twiske kure jan

Duikverslag | ‘t Twiske

Flarden muziek worden door de wind meegenomen over het Twiske. De afstand en de ontbrekende niet door de wind meegenomen muziek maakt het onmogelijk om te bepalen welke muziek er te horen is. Het “Lente Kabinet Festival 2019” is in volle gang.

Achter mij komt een groep hardlopers uit het bos tevoorschijn. Hun felgekleurde outfit huilt tegen elkaar aan. Rustig keuvelende wandelaars worden gedwongen opzij te gaan doordat de snelheid van de hardlopers 2 tot hooguit 3 km per uur hoger ligt. Als ware marathonkampioenen denderen zij door. Hun blik gericht naar de verte. Hopend dat de overwinningskrans klaar hangt.

Vandaag een clubduik in Het Twiske. Ab, Marco, Peter, Cor, Aboud, Henk en Martin melden zich op het parkeerterrein. Terwijl de wind aanwakkert vormt Ad de buddy paren. Cor, Martin. Marco, Henk. Peter, Aboud en Ad als supervisor achter de groep aan. De duikpakken worden aangetrokken en de voetreis naar de steiger kan beginnen. Tijdens het aantrekken van de flippers e.d. bemerken wij dat het water er niet echt helder uitziet. Toch maar naar beneden en hopen dat het verderop helderder wordt. Met Marco zwem ik naar het touw om zo richting platform te gaan. Het begin was erg stoffig. Met moeite kon ik in de buurt van Marco blijven. Gelukkig werd het verderop redelijk helder. Helaas, eenmaal bij het touw aangekomen nam de helderheid weer snel af. Regelmatig zag ik af en toe alleen het licht van Marco’s lamp. Het maakte mij onzeker. Doordat ik mij niet op de bodem kon concentreren begon ik ongecontroleerd te stijgen en dalen. Toch een stuk ervaring die ik nog mis.

Marco kreeg dit in de gaten en last een rustmoment in. Even acclimatiseren. Nou, daar hang ik dan op 12 meter onder water. Vreemd genoeg voelde het goed. Even rust. Zo nu rustig langs het touw terug naar de kust. Onderweg komen we Peter en Aboud tegen. He, gezellig.

Met de, door de nog meer aangewakkerde wind, aangevoerde muziekflarden lopen we terug naar de parkeerplaats. Marco geeft mij nog een aantal tips en tricks mee. Fijn, gaat best goed komen. Terwijl het Lente Kabinet festival de registers nog even opentrekt, drinken wij nog een biertje bij “De Drie Zwanen”

Door Henk Heijnen

Buitenwaterduik | ‘t Twiske | Kure Jan Strand

12 mei 2019

Een vlinder landt naast mij in het gras. Heel voorzichtig probeer ik hem in de holte van mijn samengevouwen handen te vangen. Helaas voor mij denkt de vlinder hier heel anders over. Hij vliegt op. Hoger en hoger, tot hij wordt opgeslokt door een streep zonlicht dat zich door het bladerdak van de bomen boort.

Wat een tegenstelling:

Een vlinder, vederlicht omhoog zwevend naar de boomtoppen. Een duiker, met 12 kilo lood, superzwaar omlaag zakkend naar de bodem. Ach, zomaar een overpeinzing van mij terwijl ik zit te wachten op de rest van het duikteam.

Een camper rijdt het parkeerterrein op, Wolter. Hierna volgen de auto’s van Michel, Peter, Aboud en Ad. Martin is al voor mij gearriveerd. Clubduik in het Twiske.

Voor mij de eerste keer als 1 e ster. Geen oefeningen, maar een plezierduik. Waarbij ik natuurlijk moet zeggen dat ik het opleidingsduiken ook als zeer plezierig heb ervaren. Maar, misschien toch net even anders. Wolter pijnigt zich het hoofd over de te vormen buddyparen. Keuzes maken. Martin en Ad, Michel Peter en Aboud, Wolter en Henk. Wolter en Henk niet als instructeur/leerling, maar als 2 buddy’s.

