Duikverslag | Noordzeeduik op de Breydon

Zondag 25 Augustus 2019 – De weersverwachting was fantastisch dus er werd weer een Noordzeeduik gemaakt. 9.30 uur vertrek uit Westzaan. Ondanks dat een ploeg Murene duikers aan het assisteren was bij de waterspelen in Amsterdam wist Wolter toch een ploeg van 12 mensen op de boot te krijgen. Van Duikteam Murene waren dat Wim, Remko, Daniël, Wolter en ik zei de gek. Ruud was mee als bootsman.

Een ploegje van 3 duikers van de Walvis, Ronald Hoogendoorn, Piet de Groen en Jeroen Albrecht en En de familie Bouwma uit Gorum. Met nieuwe duikers wordt het meestal de Breydon, een compleet wrak is wel zo mooi voor hen. De sets werden opgebouwd en de duik kon beginnen. Tot mijn schrik was ik mijn automaat vergeten (leeftijd?) maar de familie Bouwma had gelukkig een reserve exemplaar mee. Gelukkig kon ook ik duiken.

Het anker werd gegooid en Remko en Willem gingen vastmaken. Na enige tijd kwamen ze weer boven, geen wrak te vinden. Dat was vreemd! Een tweede keer gegooid en deze keer goed op het wrak. Ik ging met Daniël als eerste te water om de gidslijn uit te zwemmen om de nieuwe duikers de weg naar de ankerlijn te wijzen. De andere buddyparen volgden al snel. Na wat rondscharrelen bij de stuurhut zag ik iets wits op de bodem van het wrak. Dus ik erop af. Het bleek een porseleinen isolator te zijn. Het zicht was daar door mijn gewroet ter plekke nul geworden, dus de volgende keer de boel maar eens goed bekijken. Het zicht was overigens verder fantastisch, tegen de 10 meter aan. We zagen bijzonder veel rondvis, Pitvisjes, Botervisjes, Gehoornde Slijmvissen en krabben. De laatsten heb ik deze duik maar met rust gelaten. Weer aan dek was iedereen vol van de duik. Prachtig zicht, veel gezien en een zeewater temperatuur van 21 graden! Dat heb ik nog nooit meegemaakt.

Op naar Westzaan, uitgezwaaid door een viertal zeehonden die het wrak nu weer voor zichzelf hadden en genoeg te snacken hadden met zoveel vis. Tegen 8 uur voeren we de haven van Westzaan binnen. Het was weer een zeer geslaagde Noordzee duik dag. Alle bewondering voor het werk van de vastmakers. Drie keer naar het wrak duiken om 2 keer vast en 1 keer los te maken vraagt wel wat van je. Remko en Wim het was weer oké! Bedankt allemaal voor de fijne duikdag.

Door Arjen Mantel

Sloterplas

Duikverslag | Ruimzicht, Sloterplas

Zondag 11 augustus 2019 De storm was in kracht afgenomen van kracht 7/8 naar 3/4. Overal waren de sporen nog zichtbaar. Afgebroken takken, bij elkaar gewaaide bladeren, een scheefstaande boom. Stille getuigen van de zomerstorm. Een treurwilg kijkt verdrietig naar zijn afgebroken op de grond liggende takken. Best wel triest als je geen takken meer hebt om het nummer van slachtofferhulp in te toetsen op je telefoon.

ruimzicht

Fier staat het clubhuis van Murene nog overeind. Robbert, Wim, Martin, Henk en Aboud melden zich zo rond 12:00 uur. Een aantal flessen wordt gevuld en de koffie gezet. We nemen plaats aan de bar en horen in de ruimte ernaast de compressor zijn werk doen om de flessen vol te krijgen. Wat is er het eerst vol, de koffiepot of de flessen? Het koffiepotje wint. Terwijl de koffie wordt ingeschonken laat de compressor met een irritante fluittoon horen dat de flessen vol zijn. De flessen worden afgekoppeld, de koffie opgedronken en we maken ons op om naar de Sloterplas te rijden. Wim, Robbert en Henk staan met draaiende motor te wachten op Aboud en Martin. Geen idee waar zij blijven. Robbert opent het clubhuis weer en vind beide mannen nog binnen. Sommige mensen hebben nou eenmaal moeite om van de barkruk af te komen.

Vlak bij de Sloterplas is een “Love festival” bezig. Een flink terrein is afgezet en rijen bezoekers lopen langs de rijbaan naar het festivalterrein. Iedere zijstraat is afgezet en wordt bewaakt door een goedwillende verkeersregelaar. Zo ook de afslag naar flat Ruimzicht. De verkeersregelaar is druk in gesprek met een bestuurder. Robbert kan het niet langer aanzien en rijdt met zijn A-Team bus over het trottoir de verboden zone in. Wim en Henk geven gas en rijden achter Robbert aan. Een verbouwereerde verkeersregelaar achterlatend. Even later blijkt dat ook Martin en Aboud “Checkpoint Charlie” hebben kunnen passeren.

Omkleden en klaar voor onder water. Wim gaat met Martin en Henk. Robbert met Aboud. Vanaf de kant lijkt het water erg helder. Helaas is dat verderop niet het geval. Het zicht is niet al te best. Martin en Henk zwemmen aan weerzijde van Wim. Weinig leven onder water. Een aantal kleine visjes laat zich zien. Grotere vissen blijven ver uit onze buurt. Toch best wel een mooie duik, langs de diverse onderwater obstakels en hellingen. Rustig zwemmen we terug naar de steiger. Terwijl het kleine grut met grote snelheid een veilig heenkomen zoekt tussen de waterplanten.

Het water weer uit en terug omkleden. Robbert en Aboud melden zich even later ook weer boven water. Even een nababbel over hetgeen zich onder water heeft afgespeeld waarna we weer op huis aangaan. De verkeersregelaar is druk om parkeerders tegen te houden. Uitgaande auto’s worden gelukkig ongehinderd door gelaten. 

Door Henk Heijnen