Duikverslag | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Zondag 7 april 2019 Zandeiland 4 Vinkeveen


Met een metalen klik valt het muntstuk in de muntproever. Even later stroomt met een sissend geluid zuurstof de fles in. 2 muntstukken verder geeft de naald van de manometer trillend 200 bar aan. Het hendeltje wordt op vrij gezet en ergens achter de wand geeft het geluid van ontsnappend lucht aan dat de fles ontkoppelt kan worden. De oproep in de jaarvergadering, om vroeger te gaan duiken, is niet onopgemerkt
gebleven. Bijna wereldwijd is op 31 maart de klok een uur vooruitgezet zodat 13:00 uur in principe een uur vroeger valt.

Een prettig voorjaarszonnetje schijnt over de gezellig drukke parkeerplaats van Zandeiland 4 met daarop een aantal uit- en/of aankledende mensen. De een maakt zich klaar om te duiken, een ander heeft net gedoken.
Her en der zijn er voorzichtig signalen die aangeven dat het zomerseizoen eraan zit te komen. Boten worden te water gelaten, een zeilwedstrijd op het water. Kom maar op zomer!

Tijd om het duikpak aan te trekken. De zon maakt het best een warm klusje. Bij Gerald loopt de temperatuur zo hoog op, dat hij een afkoelmoment nodig heeft. Druipend meldt hij zich even later weer bij de auto. In volledige bepakking lopen we naar de steiger. Vinnen onder, Bril op, handschoenen aan en te water. Toch wel een rilmoment als het water van 9 graden mijn pak binnenstroomt. Op kompas zwemmen we richting de bus. Als een schaduw doemt hij in de verte op, wachtend op passagiers die niet meer komen. In de bus alleen staanplaatsen, behalve voor de streep en niet spreken met de bestuurder. Om de bus heen en een gecontroleerde opstijging doen, gevolgd door een gecontroleerde afdaling. Gaat beide goed. Het stof in het water filtert de zonnestralen en geeft de bodem een grillig aanzien. Op kompas terug naar de steiger. Nog niet helemaal vlekkeloos, maar gaat wel goed komen. Uit het water en weer omkleden. Robbert heeft tafel, stoelen en bier mee.

Deze middag geen drie zwanen, maar gewoon een drankje op de parkeerplaats. Een paar slokjes bier maakt de stem lekker los en deze vult meer en meer de leeglopende parkeerplaats. Tijd om op huis aan te gaan. Wegrijdend kom ik langs de fles vul automaat. Vul ik de fles nu hier? Nee, morgenavond in het clubhuis maar doen.

Eerste buitenduik 1* opleiding | zandeiland 4 | Vinkeveen (2)

Verslag van Niffy Singadji

Na een paar dagen in spanning te hebben gezeten, is de dag van mijn eerste buitenduik aangebroken.

Na een korte introductie op de club werden we gekoppeld aan een duikinstucteur en reden we gezamenlijk naar de Vinkeveense plassen. Eenmaal daar aangekomen konden we ons omkleden op de parkeerplaats. De instructeurs waren erg behulpzaam en hielpen ons waar nodig was.

Samen met Wolter Kroes (mijn instructeur) heb ik de buddy-check uitgevoerd en zijn daarna naar de waterkant gelopen. Na een korte uitleg over de duik zijn we het water ingegaan en heb ik mij laten zakken naar de bodem (ongeveer 2 meter diep). In eerste instantie vond ik het erg spannend maar kon al gauw wennen aan het water. Onder begeleiding van Wolter zijn we een parcours afgegaan, hierbij hebben wij gebruik gemaakt van een touw. Dit heb ik als erg fijn ervaren en gaf mij de rust bij mijn duik.

Tijdens mijn duik heb ik een paar keer mijn oren en bril moeten klaren en dat ging prima en het trimmen ging ook redelijk goed. Uiteindelijk heb ik ongeveer op 7 meter diepte gedoken en heb ik goed zicht gehad onder water.

Wat ik erg leuk vond om te zien was de bus en wrak, helaas geen vissen. Misschien bij de volgende duik! Doordat ik een vin was verloren hebben we de duik helaas iets eerder moeten stoppen, maar kijk uit naar de volgende duik!

Groeten, Niffy

Eerste buitenduik 1* opleiding | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Een verslag van Vera Dubbeld

Zondag 31 maart

Ik vond het al heel de week erg spannend, mijn eerste buitenduik. Maar vandaag was het toch echt zo ver.. Ik had de dag van tevoren alles al klaar gelegd, dus we waren klaar om te gaan. Toen ik buiten kwam scheen gelukkig het zonnetje, waardoor ik er meteen al meer zin in kreeg!

