Sloterplas

Duikverslag | Ruimzicht, Sloterplas

Zondag 11 augustus 2019 De storm was in kracht afgenomen van kracht 7/8 naar 3/4. Overal waren de sporen nog zichtbaar. Afgebroken takken, bij elkaar gewaaide bladeren, een scheefstaande boom. Stille getuigen van de zomerstorm. Een treurwilg kijkt verdrietig naar zijn afgebroken op de grond liggende takken. Best wel triest als je geen takken meer hebt om het nummer van slachtofferhulp in te toetsen op je telefoon.

ruimzicht

Fier staat het clubhuis van Murene nog overeind. Robbert, Wim, Martin, Henk en Aboud melden zich zo rond 12:00 uur. Een aantal flessen wordt gevuld en de koffie gezet. We nemen plaats aan de bar en horen in de ruimte ernaast de compressor zijn werk doen om de flessen vol te krijgen. Wat is er het eerst vol, de koffiepot of de flessen? Het koffiepotje wint. Terwijl de koffie wordt ingeschonken laat de compressor met een irritante fluittoon horen dat de flessen vol zijn. De flessen worden afgekoppeld, de koffie opgedronken en we maken ons op om naar de Sloterplas te rijden. Wim, Robbert en Henk staan met draaiende motor te wachten op Aboud en Martin. Geen idee waar zij blijven. Robbert opent het clubhuis weer en vind beide mannen nog binnen. Sommige mensen hebben nou eenmaal moeite om van de barkruk af te komen.

Vlak bij de Sloterplas is een “Love festival” bezig. Een flink terrein is afgezet en rijen bezoekers lopen langs de rijbaan naar het festivalterrein. Iedere zijstraat is afgezet en wordt bewaakt door een goedwillende verkeersregelaar. Zo ook de afslag naar flat Ruimzicht. De verkeersregelaar is druk in gesprek met een bestuurder. Robbert kan het niet langer aanzien en rijdt met zijn A-Team bus over het trottoir de verboden zone in. Wim en Henk geven gas en rijden achter Robbert aan. Een verbouwereerde verkeersregelaar achterlatend. Even later blijkt dat ook Martin en Aboud “Checkpoint Charlie” hebben kunnen passeren.

Omkleden en klaar voor onder water. Wim gaat met Martin en Henk. Robbert met Aboud. Vanaf de kant lijkt het water erg helder. Helaas is dat verderop niet het geval. Het zicht is niet al te best. Martin en Henk zwemmen aan weerzijde van Wim. Weinig leven onder water. Een aantal kleine visjes laat zich zien. Grotere vissen blijven ver uit onze buurt. Toch best wel een mooie duik, langs de diverse onderwater obstakels en hellingen. Rustig zwemmen we terug naar de steiger. Terwijl het kleine grut met grote snelheid een veilig heenkomen zoekt tussen de waterplanten.

Het water weer uit en terug omkleden. Robbert en Aboud melden zich even later ook weer boven water. Even een nababbel over hetgeen zich onder water heeft afgespeeld waarna we weer op huis aangaan. De verkeersregelaar is druk om parkeerders tegen te houden. Uitgaande auto’s worden gelukkig ongehinderd door gelaten. 

Door Henk Heijnen

Zeeland

Verslag buitenwaterduik | Grevelingenmeer

30 mei 2019 – Een lichte motregen valt uit de loodgrijze lucht. Het is nog vroeg in de morgen op deze Hemelvaartsdag in 2019. De vooruitzichten zijn niet slecht, toch heb ik moeite om ervan uit te gaan dat er een weersverbetering in aantocht is. Buienradar geeft een positief beeld, maar ga ik uit van een digitaal computermodel of van mijn eigen visuele waarneming?

Toch buienradar maar het voordeel van de twijfel gegeven. De achterklep van de auto wordt geopend en de duikspullen ingeladen. Wel even passen en meten, de duikspullen van Martin moeten er ook bij. Met de precisie van een stuwadoor die het ruim van een vrachtschip indeelt, lukt het om alle spullen een plekje te geven. We stappen in. Martin en Ellen. Henk en Willy. Het navigatiesysteem wordt ingesteld op “Zuid Langeweg te Dreischor” de motor gestart en we gaan.

Zeeland

De ruitenwissers vegen geruisloos de motregen van het voorraam. Via de A9, A5, en A4 rijden we voorbij Rozenburg door de Calandtunnel de N57 op. De beloofde weersverbetering heeft geen haast. Zwaar hangen de donkere wolken boven ons.

