Twiske | Onderwaterpark

ZONDAG 21-11-21

Clubduik Twiske onderwaterpark.

Na veel app verkeer op de avond hiervoor waren er toch nog 5 duikers over gebleven om van de zonnige dag onderwater te genieten.

Peter, Wim, Hans, de min of meer nieuwe duiker Brunolf Kleve, en ik(Arjen).

Op het parkeerterrein was het druk, veel duikers en wandelaars. We konden nog net een parkeerplekje vinden.

Met zo weinig duikers waren de buddyparen snel samengesteld. Peter, Wim en ik gingen met z’n drieën, Hans nam Brunolf onder zijn hoede.

Wij gingen richting de containers. Bij het bos schoten honderden jonge baarsjes de struiken in. Hier en daar loerde een snoek naar zijn eten. Wim spotte nog een paling van giga afmeting en we zagen nog enkele snoeken en snoekbaarzen.

Na een rondje van 40 minuten richting de kant. Onderweg stuitten we nog op een hondenhok dat er zo te zien net was afgezonken.

12m diep, 40 minuten en nog 10 graden. Het was een leuke duik.

Suzanne en Robine Kleve schoten de plaatjes.


Duikverslag | Zeeland

MIDWEEK ZEELAND


3 duikers van duikteam Murene gingen 1 november naar de Zeeuwse wateren. Die ochtend vroeg op
pad richting de Witte Boulevard in Renesse. Daar hadden wij, Peter Weeland, Cor van Es en Arjen
Mantel een huisje gehuurd. Om 13.00 uur konden wij daar in dus vooraf een duik gepland in het
Oostvoornse meer. Ter plekke blies de harde wind ons tegemoet en de temperatuur van 12 graden
nodigde ook niet echt uit om een duik te maken. In de beschutting van de auto’s kleedden we ons
toch maar om en al snel liepen we via de steiger van duikstek Slag Stormvogel naar het zoute water
van het meer. Achter elkaar plonsden we erin en mijn duikcomputer gaf als watertemperatuur
hetzelfde aan als boven water, 12 graden. Bandenrijen en een tunnel parcours gaven de route aan.
Die hoef je niet te volgen maar was wel handig om niet te verdwalen bij het matige zicht van zo’n 3
meter. Na de duik , die zo’n 45 minuten duurde, de kant opgezocht en onder het genot van broodjes
en hete koffie de debriefing gedaan. Veel hadden we niet te zien gekregen. Wat Grondels en een
koppeltje Steenbolken werden bij geschreven in het logboek. Het was toch wel weer leuk duiken in
deze afgedijkte zoutwaterarm van de Zeeland delta waar in het verleden vele schepen hun toevlucht
zochten.


Op maar naar de Witte Boulevard om kwartier te maken. 3 slaapkamers voor 3 man dus er kon
gesnurkt worden zonder overlast voor de buddy’s. De middag was nog lang genoeg dus voor de volgende duik op naar de Kerkweg, duikstek Meeuwenstein. Op de steiger van deze stek gingen mijn gedachten uit naar ons lid Pim Sterk die hier een triest einde vond bij een duikongeluk alweer zo’n 5 jaar geleden. We waren daar volkomen alleen, geen enkele auto of duiker op de stek te vinden. De wind was gaan liggen en het water was glashelder. Het werd een mooie duik. Veel grondels, kreeft, zeenaalden en anemonen waar we volop van genoten. Na de duik terug in de Witte Boulevard na gepraat bij stokbrood en goulashsoep . Daarna even naar de supermarkt om de hoek een paar biertjes halen en proviand.


De volgende morgen al vroeg naar Zoetersbout, aan het einde van de Oosterschelde, waar bijna altijd
buiten de kentering gedoken kan worden. Redelijk zicht en ook hier geen mens te bekennen.
Na zo’n 3 kwartier duiken de auto opgezocht en richting Zeelandbrug. De tweede col van de dag
beklommen maar het zicht was bar slecht dus dan maar richting Dreischor gemaal, ook leuk. ’s Avonds heerlijk aan de mosselen.