We reden eerst naar het clubhuis om ons daar te verzamelen en de flessen te vullen. Ik kreeg daar te horen dat Remko mijn instructeur is voor de komende duiken, niet geheel een verrassing voor mij haha. Voor mij gaf dit in ieder geval een stuk meer rust! We reden met z’n allen naar Zandeiland 4 bij de Vinkeveense Plassen. Remko liet het water en het parcours even zien en ondanks dat het water naar mijn idee er best wel woest uit zag, was het fijn om er een beeld bij te krijgen.

Tijd om ons aan te kleden..

Samen met Niff ging ik onze set opbouwen en controleren of alles werkte, en dat was het geval! Nu snel naar het water, want aan al dat gewicht moet dit meisje nog wel even wennen haha. Ik ging met Remko aan de waterkant zitten om alles nog even te controleren en we lieten ons in het water vallen. Ik moest even wennen aan het water en gelukkig gaf Remko mij daar de tijd voor. De kou viel mij erg mee! Toen ik onder water moest gaan raakte ik even in paniek, maar Remko pakte mijn hand vast en samen gingen wij rustig naar beneden. Het was even mijn balans zoeken, maar al snel werd ik een stuk rustiger. Klaar om verder te gaan!

 

 

Het eerste stukje bleef ik nog even aan de hand van Remko. Ik voelde dat we dieper gingen en mijn oren moest klaren, ook dit ging gelukkig goed. Het was aardig helder en ging een beetje  om mij heen kijken, alhoewel ik ook nog wel veel bezig was met het trimmen. Het is toch even zoeken hoe je zo goed mogelijk getrimd blijft. Gelukkig voelde ik mij steeds meer op mijn gemak en begon ik er van te genieten. Ik ben nog 1x naar boven gegaan omdat mijn bril vol begon te lopen en ik het klaren nog erg spannend vind, maar voor de rest ging het voor mijn gevoel goed.

Vooral leuk om te zien wat je allemaal tegen komt en de wereld zo eens van beneden te bekijken.

De tijd was om, fles was bijna leeg en mijn tenen werden koud, dus klaar om er weer uit te gaan. En dan doet ook meteen de zwaartekracht weer zijn werk, wat een gewicht haha.

Leuk om te zien hoe opgewekt iedereen is en de verhalen van de anderen te horen. Natte pak uit en omkleden! Toch een beetje trots dat het mij is gelukt en het goed is gegaan. Voor mijn eerste keer viel het reuze mee! Toch wel weer spannend als ik aan de volgende keer denk haha. Hopelijk dan wel met een visje…  😉

Meer verslagen volgen!

duikverslag | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Duikverslag Zondag 24 maart

Heerlijk snort het dieselmotortje onder de motorkap. Af en toe laat het zonnetje zich zien tussen de wolken. Niet echt serieus druk op de weg. Gewoon even lekker opweg naar Vinkeveen. Het voorjaar doet van alles opengaan. Bloemknoppen, boombloesems zelf de spitsstrook op de A9. Robbert spot een zwaan op de vluchtstrook. Die laat zich de geopende spitsstrook natuurlijk niet ontnemen. Zeker niet in de buurt van Schiphol. Keurig in de rij staan daar de zwanen te wachten op vertrek.

Zo, bij Abcoude de snelweg af en via de parallelweg naar Zandeiland 4. Best druk op het parkeerterrein. Een flinke hoeveelheid duikers is hiernaartoe gekomen voor een opleiding- of plezierduik. Martin en Ik halen nog even een jaarvergunning op in het duikcentrum en kunnen nu een jaar legaal duiken in Vinkeveen. Terug van het duikcentrum blijkt een flink aantal Mureneleden de weg naar Vinkeveen te hebben gevonden. Martin, Ad, Wolter, Mark, Arjen en Nanda, 2x Hans, Aboud, Gerald, Robbert, Jimte en Henk. Wolter deelt de buddyparen in en ieder maakt zich klaar voor onder water. Moeten we lootjes trekken voor wie eerst mag, of passen we er allemaal tegelijk in? Het laatste, we passen er allemaal tegelijk in.