Een snoek bekijkt vanaf een afstand hoe wij met z’n allen onder water gaan. Misschien verbeeld ik het mij, maar straalt zijn blik iets van hooghartigheid uit? Als wij onder water zijn zwemt hij weg op een manier van, “nou, het zal wel” Ach, we zijn in zijn habitat en zullen ons als zijn gast gedragen.

Het licht van de schijnwerper reikt niet ver. Het bodemstof geeft zoveel dichtheid dat ik een overeenkomst zie met zwarte gaten in het heelal. Al het licht verdwijnt erin. Dan, plotseling er doorheen. Het door het water gebroken zonlicht geeft een machtig schouwspel op de bodem. Genietend zwemmen we samen door.

De manometer geeft keihard aan dat we terug moeten. Genoeg lucht voor de terugweg dus rustig langs de bodem en de steenmassa langs de oever terug naar de steiger. Geen enkele vis laat zich zien. Zeker jaloers op onze uitstekende zwemcapaciteit. Nou, het zou wat.

In de, door de tijd verplaatste, streep zonlicht verzorgt lichtjes glimlachend een vlinder haar vleugels.

Henk Heijnen

Duikverslag | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Zondag 7 april 2019 Zandeiland 4 Vinkeveen


Met een metalen klik valt het muntstuk in de muntproever. Even later stroomt met een sissend geluid zuurstof de fles in. 2 muntstukken verder geeft de naald van de manometer trillend 200 bar aan. Het hendeltje wordt op vrij gezet en ergens achter de wand geeft het geluid van ontsnappend lucht aan dat de fles ontkoppelt kan worden. De oproep in de jaarvergadering, om vroeger te gaan duiken, is niet onopgemerkt
gebleven. Bijna wereldwijd is op 31 maart de klok een uur vooruitgezet zodat 13:00 uur in principe een uur vroeger valt.

Een prettig voorjaarszonnetje schijnt over de gezellig drukke parkeerplaats van Zandeiland 4 met daarop een aantal uit- en/of aankledende mensen. De een maakt zich klaar om te duiken, een ander heeft net gedoken.
Her en der zijn er voorzichtig signalen die aangeven dat het zomerseizoen eraan zit te komen. Boten worden te water gelaten, een zeilwedstrijd op het water. Kom maar op zomer!

Tijd om het duikpak aan te trekken. De zon maakt het best een warm klusje. Bij Gerald loopt de temperatuur zo hoog op, dat hij een afkoelmoment nodig heeft. Druipend meldt hij zich even later weer bij de auto. In volledige bepakking lopen we naar de steiger. Vinnen onder, Bril op, handschoenen aan en te water. Toch wel een rilmoment als het water van 9 graden mijn pak binnenstroomt. Op kompas zwemmen we richting de bus. Als een schaduw doemt hij in de verte op, wachtend op passagiers die niet meer komen. In de bus alleen staanplaatsen, behalve voor de streep en niet spreken met de bestuurder. Om de bus heen en een gecontroleerde opstijging doen, gevolgd door een gecontroleerde afdaling. Gaat beide goed. Het stof in het water filtert de zonnestralen en geeft de bodem een grillig aanzien. Op kompas terug naar de steiger. Nog niet helemaal vlekkeloos, maar gaat wel goed komen. Uit het water en weer omkleden. Robbert heeft tafel, stoelen en bier mee.

Deze middag geen drie zwanen, maar gewoon een drankje op de parkeerplaats. Een paar slokjes bier maakt de stem lekker los en deze vult meer en meer de leeglopende parkeerplaats. Tijd om op huis aan te gaan. Wegrijdend kom ik langs de fles vul automaat. Vul ik de fles nu hier? Nee, morgenavond in het clubhuis maar doen.

Eerste buitenduik 1* opleiding | zandeiland 4 | Vinkeveen (2)

Verslag van Niffy Singadji

Na een paar dagen in spanning te hebben gezeten, is de dag van mijn eerste buitenduik aangebroken.

Na een korte introductie op de club werden we gekoppeld aan een duikinstucteur en reden we gezamenlijk naar de Vinkeveense plassen. Eenmaal daar aangekomen konden we ons omkleden op de parkeerplaats. De instructeurs waren erg behulpzaam en hielpen ons waar nodig was.