Op woensdag nog eens naar de Zeelandbrug. We waren daar een dik uur voor de hoogwater
kentering dus besloten we er een driftduik van te maken. Wel een eind lopen met je duikuitrusting
maar dan heb je ook wat, dacht ik. Nou dat viel vies tegen. Aan de oppervlakte glashelder maar 3
meter lager kon ik mijn computer nauwelijks uitlezen. Peter en ik stonden al een tijdje bovenaan de trap te kijken naar de bellenstroom van Cor die tegen de stroom in de Noordzee probeerde te bereiken. Mijn 1200ste duik ging niet als een geweldige mijn logboek in. ’s Middags nog een duik in de Grevelingen gemaakt bij Frans Kok, wat een verademing, goed zicht dus een mooie heldere duik.


Donderdag alweer de laatste volle dag bij de Witte Boulevard. 2 duiken; de Kabbelaar bij
Scharrendijke. Hier ligt ook de Serpent maar die hebben we niet bezocht! Wel de mooiste duik van
de dag bij de Reefballs. Grote Noordzeekrabben en kreeften gezien, een prachtig aquarium.
De 2 e duik weer bij Zoetersbout. Hier spotte Cor zelfs nog een sepia. Het kostte wat moeite maar hij
staat op de foto!


Op vrijdag 5/11/2021 koffers pakken en nog een keer naar Meeuwenstein. Ook hier weer prachtig
helder. We konden alle Reefballs zien liggen. Veel kreeften, anemonen en zeenaalden gepot. Die
zochten na ons bezoek allemaal snel hun schuilplekken op want de parkeerplaats liep al weer aardig
vol met onze zuiderburen. Om ongeveer 13.00 uur richting Zaanstreek.
Het was een mooi midweekje in rustig Zeeland. Regen, wind en zon, alles gehad. Nu maar weer bij de
houtkachel. Nagenieten van de mooie foto’s van Peter en Cor.
Arjen Mantel

Twiske | Kure-Jan Strand

Duikverslag 31 oktober Kure-Jan strand

Vannacht de klok een uur teruggezet. 31 oktober 2021, wintertijd! Nog 61 dagen tot 2022. Gaat snel alweer. Over precies 10 weken is de nieuwjaarduik met aansluitend de Nieuwjaarsreceptie. Maar vandaag eerst maar een clubduik. Kure-Jan in het Twiske is de duikstek. Tijd 13:00 uur. Ik besluit er heen te gaan, kan zomaar leuk worden.

Vanaf de A7 zie ik in de verte de laatste opklaringen richting de horizon verdwijnen. Een dik wolkendek schuift langzaam maar zeker vanuit het zuidwesten over ons heen. Hoelang houden we het nog droog?

Via Purmerend, Purmerland en Den Ilp, rijd ik het Twiske binnen. Na het aanbieden van mijn parkeerpas opent de slagboom en geeft mij vrije doorgang. In de verte zie ik een fietshelm, schijnbaar zelfstandig, zich over het riet voortbewegen. Heeft dit te maken met het Halloween weekend? Even later wordt het duidelijk. De helm behoort aan een fietser die door het hoge riet aan mijn ogen was onttrokken. Ik geef hem voorrang, waarna hij even later door een volgende rietkraag wordt opgeslokt. Ik rijd verder naar de duikplaats. Franciska, Peter W en Ad zijn er al. Ik parkeer mijn auto en loop naar ze toe. Het is nog droog, lekker. Ron, Peter J. Arjan, Nanda en Cor zijn intussen ook gearriveerd. Best een leuk aantal mensen. De buddyparen worden ingedeeld. Ad, Ron. Arjan, Peter J. Henk, Peter W. Cor, Franciska.