Een lange rij duikers zit als een skyline tegen de blauwe lucht op de steiger. Zachtjesaan verdwijnt de groep onder water. Ik ga met Wolter naar beneden. Op ongeveer 8 meter gaan we een redding opstijging doen. Wolter wordt niet goed (zal de leeftijd zijn) en Henk gaat hem naar boven brengen. Het droog oefenen op de wal ging best goed. Onder water gaat het toch net even anders. De aanpak en opstijging ging redelijk goed. Misschien even te snel, maar toch? Voor een eerste keer. Boven gekomen pomp ik Wolter zijn vest vol. Zo die blijft wel drijven. Helaas kan ik mijn inflator niet op tijd vinden om mijn vest op te blazen en zink terug naar de bodem. “Leer momentje.” Na een aantal nuttige aanwijzingen van Wolter weer verder met de duik. Op de een of andere manier lukt het mij niet om de rust te vinden. Mijn lampsnoer raakt in de knoop met mijn luchtslang en tot 2 keer toe trek ik mijn automaat uit mijn mond. Een felle pijnscheut trekt door mijn linker kuit. Kramp. Even rustig aan de flipper trekken. Snel neemt de kramp af. Weer verder. Ik begin om mijn lengteas te draaien. De loodgordel is losgeraakt en gedraaid. Het gewicht zorgt ervoor dat ik op mijn zij draai. Rustig laat ik mij naar de bodem zakken om een en ander in orde te maken en tot rust te komen. Wolter houdt alles in de gaten. Ik probeer weer te zwemmen, maar het gevoel is weg. Ik geef aan Wolter aan om de duik af te breken en naar boven te gaan. Rustig naar de steiger toe en het water uit. Jammer, maar het was zeker niet mijn dag vandaag. Terwijl ik mij omkleed komt
zoetjesaan iedereen het water uit.

Een aantal mannen gaat naar de Drie Zwanen, of waren het er twee? Een zat er toch op de vluchtstrook? Een ander aantal geniet op de parkeerplaats van het door Robbert meegenomen biertje en/of frisdrankje. Een zonnetje verwarmt dit gezellige tafereel.

Heerlijk snorrend brengt het dieselmotortje mij weer naar huis.

haarlemmermeersebos

Duikverslag | haarlemmermeerse Bos | Vork & Mes

17 maart 2019

Met een bulderend lawaai vliegt de opstijgende boeiing vlak over mij heen. Even
vraag ik mij af waar hij naartoe vliegt. Een bus en trein geeft deze informatie meestal
wel aan de voor- of zijkant. Als een steeds kleiner wordende stip verdwijnt het
vliegtuig in de ruimte. Ik ben onderweg naar de duikplek in het Haarlemmermeerse
Bos. Een weifelend zonnetje probeert door het wolkendek heen te breken. Zodra dit
even lukt ziet het er gelijk plezieriger uit. Zou het het voorjaar toch nog lukken om uit
te breken?

Een groep zwemmers zwemt met felrode boeien in het meer. Met een dieprood lijf
veroorzaakt door het koude water klauteren zij na verloop van tijd uit het water.
Ondertussen zijn Wolter, Hans, Cor, Martin en ik zich aan het omkleden. Ad blijft als
sleutelbewaarder achter bij de auto’s. Wolter koppelt mij aan Hans, met de opdracht
om trimoefeningen te doen. Martin wordt aan Cor gekoppeld met dezelfde opdracht.
Wolter gaat een en ander vanaf afstand bekijken.

Een vader bekijkt samen met zijn zoontje het tafereel van het moment dat ik in het
water ga. Kan best nog wel een leuk moment aan hun eettafel opleveren.
Stoer laat ik mij vanaf het stuk rots het water inglijden. Eenmaal van de rots af verlies
ik mijn evenwicht, verdwijn zonder automaat in het water, heb nog geen lucht in mijn
vest geblazen, verlies mijn rechter flipper en kom hoestend weer boven. Kortom,
alles onder controle. Ad repareert de flipper en samen met Hans starten we met de
duik. Het begin gaat erg onrustig. Ik heb moeite om stabiel in het water te zweven.
Na enige tijd naar de oppervlakte waar Hans mij een aantal tips en trucks geeft. Met
deze informatie gaat het trimmen gelijk een stuk beter. Wel opvallend dat geen
enkele vis zich laat zien. Ik krijg alle ruimte om te oefenen zonder toeschouwers.
Na een poos weer terug naar de oever en terug naar de auto’s. Cor, Martin en Wolter
waren al terug en aangekleed. Met op de achtergrond het geronk van oefenende
motoren kleed ik mij weer om. Het doorgebroken zonnetje maakt dat het met de kou
best wel meevalt.

Biertje bij de drie Zwanen? Tuurlijk, doen we. Achter elkaar aan rijden we naar Den
Ilp. In het café wordt op een duidelijke manier zichtbaar gemaakt hoe de
verhoudingen liggen. De instructeurs krijgen een mooi groot “De Koning” bierglas.
Martin en ik moeten het met een kinderglaasje doen. Ach, onze tijd komt nog wel.
Terwijl AZ 1-0 scoort tegen Ajax stap ik maar eens op. Weer een fijne duikdag achter
de rug. Tijdens de terugreis voel ik een warm straaltje water uit mijn oor lopen.