Eerste buitenduik 1* opleiding | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Een verslag van Vera Dubbeld

Zondag 31 maart

Ik vond het al heel de week erg spannend, mijn eerste buitenduik. Maar vandaag was het toch echt zo ver.. Ik had de dag van tevoren alles al klaar gelegd, dus we waren klaar om te gaan. Toen ik buiten kwam scheen gelukkig het zonnetje, waardoor ik er meteen al meer zin in kreeg!

We reden eerst naar het clubhuis om ons daar te verzamelen en de flessen te vullen. Ik kreeg daar te horen dat Remko mijn instructeur is voor de komende duiken, niet geheel een verrassing voor mij haha. Voor mij gaf dit in ieder geval een stuk meer rust! We reden met z’n allen naar Zandeiland 4 bij de Vinkeveense Plassen. Remko liet het water en het parcours even zien en ondanks dat het water naar mijn idee er best wel woest uit zag, was het fijn om er een beeld bij te krijgen.

Tijd om ons aan te kleden..

Samen met Niff ging ik onze set opbouwen en controleren of alles werkte, en dat was het geval! Nu snel naar het water, want aan al dat gewicht moet dit meisje nog wel even wennen haha. Ik ging met Remko aan de waterkant zitten om alles nog even te controleren en we lieten ons in het water vallen. Ik moest even wennen aan het water en gelukkig gaf Remko mij daar de tijd voor. De kou viel mij erg mee! Toen ik onder water moest gaan raakte ik even in paniek, maar Remko pakte mijn hand vast en samen gingen wij rustig naar beneden. Het was even mijn balans zoeken, maar al snel werd ik een stuk rustiger. Klaar om verder te gaan!

 

 

Het eerste stukje bleef ik nog even aan de hand van Remko. Ik voelde dat we dieper gingen en mijn oren moest klaren, ook dit ging gelukkig goed. Het was aardig helder en ging een beetje  om mij heen kijken, alhoewel ik ook nog wel veel bezig was met het trimmen. Het is toch even zoeken hoe je zo goed mogelijk getrimd blijft. Gelukkig voelde ik mij steeds meer op mijn gemak en begon ik er van te genieten. Ik ben nog 1x naar boven gegaan omdat mijn bril vol begon te lopen en ik het klaren nog erg spannend vind, maar voor de rest ging het voor mijn gevoel goed.

Vooral leuk om te zien wat je allemaal tegen komt en de wereld zo eens van beneden te bekijken.

De tijd was om, fles was bijna leeg en mijn tenen werden koud, dus klaar om er weer uit te gaan. En dan doet ook meteen de zwaartekracht weer zijn werk, wat een gewicht haha.

Leuk om te zien hoe opgewekt iedereen is en de verhalen van de anderen te horen. Natte pak uit en omkleden! Toch een beetje trots dat het mij is gelukt en het goed is gegaan. Voor mijn eerste keer viel het reuze mee! Toch wel weer spannend als ik aan de volgende keer denk haha. Hopelijk dan wel met een visje…  😉

Meer verslagen volgen!

Trimix duik naar 51 meter | Vinkeveen

30 maart 2019

Hoe diep is Vinkeveen, vragen veel duikers zich af en misschien nog belangrijker wat is er te zien. Dat vroegen Wim Aafjes en Ik zich ook af. Een duik naar de bodem van Vinkeveen doe je echter niet zomaar.

Zoals iedere duiker zijn Wim en ik begonnen met een NOB 1* opleiding of een opleiding van gelijk niveau bij een andere duikorganisatie. Als je eenmaal door het duikvirus bent besmet volgen er bij de meeste mensen snel vervolg opleidingen. Zo ook bij Wim en mij. Al snel hadden we na het afronden van een NOB 2* opleiding de derde Ster ook al binnen. Omdat het op zee handig is om met Nitrox te duiken is dit een logische vervolg opleiding. Dan ook maar de gevorderde Nitrox  opleiding volgen gevolgd door een Decompressie opleiding. En dan houdt het bij NOB qua opleidingen wel op.

Omdat wij nog niet het idee hadden dat we klaar zijn met de verdieping van onze kennis zijn we de Teclite opleiding gaan volgen. Dit is de instap opleiding voor het Trimix duiken.

Wat is Trimix?

Trimix is een gasmengsel dat in de duikindustrie voor het technische duiken wordt ingezet om op grotere diepte, dat wil zeggen vanaf ± 30 meter, veiliger en gezonder te duiken. De samenstelling van Trimix is zuurstof, stikstof en helium. Door stikstof door helium te vervangen voorkomt het in grote mate de stikstof narcose.

Na een reeks van zeer uitgebreide theorie lessen gingen we eindelijk het water in. Hier hebben we talloze keren vaardigheden geoefend als duiken met meerdere flessen, gaswissels, communicatie, bedienen van de kranen van de fles, boei op laten van 21 meter en duiken met decogassen.

Vandaag was het dan eindelijk zover een duik naar 51 meter diepte in Vinkeveen. Dit gingen we doen vanaf een boot omdat het via de bodem te lang zwemmen is. Om 10:15 was het zover. Wim en ik zaten op de boot om af te dalen naar 51 meter. Eerst overboord en de decofles omhangen. De boei met de lijn die we als referentie gebruiken ligt niet ver weg. Bij de boei aangekomen doen we eerste de buddy- en materiaalcheck en bubbel check. Hierna dalen we direct af. Het water is helder dus het kost ons niet veel moeite de lijn te volgen. Het lijkt een uur te duren maar dan is de bodem er toch sneller dan verwacht. We hebben afgesproken om eerst aan de diepte te wennen en dan te besluiten wat we gaan doen. Door de trimix voelt deze diepte niet heel anders dan normaal op 20 meter. Het is weliswaar donker en koud maar de bodem ziet er ook hetzelfde uit. We besluiten toch een rondje te zwemmen (minuut of 5) voor we opstijgen. Al met al was het een fantastische duik. Natuurlijk gingen we met gezonde spanning het water in maar de glimlach die na de duik op ons gezicht stond geprint was er niet af te krijgen.