We gaan ons klaar maken en zachtjesaan loopt iedereen naar de steiger. Peter en ik verdwijnen onder het water en zwemmen naar de lijn. Hier linksaf en we zien wel wat we tegenkomen. Ondertussen worden we ingehaald door Arjan en Peter J. Zeker haast. Rustig zwem ik rechts naast Peter. Er is best veel leven te zien. Een paar serieus grote palingen. Vuistdik en toch gauw tussen de 75 en 90 cm. Ook melden zich een drietal snoeken in ons gezichtsveld. Zeker de moeite waard. Een flink aantal scholen baarsjes maken het plezier in deze duik compleet. Zoetjesaan zijn we weer terug bij de steiger. Nog even moeizaam uit het water zien te komen en terug naar het parkeerterrein. In mijn natpak merk ik wel dat de wintertijd is ingegaan. Snel omkleden en de warme jas aan. Het begint te regenen. Even kort nababbelen en dan naar huis. Ik rijd naar de uitgang waar de slagboom me, na het aanbieden van de kaart, weer een vrije doorgang biedt. Via Purmerland, Purmerend naar de A7. Van de eerdere opklaringen op de heenreis is niets meer te zien. Uit een dicht wolkendek regent het flink door.

Een blik op het klokje in mijn auto leert mij dat ik ook deze nog een uur terug moet zetten.

Noordzeeduiken | ‘Ja hoor! Gooi het anker maar!’

‘Ja hoor! Gooi het anker maar!’ klinkt uit de kombuis. Dit is het signaal dat Wolter geeft sein om het anker te gooien dat volgens de apparatuur vlakbij het wrak terecht moet komen. Op dat moment wordt het spannend, Remko en Erik springen van het schip en maken de lijnen vast aan het wrak de Swift. Met de overige bemanning kijken we over het water op zoek naar de gele ballon die boven moet komen drijven. ‘Daar is hij!’ wordt geroepen van het dek af. Wolter en Arjen die krijgt het druk, door de race van Max Verstappen zijn er weinig bekende aan boord en moeten de ‘oude rotte’ een tandje bijzetten. Wolter en Arjen gooien de haak richting het anker en de lijn wordt netjes langs de boot gemanoeuvreerd. Wolter geeft het sein om onze uitrusting om te doen en klaar te maken voor de duik.

Ik spring als eerste te water, zoals gewoonlijk staat Wolter bij de deur van het schip en geeft de laatste instructie. ‘Spring niet te ver van de boot he’ klinkt het dan. Mijn buddy komt kort na mij te water, langs de lijn naar beneden voel je stroming en zie je alleen je dieptemeter die afloopt. Elke 5 meter kijk ik even achterom en zie dat mijn buddy goed meekomt. Op 24 meter veranderd de lijn in een dunne gele lijn, dan weet je dat je bijna bij het wrak aangekomen bent. Het eerste dat opvalt is de gigantische hoeveelheid vis. Hele schollen met prachtig leven zwemmen in alle rust door het ruim heen. Dat is het moment waar je even alle dagelijkse drukte vergeet en kan genieten van het mooie leven onderwater. Je kan niet om de vele vislijnen heen met flinke klompen werplood. Mijn buddy heeft zijn mes al in zijn hand om de lijnen los te snijden van het wrak. Ik stop na 10 minuten al mijn zesde klomp lood in mijn zak. We volgen eerst ter verkenning de volglijn die over het wrak uit is gezet. We pakken het lood dat we onderweg tegenkomen en maken wat lijnen vrij die voor het ruim vast zit.

Aangekomen bij het beginpunt zie ik een duiker verwikkeld zitten in vislijn. Ik klop hem aan en draai zijn eerste trap en fles uit de lijnen, en maak de lijnen los bij zijn stap-jack. We hebben 4-6 meter zicht en de stroming is aanzienlijk sterker aan de stuurbord kant van het wrak. Dit maal gaan we langs de onderkant van het schip om daar te kijken naar leven in de ruimen. Als ik mijn lamp naar binnen schijn schieten er allerlei vissen weg van het licht, een enorme kreeft komt tevoorschijn en laat zich zien. Aan bakboord is er geen stroming en kan je even rustig kijken in de holtes van het schip. Daar zit een mooie Zee-donderpad. Ik ben helemaal enthousiast en sein naar mijn buddy. Deze is duidelijk niet onder de indruk van het wezen. Hij heeft dan ook al tig keer dit dier gezien. Na 4 rondjes om het wrak heen wordt de stroming dusdanig dat je tegen het wrak aan geduwd wordt. Je moet je letterlijk naar voren trekken aan de uitstekende delen van het schip. Dat is het moment om het sein te geven om via de ankerlijn weer richting schip te gaan. De weg omhoog zie je al snel het wrak verdwijnen in een blauw groene waas. Op 5 meter doen we een veiligheidsstop. Daar bedenkt ik mij dat Remko en Erik later het water in moeten om de lijnen weer op te ruimen. Gezien de stroming zal dat best nog een uitdaging worden.

