ging door ouderdom met pensioen en toen kwam dit schip er voor in de plaats. Op het Noordzeekanaal scheiden onze wegen omdat wij door de kleine sluis gaan en de Rainbow Warrior III door de grote.

Op zee zijn de omstandigheden iets minder rustig vergeleken met vorige week. Er is iets meer deining en de temperatuur is iets lager wat eigenlijk best wel lekker is. We zijn de laatste pier nog niet voorbij of we kijken tegen de boeg van Lars zijn boot. Robert en Peter maken een praatje met lars en hij vertrekt weer richting zee. Toevallig in de richting van onze bestemming.

Aangekomen bij de coördinaten van de Swift varen we er nog een paar keer overheen voordat we het anker gooien. Direct start er een discussie over de precisie van het gooien van het anker. Ad en ik gaan kijken wie er gelijk heeft en maken meteen van de gelegenheid gebruik om de MS Murene vast te maken aan de Swift. Op de bodem aangekomen blijkt het anker een meter of 10 van de Swift af te liggen. Opzich geen probleem al kost het ontwarren van de ankerlijn een minuut of 5. Nu nog de gidslijn leggen en de klus zit erop.

Tijdens het varen is het speculeren over het zicht onderwater altijd een groot onderdeel van de discussies aan boord. Meestal kom je er pas achter als je op de bodem ligt wat vandaag ook zo is. Het zicht is namelijk slecht te noemen. Hooguit 1,5 meter.

Ondanks het slechter zicht is er toch veel te zien. Er zit zo enorm veel leven op het wrak dat je er niet om heen kan. Tussen de scholen Steenblok door worden er onder andere Gehoornde Slijmvissen, Diverse krabben en schaaldieren. en een hele grote kreeft. Van deze laatste is het volgende bekend: Het oudst geregistreerde schaaldier/kreeftachtige ooit, is een noordzeekreeft van wel 72 jaar oud. Deze leeftijd is wel heel zeldzaam, ze sterven vaak al veel eerder door roofdieren, ziekten of visserij.

Na de duik varen we in een rustig tempo terug naar IJmuiden waar we Robert een Sydney afzetten en koersen richting Westzaan. Ondanks het slechte zicht was het weer een geslaagde duik. het blijft toch altijd weer een feest om op zee te duiken. We zien het dan ook als een mini vakantie.

Door Remko de Jong

Duikverslag | Noordzeeduik op de Breydon

Zondag 25 Augustus 2019 – De weersverwachting was fantastisch dus er werd weer een Noordzeeduik gemaakt. 9.30 uur vertrek uit Westzaan. Ondanks dat een ploeg Murene duikers aan het assisteren was bij de waterspelen in Amsterdam wist Wolter toch een ploeg van 12 mensen op de boot te krijgen. Van Duikteam Murene waren dat Wim, Remko, Daniël, Wolter en ik zei de gek. Ruud was mee als bootsman.

Een ploegje van 3 duikers van de Walvis, Ronald Hoogendoorn, Piet de Groen en Jeroen Albrecht en En de familie Bouwma uit Gorum. Met nieuwe duikers wordt het meestal de Breydon, een compleet wrak is wel zo mooi voor hen. De sets werden opgebouwd en de duik kon beginnen. Tot mijn schrik was ik mijn automaat vergeten (leeftijd?) maar de familie Bouwma had gelukkig een reserve exemplaar mee. Gelukkig kon ook ik duiken.

Het anker werd gegooid en Remko en Willem gingen vastmaken. Na enige tijd kwamen ze weer boven, geen wrak te vinden. Dat was vreemd! Een tweede keer gegooid en deze keer goed op het wrak. Ik ging met Daniël als eerste te water om de gidslijn uit te zwemmen om de nieuwe duikers de weg naar de ankerlijn te wijzen. De andere buddyparen volgden al snel. Na wat rondscharrelen bij de stuurhut zag ik iets wits op de bodem van het wrak. Dus ik erop af. Het bleek een porseleinen isolator te zijn. Het zicht was daar door mijn gewroet ter plekke nul geworden, dus de volgende keer de boel maar eens goed bekijken. Het zicht was overigens verder fantastisch, tegen de 10 meter aan. We zagen bijzonder veel rondvis, Pitvisjes, Botervisjes, Gehoornde Slijmvissen en krabben. De laatsten heb ik deze duik maar met rust gelaten. Weer aan dek was iedereen vol van de duik. Prachtig zicht, veel gezien en een zeewater temperatuur van 21 graden! Dat heb ik nog nooit meegemaakt.

Op naar Westzaan, uitgezwaaid door een viertal zeehonden die het wrak nu weer voor zichzelf hadden en genoeg te snacken hadden met zoveel vis. Tegen 8 uur voeren we de haven van Westzaan binnen. Het was weer een zeer geslaagde Noordzee duik dag. Alle bewondering voor het werk van de vastmakers. Drie keer naar het wrak duiken om 2 keer vast en 1 keer los te maken vraagt wel wat van je. Remko en Wim het was weer oké! Bedankt allemaal voor de fijne duikdag.

Door Arjen Mantel