Bij Oudorp maar even stoppen voor koffie. Midden in het centrum vinden we een restaurant, stappen naar binnen en vinden een tafel in de verder verlaten gelagkamer. Bij een zeer vriendelijk en goedlachse serveerster bestellen wij koffie met gebak, wat even later ook wordt geserveerd. Terwijl wij genieten van de koffie wordt het centrum plotseling overspoeld met een aanzienlijke mensenmassa. De serveerster meldt ons dat er 4 kerken tegelijkertijd uitgaan. De kerk is hier nog serieus aanwezig.

We stappen maar eens op om de reis naar de duikstek te vervolgen. Tijdens het afrekenen vergeten we de vriendelijke serveerster natuurlijk niet. Bij het horen van het fooibedrag kijkt zij ons aan met een gezicht alsof zij zojuist te horen heeft gekregen dat zij de loterij heeft gewonnen. Wat fijn dat er nog mensen zijn die gelukkig worden van een kleinigheid.

Bij het gemaal van Dreischor is het redelijk druk. Wij besluiten om boven op de dijk te wachten op de rest van Murene. Lekker achter de muur en uit de wind kijken we uit over het Grevelingenmeer. Een aantal koeien ligt te herkauwen in het gras. Zich geen moment druk makend over het gebeuren om zich heen. De weersverbetering heeft ook besloten maar eens te starten. De stukken blauwe lucht worden steeds talrijker. Ad, Cor en Aboud melden zich. We gaan met vijf man het water in. De duikpakken worden aangetrokken. Cor gaat met Martin, ik mag met Ad en Aboud. In volle bepakking klimmen we over de dijk. “Eerst het zuur dan het zoet!”

Zei Balkenende jaren geleden. Hier moest ik even aan denken tijdens de survivaltocht over de dijk. Wij gaan te water en naar beneden. Langs het dijklichaam zwemmen we richting gemaal.

Wat een wereld gaat er voor mij open. Ik geniet werkelijk van alles wat zich hier onder water afspeelt. Het zicht is redelijk, de watertemperatuur aangenaam en de onderwaterleven adembenemend. De tijd vliegt voorbij en veel te snel voor mij doen geeft Ad aan dat we terug moeten. Met enige tegenzin laat het Grevelingenmeer ons gaan. Moeizaam klauteren we uit het water. Is de dijk nu hoger en steiler, of spelen de hersenen een spelletje met mij? Ik ga uit van het laatste. Terug bij de auto en omkleden. Nog even met elkaar napraten en genieten van de gedane duik. Ad, Cor en Aboud gaan naar de camping. Wij moeten terug naar huis, waar een volgende werkdag op ons wacht. Jammer.

De ruitenwissers liggen tijdens de terugreis heerlijk in het zonnetje uit te rusten.

Door Henk Heijnen

Noordzee

1e Noordzeeduik op de Breydon Widgeon

Zondag 2 juni 2019 – Mijn eerste duik op de Noordzee. Spannend maar wat had ik er zin in. Samen met Mark kreeg ik een rondleiding van Erik S. op de boot van Wolter. Een stuk varen en onze sets opbouwen. Toen was het zo ver, de boot was vastgemaakt en de stroming was wat afgezakt. We konden te water.

Noordzee

Daar ging ik dan, achter Erik S. aan. De sprong van de boot. De eerste stap was voltooid, ik lag in het water. Maar mijn ene vin schoot uit, en de andere vin zat los. Nog net kon ik hem vastgrijpen voor ik hem zag verdwijnen in het diepe. Tegen de stroming in zwemmen, met een vin nog aan (maar deze kon ook elk moment uit gaan) naar de achterkant van de boot. Hier haalde Arjen mij weer naar boven. Buiten adem kwam ik weer terug aan boord, hier werd met man en macht gezocht naar vinnen die mij wel zouden passen. Mijn eerste Noordzeeduik zou hoe dan ook gebeuren.

Noordzee

Het was zo ver, met een ander paar vinnen opnieuw te water. Naar de voorkant van de boot gezwommen waar Erik S. en Mark nog steeds op mij lagen te wachten. Even op adem komen en toen konden wij dan toch echt aan de afdaling beginnen. Eenmaal bij het wrak aangekomen zag ik een prachtig begroeid schip. Anemonen, krabben, zeesterren, ik keek mijn ogen uit. Helaas had ik door de spanning, de stroming en het drama met mijn vinnen al veel lucht verbruikt. Hierdoor moesten wij al snel terug naar de lijn om onze opstijging te maken.

Noordzee

Weer terug aan boord kon ik rustig genieten en bijkomen met een heerlijke groentesoep van Robert. Weer terug naar IJmuiden gevaren waar Erik S. en ik alvast van boord gingen. De rest van de groep had nog een stukje te gaan.

Passend bandjes voor mijn vinnen zoeken en dan ben ik er klaar voor om volgende keer een succesvolle Noordzeeduik te maken. Nu al zin in!