Voldaan en onder de indruk van al het leven dat op het leven wrak aanwezig was werden we opgewacht aan de achterkant van het schip om met de lift uit het water gehaald te worden. Arjen was nog op het wrak toen Remko en Erik de lijn gingen ophalen. We zagen even later belletjes komen en zagen dat ook Arjen inmiddels een einde aan zijn duik maakte. Nadat de lijnen en alle touwen weer opgeruimd waren was er een goede stemming. We zijn het er allemaal over eens dat dit een prachtige duikstek was waar veel te zien was. Eén duiker heeft zelfs oog in oog gelegen met een zeehond. Deze kwam even het ruim in en kijken of profiteerde van het behoorlijke aanbod vis.
Op de terugweg ging de pan op het fornuis en worden bolletjes met saté geserveerd, een hertog-jan biertje in de hand, het zonnetje, en Arjen in zijn stoel in de neus van het schip. De inspanning en slechte nachtrust heeft Arjen te pakken. Wolter vaart terug in zijn half afgebroken stoel, waar Robert meer verhaal van weet.

Door René Janneman.

Duikverslag | Toolenburgerplas

Duikverslag 29 augustus 2021 Toolenburgerplas

Zaterdagmiddag 12:00 uur. Een ping van m’n telefoon trekt mijn aandacht. Een WhatsApp bericht. Het zicht in de Sloterplas bij Vork en Mes is slecht tot zeer slecht.

De clubduik wordt verplaatst naar de Toolenburgerplas.

Het motregent licht als ik mijn auto het parkeerterrein bij de Toolenburgerplas opdraai. Het is mijn eerste keer hier. Waar staan de andere mensen van de club, als zij er überhaupt al zijn. Ik besluit rond te rijden en zie al snel een aantal bekende gezichten. Peter, Cor, Arjan, Ron, en Robert steken begroetend hun hand op terwijl ik mijn auto parkeer tussen de reeds geparkeerde auto’s. Ik stap uit, loop naar de mannen en hoor de gesprekken aan over: duur hout, corona apps, vliegreizen enz..

Ondertussen is ook Peter (Dapp) gearriveerd. Robert besluit niet te gaan duiken, wenst ons een fijne duik en gaat weg. Ok, zes man over, drie buddyparen. Cor met Arjan, Peter (Dapp) met Ron, Peter met mijn persoon. De duikpakken gaan aan en we lopen naar het water. Vliezen aan, Brilletje op en onder water. Peter en ik gaan linksaf het duikgebied in. Gelijk bij het begin ligt een jonge snoek ons aan te staren. We gaan verder. Best wel veel stof onder water. Met moeite kunnen we het touw van het parcours volgen. Hele scholen met kleine baarsjes zwemmen ons voorbij. Iets verderop de grote baarzen. In het busje ontdekken we de meerval. Verscholen achter wat schroot en bijna niet in het zicht. Toch geen probleem voor Arendsoog Peter. Het water is hier een stuk helderder dan bij het begin. We zwemmen om het busje heen en gaan rustig terug naar de kant. Onderweg nog veel klein leven gezien. Na ruim een half uur onder water weer naar boven, vliezen uit en naar de auto.

Omkleden en nog even napraten. Peter en Ron, Arjan en Cor zijn ondertussen ook weer boven water. Even later wordt het tijd om huiswaarts te gaan. Een groet en tot morgen in het clubhuis.

Het motregent nog steeds als ik mijn auto het parkeerterrein afdraai.

Henk

19 september groots barbecuefeest op de club. Start 16:00 uur

Uw gastheer is Robert.

De muziek wordt verzorgd door DJ Ruud en de band “Sjust 4 de Fun”

MEEMAKEN EN D’R BIJ ZIJN