Samen met Wolter Kroes (mijn instructeur) heb ik de buddy-check uitgevoerd en zijn daarna naar de waterkant gelopen. Na een korte uitleg over de duik zijn we het water ingegaan en heb ik mij laten zakken naar de bodem (ongeveer 2 meter diep). In eerste instantie vond ik het erg spannend maar kon al gauw wennen aan het water. Onder begeleiding van Wolter zijn we een parcours afgegaan, hierbij hebben wij gebruik gemaakt van een touw. Dit heb ik als erg fijn ervaren en gaf mij de rust bij mijn duik.

Tijdens mijn duik heb ik een paar keer mijn oren en bril moeten klaren en dat ging prima en het trimmen ging ook redelijk goed. Uiteindelijk heb ik ongeveer op 7 meter diepte gedoken en heb ik goed zicht gehad onder water.

Wat ik erg leuk vond om te zien was de bus en wrak, helaas geen vissen. Misschien bij de volgende duik! Doordat ik een vin was verloren hebben we de duik helaas iets eerder moeten stoppen, maar kijk uit naar de volgende duik!

Groeten, Niffy

Eerste buitenduik 1* opleiding | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Een verslag van Vera Dubbeld

Zondag 31 maart

Ik vond het al heel de week erg spannend, mijn eerste buitenduik. Maar vandaag was het toch echt zo ver.. Ik had de dag van tevoren alles al klaar gelegd, dus we waren klaar om te gaan. Toen ik buiten kwam scheen gelukkig het zonnetje, waardoor ik er meteen al meer zin in kreeg!

We reden eerst naar het clubhuis om ons daar te verzamelen en de flessen te vullen. Ik kreeg daar te horen dat Remko mijn instructeur is voor de komende duiken, niet geheel een verrassing voor mij haha. Voor mij gaf dit in ieder geval een stuk meer rust! We reden met z’n allen naar Zandeiland 4 bij de Vinkeveense Plassen. Remko liet het water en het parcours even zien en ondanks dat het water naar mijn idee er best wel woest uit zag, was het fijn om er een beeld bij te krijgen.

Tijd om ons aan te kleden..

Samen met Niff ging ik onze set opbouwen en controleren of alles werkte, en dat was het geval! Nu snel naar het water, want aan al dat gewicht moet dit meisje nog wel even wennen haha. Ik ging met Remko aan de waterkant zitten om alles nog even te controleren en we lieten ons in het water vallen. Ik moest even wennen aan het water en gelukkig gaf Remko mij daar de tijd voor. De kou viel mij erg mee! Toen ik onder water moest gaan raakte ik even in paniek, maar Remko pakte mijn hand vast en samen gingen wij rustig naar beneden. Het was even mijn balans zoeken, maar al snel werd ik een stuk rustiger. Klaar om verder te gaan!

 

 

Het eerste stukje bleef ik nog even aan de hand van Remko. Ik voelde dat we dieper gingen en mijn oren moest klaren, ook dit ging gelukkig goed. Het was aardig helder en ging een beetje  om mij heen kijken, alhoewel ik ook nog wel veel bezig was met het trimmen. Het is toch even zoeken hoe je zo goed mogelijk getrimd blijft. Gelukkig voelde ik mij steeds meer op mijn gemak en begon ik er van te genieten. Ik ben nog 1x naar boven gegaan omdat mijn bril vol begon te lopen en ik het klaren nog erg spannend vind, maar voor de rest ging het voor mijn gevoel goed.

Vooral leuk om te zien wat je allemaal tegen komt en de wereld zo eens van beneden te bekijken.

De tijd was om, fles was bijna leeg en mijn tenen werden koud, dus klaar om er weer uit te gaan. En dan doet ook meteen de zwaartekracht weer zijn werk, wat een gewicht haha.

Leuk om te zien hoe opgewekt iedereen is en de verhalen van de anderen te horen. Natte pak uit en omkleden! Toch een beetje trots dat het mij is gelukt en het goed is gegaan. Voor mijn eerste keer viel het reuze mee! Toch wel weer spannend als ik aan de volgende keer denk haha. Hopelijk dan wel met een visje…  😉

Meer verslagen volgen!