Door Lotte Ruiter

Sloterplas

Verslag buitenwaterduik | Sloterplas

Zondag 19 mei. Zaterdagavond duikspullen al ingepakt maar helaas slecht nieuws. De Noordzeeduik van zondag werd afgezegd. Een probleem met de dynamo, waardoor we niet konden varen. De spullen stonden al klaar, dus waren Erik en ik vanmorgen al op tijd klaar om te duiken.

Bij de Sloterplas aangekomen bleken wij met een kleine club te zijn, de buddyparen waren dus al gauw ingedeeld. De sets opbouwen en tot mijn schrik kwam ik erachter dat ik het bandje van mijn vin verloren was, mijn redder in nood was Robbert. Met een paar tyraps mijn vin zo vast weten te maken zodat ik alsnog kon duiken.

Met Erik te water gegaan, heel veel grondels gespot. Onze maximale diepte was zo’n 11 meter, en slechts 7 graden. Wat had ik het koud na een half uur. Op de terugweg naar de kant kwamen wij Cor tegen. Hij liet mij een grote snoekbaars zien. Vervolgens snel weer de weg vervolgd naar de kant om aan de oppervlakte wat op te warmen door het zonnetje.

Spullen weer opgeborgen in de kratten en richting het terras gereden. Hier hebben wij genoten van een hapje, een drankje en een heerlijk zonnetje. Een gezellige dag met de heren, hopelijk volgende keer ook zo’n stralende dag op de Noordzee!

Door Lotte Ruiter

Haarlemmermeersebos Snoek

Duikverslag | Haarlemmermeersebos en afronding 1-sters.

5 mei 2019. Nederland viert bevrijdingsdag. In het hele land zijn feesten en evenementen georganiseerd om dit kracht bij te zetten. Een dag om even stil te staan dat wij allerlei dingen in vrijheid kunnen doen. Ik koester dit gegeven.

Haarlemmermeersebos

5 mei staat ook op de agenda voor een clubduik. Deze keer in Haarlem bij “Vork en Mes”. Een koude noordenwind zorgt voor een gematigde temperatuur. Gelukkig breekt regelmatig de zon door wat de gevoelstemperatuur veraangenaamd.

Martin meldt zich om 12:00 uur bij mij thuis en samen rijden wij naar Haarlem. Niet echt druk op de weg, dus rijden wij na niet al te lange rijtijd het parkeerterrein bij Vork en Mes op. Vrolijk zwaaiend verwelkomt Gerald ons. Even tijd voor een praatje. In het meer is een aantal zwemmers bezig. De oranje boeivlagjes als stuurloos baken met zich mee slepend.

Haarlemmermeersebos

Tijd om me klaar te maken voor het duiken. 1e trap op de fles aansluiten en de KORAAL routine uitvoeren. Ondertussen komen Robbert, Wolter, Ad, Aboud, Peter, Arjen en Nanda, en nog een aantal mensen waarvan ik de naam nog niet weet, (Sorry) ook aanrijden. Tijdens het omkleden komt Wolter naar mij toe om uit te leggen wat vandaag de bedoeling is. Een aantal oefeningen doen die horen bij de

1e ster opleiding. “Ga niet ongecontroleerd omhoog” is zijn verzoek. Ik zeg hem er alles aan te doen om dit te voorkomen.

Alles klaar en het water in. Ik lig al geruime tijd in het water te wachten terwijl Wolter zich klaarmaakt. Eenmaal in het water vraagt Wolter zich hardop af waar ik ben. Op amper 2 meter afstand laat ik weten dat ik er al een poosje in het water lig. Lach momentje.

Samen onder water. Fijn om met de nestor van Murene te duiken. Gewoon genieten hoe hij zich onder water op zijn gemak voelt. We gaan een aantal oefeningen doen. Gecontroleerd opstijgen en afdalen. Met de octopus van je buddy terug naar de kant. Ging best goed. Lekker. Toch nog een keer een niet geplande opstijging. Verdorie!

Wolter ziet het gelaten aan. Raar dat ik met mijn hoofd lager dan mijn benen zwem. “Probeer horizontaal te zwemmen” geeft Wolter aan. Ik ga mijn best doen.

Uit het water en om kleden. Ik krijg een hand van Wolter en hoor dat de opleiding erop zit. “Ik blijf nog wel achter je aan zwemmen om te kijken of je horizontaal blijft” zegt hij. Ik ga maximaal mijn best doen.

Door Heijnen, 1e ster duiker.

Dank je wel, Wolter, Ad, Harmen, Remko, Hans, Martin en alle andere Duikteam Murene leden die mij hierin hebben geholpen.