Volgende week gaan we naar Hemmor in Duitsland om de opleiding af te ronden.

Duiken kent velen facetten, wrakduiken, grotduiken, diepduiken, enz. zolang je niet boven je mentale kunnen en je duikvaardigheden duikt is dit allemaal relatief veilig.

 

Jaarvergadering

Afscheid van Harry Nieland tijdens jaarvergadering 2019

JaarvergaderingGisteren 25 maart had Duikteam Murene weer de jaarlijkse ledenvergadering, waar weer vele onderwerpen aan de orde kwamen, zoals “het bier op de tap” tot en met een mogelijk “nieuw clubhuis”. Ook mochten we vele nieuwe leden verwelkomen.

JaarvergaderingTijdens de jaarvergadering werd afscheid genomen van Harry Nieland. Harry heeft zich vanaf 1976 ingezet voor Duikteam Murene en heeft besloten om zijn rol als algemeen bestuurslid af te staan, waardoor het bestuur nu bestaat uit Karel Nieland (voorzitter), Theo van Veldhoven (Secretaris / Penningmeester), Wolter Kroes Sr. (Algemeen bestuurslid) en Harm Molenaar (Algemeen bestuurslid). Namens alle leden van Duikteam Murene, nogmaals hartelijk dank voor je inzet de afgelopen jaren. We zullen je als nu ere lid zeker vaak treffen in het clubhuis.

Naast informatief en nuttig was het ook vooral gezellig. Dit is één van de weinige momenten in het jaar, waar alle leden samen zijn en altijd een goede sfeer met zich mee brengt. Op naar een volgend succesvol jaar met Duikteam Murene.

Door Erik Stein

duikverslag | Zandeiland 4 | Vinkeveen

Duikverslag Zondag 24 maart

Heerlijk snort het dieselmotortje onder de motorkap. Af en toe laat het zonnetje zich zien tussen de wolken. Niet echt serieus druk op de weg. Gewoon even lekker opweg naar Vinkeveen. Het voorjaar doet van alles opengaan. Bloemknoppen, boombloesems zelf de spitsstrook op de A9. Robbert spot een zwaan op de vluchtstrook. Die laat zich de geopende spitsstrook natuurlijk niet ontnemen. Zeker niet in de buurt van Schiphol. Keurig in de rij staan daar de zwanen te wachten op vertrek.

Zo, bij Abcoude de snelweg af en via de parallelweg naar Zandeiland 4. Best druk op het parkeerterrein. Een flinke hoeveelheid duikers is hiernaartoe gekomen voor een opleiding- of plezierduik. Martin en Ik halen nog even een jaarvergunning op in het duikcentrum en kunnen nu een jaar legaal duiken in Vinkeveen. Terug van het duikcentrum blijkt een flink aantal Mureneleden de weg naar Vinkeveen te hebben gevonden. Martin, Ad, Wolter, Mark, Arjen en Nanda, 2x Hans, Aboud, Gerald, Robbert, Jimte en Henk. Wolter deelt de buddyparen in en ieder maakt zich klaar voor onder water. Moeten we lootjes trekken voor wie eerst mag, of passen we er allemaal tegelijk in? Het laatste, we passen er allemaal tegelijk in.

Een lange rij duikers zit als een skyline tegen de blauwe lucht op de steiger. Zachtjesaan verdwijnt de groep onder water. Ik ga met Wolter naar beneden. Op ongeveer 8 meter gaan we een redding opstijging doen. Wolter wordt niet goed (zal de leeftijd zijn) en Henk gaat hem naar boven brengen. Het droog oefenen op de wal ging best goed. Onder water gaat het toch net even anders. De aanpak en opstijging ging redelijk goed. Misschien even te snel, maar toch? Voor een eerste keer. Boven gekomen pomp ik Wolter zijn vest vol. Zo die blijft wel drijven. Helaas kan ik mijn inflator niet op tijd vinden om mijn vest op te blazen en zink terug naar de bodem. “Leer momentje.” Na een aantal nuttige aanwijzingen van Wolter weer verder met de duik. Op de een of andere manier lukt het mij niet om de rust te vinden. Mijn lampsnoer raakt in de knoop met mijn luchtslang en tot 2 keer toe trek ik mijn automaat uit mijn mond. Een felle pijnscheut trekt door mijn linker kuit. Kramp. Even rustig aan de flipper trekken. Snel neemt de kramp af. Weer verder. Ik begin om mijn lengteas te draaien. De loodgordel is losgeraakt en gedraaid. Het gewicht zorgt ervoor dat ik op mijn zij draai. Rustig laat ik mij naar de bodem zakken om een en ander in orde te maken en tot rust te komen. Wolter houdt alles in de gaten. Ik probeer weer te zwemmen, maar het gevoel is weg. Ik geef aan Wolter aan om de duik af te breken en naar boven te gaan. Rustig naar de steiger toe en het water uit. Jammer, maar het was zeker niet mijn dag vandaag. Terwijl ik mij omkleed komt
zoetjesaan iedereen het water uit.

Een aantal mannen gaat naar de Drie Zwanen, of waren het er twee? Een zat er toch op de vluchtstrook? Een ander aantal geniet op de parkeerplaats van het door Robbert meegenomen biertje en/of frisdrankje. Een zonnetje verwarmt dit gezellige tafereel.

Heerlijk snorrend brengt het dieselmotortje mij weer naar huis.